Woensdag 29/01/2020

Interview

Isolde Lasoen stelt eerste volledige soloplaat voor: “Het draait nu om mij”

Isolde Lasoen Beeld RV/Piet Stellamans

Neemt Isolde Lasoen ontslag als drumster bij DAAN nu ze met haar eerste eigen full album Cartes postales solo gaat? “Neen”, zegt ze resoluut. “Laat me niet kiezen. Ik blijf sidekick bij DAAN.”

Na ons interview – in een nochtans rustige koffiebar – in Gent wrijft Isolde Lasoen zich ongerust over de keel. “Ik voel dat mijn stembanden vermoeid geraken als ik veel praat”, zegt ze. “Deze avond moeten we nog een try-out spelen. Ik zal mijn stem de rest van de dag moeten sparen.” Dergelijke stembesognes had ze als drummer uiteraard niet. En in het begin van ons gesprek had ze al aangegeven dat haar nieuwe carrière als frontvrouw nog andere sores oplevert.

Isolde Lasoen: “Omdat ik het allemaal zelf doe, ligt ook alle verantwoordelijkheid bij mij. Ik moet aan ieders mouw trekken en dat vind ik niet zo’n toffe positie. Ik kan wel een band leiden, daar niet van, maar af en toe moet je weleens op tafel slaan. Ik heb daarbij snel het gevoel iemand lastig te vallen. Als sidekick heb je al die dingen niet aan je hoofd. Door mijn eigen ding te doen, besef ik nu ook hoe luxueus het is om bij een band te spelen.”

Dit soloalbum heb je naar verluidt al tien jaar geleden aangekondigd.

“Is dat echt? (lacht) Ik zeg inderdaad al lang: ‘Ik ga zelf iets maken’. Maar hoe en onder welke vorm wist ik nog helemaal niet. Het stond wel vast dat ik ooit muziek zou gaan schrijven. Ik wilde mijn ei kwijt. Maar toen wist ik niet eens dat ik zou gaan zingen.”

Lag zingen destijds voor een meisje niet meer voor de hand dan drummen?

“Nee, totaal niet. Voor mij was het altijd drummen. Ik wist wel dat ik melodische capaciteiten heb en muziek zou kunnen schrijven. Maar zingen is heel geleidelijk aan gekomen: altijd wat meer zelfvertrouwen opbouwen of iets uitproberen als backing vocal. Ik ben vooral gestimuleerd geworden door de complimenten van anderen. Vooral Daan heeft me aangespoord om mijn stem te gebruiken. “Ze is mooi”, zei hij.”

Isolde Lasoen Beeld RV/Piet Stellamans

Afwisseling

Kan je met je eigen band meer je ei kwijt dan als drumster bij andere groepen?

“Dit album is zeker niet uit een tekortkoming ontstaan. Het is gewoon een nieuwe weg die ik insla. Natuurlijk zal ik ervoor gaan. Maar dat doe ik bij alles wat ik speel. Ik ben supergraag sidekick. Dat ga ik ook nooit opgeven. Nooit! Doe mij alstublieft niet kiezen! Ik zou ook niet weten of alleen solowerk me gelukkiger zou maken. Juist de afwisseling van in verschillende bands te kunnen spelen, maakt het voor mij als muzikant zo leuk.”

Je zit al zo lang in het muziekwereldje dat we ons afvragen of dit eerste soloalbum als een debuut aanvoelt.

“Nee, dat is het voordeel van het feit dat ik al zowat met Jan en alleman op het podium heb gestaan. Ik heb mijn identiteit en publiek al opgebouwd.”

Ben je tevreden over Cartes postales?

“Enorm. Het klinkt zoals ik het wou én er staat op wat ik wou. Ik ben er zelf vreselijk trots op. Je kan het album gerust ambitieus noemen. Ik heb me echt laten gaan en ook mijn muzikanten hebben zich uitgeleefd en fantastisch gespeeld. Het is een rijke plaat geworden vol grootse arrangementen en gelaagde orkestraties. Ik ben zelf een grote fan van filmmuziek. Ik wilde maken wat ik voelde zonder rekening te houden met het feit of het poppy genoeg was en gespeeld zou worden op de radio. Cartes postales: dat ben ik.” (lacht)

Te voorzichtig

Hoe leren we ‘Isolde’ kennen via dit solowerk?

“Ik ben een erg rationeel en realistisch iemand en sta daardoor misschien op een te voorzichtige manier in het leven. Soms houdt me dat tegen om zottere dingen te doen. Terwijl mijn muziek vaak romantisch, bombastisch of zelfs triest is. Ze barst van me­lan­cholie en nostalgie. Allicht is dat een tegenreactie op dat rationele denken.”

Opmerkelijk toch dat je muziek niet samenvalt met de Isolde uit het dagelijkse leven.

“Een artiest is meestal dat dromerige type, terwijl ik vaak te serieus in het leven sta. Ik zou graag meer kunnen loslaten. Maar mijn zintuigen staan altijd op scherp waardoor alle prikkels binnenkomen. Ik ervaar dat ook bij mijn zoon van negen. In het nummer ‘Stay Gold’ geef ik hem de boodschap: De wereld is niet altijd zo schoon. Het is moeilijk om alles onder controle te houden. Laat je niet vertellen dat je anders moet zijn. Blijf jezelf.”

“Nu besef ik hoe luxueus het is om bij een band te spelen”

Isolde Lasoen Beeld RV/Piet Stellamans

Postkaartjes

Je hebt zelf ook zowat alle teksten geschreven. Gaat je dat goed af?

“De muziek komt er vanzelf uit, maar over teksten moet ik lang nadenken. Het schrijven stel ik altijd weer uit. Het zijn persoonlijke verhalen, postkaartjes die ik uitzend naar de wereld met mijn indrukken, belevingen en zaken die ik wil delen. Ik probeer in elk nummer een betekenis te steken. Zo is de single ‘Les Belles’ een ode aan de vrouw. ‘Hurt’ is dan weer een nummer over mijn migraineaanvallen, superpersoonlijk en zeer donker.”

Je zingt nummers in het Frans en het Engels. Waarom niet in het Nederlands?

“Dat heb ik voorlopig nog niet overwogen. Vroeger was ik geen echte fan van Nederlandstalige nummers; nu kan ik het al veel meer appreciëren. Engels en Frans passen gewoon beter bij mijn stemtimbre. Sommige teksten heb ik in beide talen uitgeprobeerd. Soms klinken teksten in het Engels banaal, terwijl ze in het Frans juist chic klinken.”

Wil je met de Franse nummers doorbreken in Frankrijk?

“Het zou tof zijn als mijn plaat breder gaat dan Vlaanderen, maar ik zal al blij zijn als ze in Wallonië aanslaat. Ik ga dus niet zeggen dat ik deze plaat in het Frans heb gemaakt om door te breken in Frankrijk, hoewel dat fantastisch zou zijn. Daarom wil ik ook dat de teksten grammaticaal juist zijn. Mochten er taalfouten in staan, dan heb je daar je hele leven spijt van.”

Eigen identiteit

Heb je niet aan een duet met Daan gedacht, zoals je grote held Serge Gainsbourg dat deed met Jane Birkin?

“Dat zou te voor de hand liggend zijn geweest. We hebben dat live ook al vaak gedaan. Het draait bij deze plaat nu even om mij. Soms is het goed je eigen identiteit te tonen. Ik heb niet altijd iemand anders nodig om me aan vast te koppelen. Daan is wel een van mijn grootste promotors. Hij is trouwens voor al zijn muzikanten zeer genereus. Daan is de eerste om tegen je te zeggen: ‘Je doet iets moois. Kom er mee naar buiten!’ Dat is fijn, want voor hetzelfde geld is zo’n frontman bang om een muzikant te verliezen.”

Daan hoeft dus niet op zoek te gaan naar aan andere drummer?

“Nee, en ik hoop dat hij dat ook niet gaat doen. We voeren vaak een toneeltje op. Hij zegt dan: ‘Ga je nog een beetje blijven?’ Ik antwoord dan: ‘Mag ik nog een beetje blijven? ‘Tuurlijk altijd.’ We zullen wel zien, hé.”

Cartes Postales, 1 november in Gent, 15 november in Leuven, 23 november in Wemmel, 29 november in Antwerpen, 14 december in Sint-Niklaas. 
isoldeetlesbens.com

Cover van 'Cartes Postales' van Isolde Lasoen Beeld RV
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234