Dinsdag 20/08/2019

INXS leeft verder in lightversie met nieuwe zanger in de Vooruit ***

(foto's Alex Vanhee) Beeld UNKNOWN

Popbands onthoofd van hun iconische frontman zijn altijd een beetje genoodzaakt te tapdansen op een dunne koord tussen parodie en coverband, de enige ietwat waardige optie. Het Australische INXS beloofde met deze tour alvast naar buiten te komen 'like you've never seen them before'. Met hun nieuwe zanger Ciaran Gribbin hebben ze daarmee op de letter wel een beetje gelijk.

Na een succesrijke carrière als een van de allerbeste frontmannen ter wereld en het aan zijn degen rijgen van Kylie, Helena Christensen en Paula Yates, ontnam Michael Hutchence zich in 1997 het leven. Mooier dan Bon Jovi, charismatischer dan Bono en gezegend met een stem waar David Coverdale jaloers op zou zijn. Nick Cave zong Into My Arms op zijn begrafenis, U2 laat geen kans onbenut om hun respect te tonen en zélfs de thrash metallers van Stormtroopers Of Death namen een ode voor hem op. Het is kortom een nogal ondankbare job om deze superfrontman te vervangen. Iets wat in het verleden met Jon Stevens en de uit een Idool-achtige wedstrijd geplukte J.D. Fortune al snel mocht blijken. En toch: nu lijkt het alsof ze in de Noord-Ierse Ciaran Gribbin gevonden hebben wat The Doors ook in Ian Astbury vonden.

Gehuld in een soort rijkswachtuniformen bleek al snel dat het toch meer coverband dan parodie zou worden. Goed, als Hutchences charisma met een grote, sierlijke hoofdletter C dient geschreven, moet Gribbin het met heel wat minder stellen en ook als volksmenner zit hij nog lang niet op hetzelfde niveau. Toch kreeg hij de Vooruit al bij het derde nummer, 'Suicide Blonde', aan het springen en liet de blonde backingzangeres zich onderweg gewillig verleiden.

Een goeie graadmeter bij popbands zijn ook altijd de ballads. Waar 'By My Side' een leeuwenhap uit je hart hoort te nemen klonk het uit de strot van Gribbin iets te vlak, iets te Aerosmith. Niettegenstaande kneep 'Beautiful Girl' je strot dicht als vanouds. Bovendien was het hoogst charmant hoe hij toegaf weinig recht te hebben in de voetsporen van Hutchence te treden, om vervolgens even plaats te maken voor het 'echte' INXS in de vorm van de Farris-broers die een akoestische versie van 'Don't Change' brachten. Mooi.

Gribbin hield wel een aantal truukjes achter de hand om deze hitmachine in goede banen te leiden. Door bijvoorbeeld bij 'Original Sin' plots op het balkon te verschijnen of het publiek haast geruisloos terug naar de eighties en nineties te vervoeren met het krachtige trio 'Need You Tonight', 'New Sensation' en een ronduit prachtig 'Never Tear Us Apart'.

Met 'Tiny Summer' kondigden ze nieuw werk aan dat er volgend jaar hoort aan te komen, maar uit deze setlist bleek vooral dat de band meer dan twintig (!) meteen herkenbare wereldhits heeft geschreven die allesbehalve gedateerd klonken. Samengevat: de fun, de hits maar geen Hutchence. Maar hey, two outta three ain't bad.

Beeld UNKNOWN
Beeld UNKNOWN
Beeld UNKNOWN
Beeld UNKNOWN
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden