Zondag 13/06/2021

AchtergrondGentse nachtleven

‘Internationale dj’s keken hun ogen uit als ze in de vroege uurtjes op de Vlasmarkt belandden’

null Beeld rv
Beeld rv

De clubs blijven voorlopig dicht, maar alle opgekropte frustraties kan u vanaf vandaag te lijf met een stevige injectie nostalgie. De twaalfdelige podcast De Nacht, vanaf vandaag te beluisteren op demorgen.be, zoomt in op het bruisende nachtleven van Gent.

Gent speelt in de Champions League van het nachtleven, zegt cultuurjournalist Ben Van Alboom in zijn podcast De Nacht. Daarmee klinkt hij lichtjes bevooroordeeld als Gentenaar. Maar zo ver benevens de waarheid zit hij niet. Ze zullen het vast niet graag horen in Antwerpen of Brussel, maar het ongekroonde koninkrijk van het nachtleven? Dat situeert zich al decennia in Gent. Van de Fifty Five op de Kuiperskaai over de feestjes in de Eskimofabriek tot de Belmondo­feesten of het ‘oord van verderf’ dat de Charlatan heet en Kompass Klub. De Arteveldestad kent een waanzinnige geschiedenis op het vlak van trendsettende clubs en nightlife. Een verhaal dat vandaag verteld wordt in twaalf verschillende hoofdstukken. De podcast kadert in de Walk Local-wandelingen van de Stad Gent, dus hoort er ook een wandeling bij van het Citadelpark tot aan de Eskimofabriek.

In de eerste aflevering komt de roemruchte Kuiperskaai aan bod, ooit het epicentrum van het Gentse nachtleven. In de jaren ‘70 en ‘80 was deze straat het kloppende hart van het Gentse nachtleven. Dancings als Fifty Five, Elpee, Barney’Z en Fash lieten toen het zweet van de muren en plafonds druipen. Het was een tijdperk waarin een dj nog uren aan een stuk platen onder de naald kon leggen, verschillende genres vredevol naast elkaar kon laten bestaan en hij avond na avond zijn publiek moest aanvoelen.

De Fifty Five was een monument. Luc Tuymans zou er zelfs even buitenwipper geweest zijn, en madame pipi – een beroep dat voordien eigenlijk niet echt bestond in Vlaanderen – maakte er voor het eerst haar opwachting. Mo & Benoelie leerden er ook de ambacht van het draaien. “Toen wij daar begonnen uit te gaan en te draaien op 16, 17 jaar, was die buurt eigenlijk al op zijn retour”, vertelt Mo Becha. “Dat was aan het eind van de jaren 80. Tijdens de hoogdagen werd die buurt aan beide kanten afgezet, zoals de Overpoort op donderdagavond. De Fifty Five was eigenlijk zo’n beetje ons clubhuis. Dat waren zotte avonden. Tot 2 uur ’s nachts werd er met de muziek gemikt op jonge mensen, van 17 tot 21 jaar. Daarna was de muziek wat algemener, en van 6 uur ’s ochtends tot 10 uur werd er ingezet op de habitués: de Stones en andere klassieke rock kwamen dan aan bod. Als de oude garde in vorm was, draaiden wij tot de middag. Zo’n eclectische dj-sets kun je vandaag eigenlijk nauwelijks nog voorstellen.”

Neergang

Vandaag is er aan de Kuiperskaai nauwelijks nog sprake van rock-’n-roll, laat staan van de excessen die horen bij het nachtleven. Al heeft Mo’s muzikale kompaan David Fouquaert er wel een dj-school opgericht. “Ik ben de laatste der Mohikanen”, lacht hij. “De neergang van die buurt is op een paar jaar gebeurd. Een samenloop van omstandigheden speelde mee: de Overpoort werd meer gepromoot als uitgaansbuurt en de gebouwen aan de Kuiperskaai werden verschrikkelijk slecht onderhouden. Ik kan me nog herinneren dat de meeste panden aan het eind van de jaren ‘80 leegstonden of verloederd waren. Afbraak was de enige optie.”

“Maar ik kan de buurt schijnbaar niet loslaten. Mijn kindertijd en jeugd speelden zich dan ook af aan de Kuiperskaai. Mijn ouders hadden hier in de jaren ‘70 een aantal zaken. Een groot deel van mijn leven is verbonden aan de Kuiperskaai. Met Mo draaide ik heel vaak in de Fifty Five in ’88 en ’89. Dat was zo’n beetje de enige dancing waar heel wat jong volk op afkwam, omdat het zo’n grote credibility had. Dat waren ook de hoogdagen van de Boccaccio, en van dat succes profiteerde de Fifty vast ook wel.”

“Gent is toch wel volslagen uniek als het op het nachtleven aankomt. Mo en ik hebben vaak in het buitenland gedraaid, maar dat voelde toch nooit hetzelfde aan. Ook internationale dj’s uit New York of Glasgow die op Ten Days Off speelden, keken hun ogen uit wanneer we in de vroege uurtjes op de Vlasmarkt belandden. Fenomenale sfeer, maar het was er ook véílig. Misschien heeft de aantrekking van de stad ook te maken met de grootte. Brussel is veel onoverzichtelijker. En Antwerpen, tja, die stad heeft niet zo’n hoek af als Gent. (lacht)

Over het verleden spreekt hij met een groot vuur, maar de toekomst baart hem toch wel meer zorgen. “Ik hoop – niet eens stiekem – op een ‘big bang’ wanneer de deuren terug open mogen. Maar misschien gaat de jongere generatie, die het uitgaansleven sowieso al niet zo goed kende, na een jaar stilte geen zin hebben om naar clubs te gaan. En dan sterft het nachtleven een stille dood. Ik merk het bij mijn eigen kinderen: die bekijken uitgaan helemaal anders. Ik ging uit om muziek te horen, zij om hun vrienden te zien.”

Ook Becha ziet de toekomst minder rooskleurig in. “Het idee van een kolkende mensenmassa, waarbij zwetende lijven tegen elkaar geplakt staan, lijkt me postcorona ineens zo abstract. Absurd bijna. Ik weet echt niet wat ons te wachten staat. Sowieso hoop ik dat het snel weer normaal aanvoelt om dicht bij een wildvreemde te staan op de dansvloer. Draaien voor een zittend publiek zegt me echt niet veel. Het voelt aan alsof ik de bezoekers van een cruiseschip moet animeren.”

Fouquaert bekent wel dat hij al een tijdje speelt met het idee om de regels op zijn Belgisch om te buigen. “Ik las ergens dat trouwfeesten wél mogen. Misschien moet de Charlatan dan maar eens een soiree organiseren waar alleen maar koppels binnen mogen. De hele avond spelen we openingsdansen, terwijl de koppels op veilige afstand van elkaar blijven. Iedereen tevreden!”

De Nacht is vanaf vandaag te beluisteren op demorgen.be. Iedere donderdag verschijnt er een nieuwe aflevering. De bijbehorende wandeling vindt u op www.walklocal.gent

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234