Dinsdag 18/02/2020

tv-nieuws

Is 'Als de dijken breken' voorbode van meer fictie uit de grensstreek?

Als de dijken breken: een Vlaams-Nederlandse coproductie om het kostenplaatje rond te krijgen.Beeld © Nyk Ink JOCO Media Menuet EO

De nieuwe tv-reeks Als de dijken breken speelt zich in zowel Nederland als Vlaanderen af. En dus deelden de VRT en de Nederlandse EO de productiekosten. Krijgen we in tijden van steeds duurdere fictie en steeds meer uitgesteld kijken straks alleen nog fictie uit de grensstreek te zien?

Zenders, productiehuizen en televisiemakers roepen het al jaren: de Vlaamse televisiekijker is verwend. Zeker op fictievlak. En dat kan niet blijven duren. Terwijl de VRT moet besparen, staan bij de commerciële zenders de reclame-inkomsten onder druk nu steeds meer kijkers reclameblokken doorspoelen. Dat leidt ertoe dat zenders het steeds moeilijker krijgen om de budgetten voor dure fictieprojecten rond te krijgen. Samenwerken met andere zenders, die elk een deel van de nodige centen bijeenschrapen, kan dan een oplossing bieden.

De fictiereeks Als de dijken breken, vanavond op Eén te zien, is het perfecte voorbeeld. In de reeks draait alles om een gigantische storm voor de Noordzee-kust. "Een verhaal dat je niet kunt vertellen zonder beide landen erbij te betrekken", vertelt Dirk Impens, die met zijn productiehuis Menuet de Vlaamse kant van de reeks voor zijn rekening nam. "Zo'n storm stopt niet aan de grens. Als Cadzand overstroomt, gebeurt dat ook in Knokke." Bovendien was van meet af duidelijk dat de reeks, door de nood aan behoorlijk wat special effects, te ambitieus en duur zou worden voor één zender.

Couleur locale

Toch liepen ze bij de VRT niet meteen warm toen Impens een paar jaar geleden met het idee voor een coproductie kwam aanzetten. "Ik begreep dat ook wel", zegt hij nu. "Dat soort projecten zijn niet vanzelfsprekend." Het grote probleem is dat vaak kunstgrepen nodig zijn om alle partners tevreden te houden. Met navenant resultaat. Denk maar aan The Spiral, een prestigieus fictieproject dat vier jaar geleden ook bij ons te zien was. Voor de reeks werkten zeven Europese omroepen samen, maar omdat die allemaal een vleugje couleur locale op het scherm wilden zien, nam het scenario zo veel bochten dat zelfs de trouwste kijkers finaal het noorden kwijtraakten.

"Alles staat of valt met het verhaal", zegt regisseur Hans Herbots, die bij zowel Als de dijken breken als The Spiral achter de camera stond. "Zo'n scenario moet organisch groeien. Het mag niet geforceerd overkomen. Kijkers zijn daar heel gevoelig voor."

Al hoeft het met zo'n kunstmatige plot niet altijd fout te lopen. Neem de succesreeks The Bridge. Het idee daarvoor ontstond toen de Deense openbare omroep DR en de Zweedse collega's van SVT op zoek waren naar een gezamenlijk project. "Ik werd gecontacteerd door het productiehuis", vertelt schrijver Hans Rosenfeldt. "Ze hadden het productiebudget al samen, maar waren op zoek naar een spannend verhaal dat zich zowel in Kopenhagen als Malmö afspeelde. Ik moest dus op zoek naar een manier om Zweedse en Deense politieagenten op een natuurlijke manier te laten samenwerken. Zo is het idee ontstaan om een lijk precies in het midden van de Oresund-brug te leggen."

The Bridge: Deens-Zweedse samenwerking met als uitgangspunt een lijk pal op de grens.Beeld rv

Dat we in de toekomst nog meer gezamenlijke projecten op het scherm zullen zien, lijkt vast te staan. "In de filmwereld wordt al jaren met coproducties gewerkt", zegt Peter Bouckaert, hoofd van Eyeworks Film & TV Drama. "Die aanpak wordt nu naar televisie uitgebreid."

Zo werkt Eyeworks momenteel aan twee Nederlands-Vlaamse projecten die zich in de grensstreek afspelen. Al is dat veeleer toevallig, zegt Bouckaert. "Natuurlijk kijk je wanneer je met een fictieproject start naar de mogelijkheden om het te financieren. Maar het is niet zo dat we nu plotseling enkel aan de slag gaan met verhalen die zich in meerdere landen afspelen."

Still uit 'Als de dijken breken'Beeld © Nyk Ink JOCO Media Menuet EO

De Duitsers komen

Een coproductie met een andere zender is slechts een van de mogelijkheden om de kosten van een fictiereeks te verdelen. Je kunt ook met een distributeur in zee gaan - kijk maar naar de deal die VIER met Telenet maakte voor De dag, de nieuwe reeks van de hand van Jonas Geirnaert. Het kabelbedrijf mag de reeks de eerste paar maanden exclusief aan zijn eigen abonnees aanbieden en levert in ruil een aanzienlijk deel van het productiebudget.

Een samenwerking met een buitenlandse zender hoeft ook niet per se een invloed te hebben op de verhaallijn. De Duitse openbare omroep ZDF, bijvoorbeeld, investeert al jaren in Scandinavische fictie, zonder daarbij aan te dringen op de aanwezigheid van Duitse acteurs of locaties. De Scandinavische reeksen komen gewoon in gedubde versie op het Duitse scherm.

The Spiral, een coproductie van zeven Europese omroepen, riep vooral veel verwarring op.Beeld © Kris Dewitte

Sinds kort hebben de Duitse televisiebonzen ook de weg naar ons land gevonden. Zo werd Tabula rasa, de thrillerreeks van en met Veerle Baetens die bij ons volgend jaar op Eén te zien is, voor een deel met Duits geld betaald. En ook daar zonder dat er ook maar één Duitser door het beeld loopt.

Als de dijken breken, vanavond om 20.40 uur op Eén.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234