Woensdag 23/09/2020

ZaptFather Soldier Son

Ja, we hebben veel gehuild bij ‘Father Soldier Son’ op Netflix

'Father Soldier Son'Beeld Netflix

Tijdens de zomervakantie nemen de collega’s van Humo de zapper over. Vandaag: Sam De Wilde over Father Soldier Son.

De Netflixdocumentaire Father Soldier Son is Amerikaanser dan een Big Mac met een XL Cola, maar na amper vier minuten heb je er een zakdoek bij nodig en die leg je de daaropvolgende 100 minuten ook beter niet te ver weg.

Minder dan een maand na 9/11 vielen Amerikaanse strijdkrachten Afghanistan binnen. Sindsdien keerden duizenden soldaten gewond terug naar hun home of the free. Leslye Davis en Catrin Einhorns documentaire toont hoe het een van hen vergaat in de tien jaar na zijn thuiskomst.

‘Snap, snap, burn, chainsaw.’ Dat is zowat alles wat sergeant Brian Eisch zich herinnert van het militaire incident dat hem een been en een pijnvrije toekomst kostte. Wanneer hem aan het begin van de film gevraagd wordt of dat het waard was, antwoordt de trotse ex-militair volmondig ja, maar de documentaristen die tien jaar lang meeleefden met hem en zijn gezin geven een veel minder eenduidig antwoord op die centrale vraag. Ook ’s mans zoons Joey en Isaac zijn het niet altijd eens met de prijs die ze mee betalen voor het patriottisme van hun vader. 

Davis en Einhorn laten de drie op cruciale momenten aan het woord, maar meer nog dan met interviewfragmenten tonen de documentairemaaksters wie deze mensen zijn door hen respectvol maar van heel dichtbij gade te slaan. Goede documentaires worden in de eerste plaats met beelden verteld en de regisseuses stoppen alle achtergrondinformatie die hun kijkers nodig hebben in aandacht voor details in de kledij, de veranderende haarstijl en de lichaamstaal van hun onderwerpen. Ze hebben oog voor de grandioze landschappen van het rurale Amerika waarin de familie Eisch een nieuwe balans probeert te vinden, maar zelfs met een bumpersticker weten ze een ontroerend verhaal te vertellen.

De over een decennium gespreide opnames resulteren in een ongeziene intimiteit met een gezin dat veel te goed weet wat er doorgaans wordt bedoeld met ‘de oorlog mee naar huis nemen’. Brian Eisch leeft met pijn en frustraties. Die durft hij gerust te uiten wanneer er camera’s bij zijn, maar Davis en Einhorn tonen ze ook door te filmen hoe hij koppig en tergend lang een sneeuwblazer op zijn pickup probeert te laden. 

Op de documentaire dissectietafel van Father Soldier Son ligt niet alleen Eisch’ veeleer eenzijdige kijk op mannelijkheid, maar ook een zekere Amerikaanse fascinatie voor het militaire leven. Dat onderzoek voeren de maaksters zonder een waardeoordeel te vellen, maar niet zonder enige sentimentaliteit. De door de score van Nathan Halpern flink in de hand gewerkte tranentrekkerij voelt bij vlagen even Amerikaans aan als de stoere vendelzwaaierij van de hoofdfiguur, maar ze werkt wel. En anderhalf uur intens meeleven met mensen wier levensopvattingen je niet per se deelt, is wellicht wat onze gepolariseerde tijden het best kunnen gebruiken.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234