Zaterdag 18/01/2020

Recensie

'Is This Porn? No, This is Love': Dominatrix versus gewillig slachtoffer

Julie Cafmeyer in 'Is This Porn? No, This is Love'. Beeld © Is This Porn? No, This is Love

Theatermaker Julie Cafmeyer speelt in Is This Porn? No, This is Love een prikkelend spel met het publiek. Haar pleidooi om de liefde te vieren, blijft echter aan de oppervlakte.

Het is even slikken als Cafmeyer helemaal in het begin aankondigt dat ze haar mannelijke tegenspeler uit het publiek zal plukken. Samen zullen ze een koppel in crisis spelen. “Dat ze heel lief is en dat hij enkel de tekst moet aflezen”, monkelt de theatermaakster. Tegelijkertijd laat ze er geen twijfel over bestaan dat alleen zij de touwtjes in handen heeft. Cafmeyer stipuleert immers niet alleen dat zij haar tegenspeler zelf uitkiest, ze voegt er fijntjes aan toe dat het iemand wordt die ze ook echt aantrekkelijk vindt. Daarmee geeft ze het startsein van een vermakelijk spel met macht, dominantie en verleiding.

Regisseuse en theatermaakster Julie Cafmeyer liet zich eerder al opmerken met twee autobiografische producties over haar liefdesleven. Is This Porn? geeft opnieuw haar fascinatie met heteroseksuele relaties weer, maar dit keer voelt het – mede dankzij de onbekende tegenspeler – iets afstandelijker aan.

Boet aan spanning in

Het hele stuk lang leest de Chinese vrijwilliger vanuit een zetel op een podium naast Cafmeyer zijn tekst af. De achterdochtige kijker zal zich afvragen of het geen doorgestoken kaart is en hij niet toch al op de hoogte was. Maar ook dat is deel van het spel. Geregeld vraag je je af of de zinnetjes die ze elkaar toewerpen in het script staan of ‘echt’ zijn. Zo zegt hij een aantal keer dat ze betere aanwijzingen in de tekst had moeten zetten terwijl zij tussendoor even bij hem polst of hij iets kent van theater.

Julie Cafmeyer speelt met een vrijwilliger uit het publiek. Beeld © Is This Porn? No, This is Love

Die spitsvondigheid neemt niet weg dat de dialoog die Cafmeyer schreef na verloop van tijd aan spanning inboet. Met haar relaas over de initiële passie maar ook de uiteindelijke fricties slaagt ze er niet in om door te stoten tot de complexiteit van liefdesrelaties. Ook het pleidooi voor ongebreidelde verliefdheid waarbij je totaal in elkaar opgaat en samen de liefde viert, weegt iets te licht.

Adieu dynamiek

Dat het gefingeerde koppel lange tijd ietwat inert in de zetel zit te praten, haalt de dynamiek bovendien extra onderuit. Het dansante intermezzo waarbij Cafmeyer met een vette knipoog Beyoncé imiteert, komt als geroepen. Vol zwarte humor en zelfrelativering deconstrueert ze de videoclip-beeldcultuur. Als er achter de nietsvermoedende tegenspeler ook nog eens twee strakke danseressen opduiken en acteur Timo Sterckx vanuit de tribune een Jay Z-imitatie neerzet, is het feest compleet.

Zoals het een geboren verleidster betaamt, is Cafmeyer op het podium innemend en grappig, maar ook een tikkeltje donker en gewaagd. Dat neemt niet weg dat je je na afloop afvraagt wat ze nu precies wil vertellen. Zowel het idee dat je in de liefde best zelf de regels bepaalt, als de overtuiging dat je moet kiezen voor doorleefde passie, blijven wat dat betreft eerder aan de magere kant.

Op 5 en 6/4 in DE Studio, Antwerpen. destudio.be

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234