Zondag 29/01/2023

ReportageZillion

‘In vergelijking met vroeger is dit een braaf feestje’: dancing Zillion herrijst nog één laatste keer uit zijn as

Ooit waste Frank Verstraeten geld wit, nu strooide hij (nep-geld) uit tijdens de Zillion-feestjes. Beeld Rebecca Fertinel
Ooit waste Frank Verstraeten geld wit, nu strooide hij (nep-geld) uit tijdens de Zillion-feestjes.Beeld Rebecca Fertinel

Nu de langverwachte Zillion-film in de zalen loopt, herrijst de beruchte dancing nog één laatste keer uit haar as in de uitverkochte Antwerpse Waagnatie. Want de ninetiesnostalgie is groot; bij oud én jong. ‘Vroeger was iedereen vrijer.’

Jana Antonissen

Op één van de warmste oktoberavonden ooit gemeten zoeft voormalig clubuitbater Frank Verstraeten op een segway door de tot Zillion omgebouwde Waagnatie. Zijn rode Ferrari met nummerplaat ‘Fou 69' zijn dj-naam, staat in de inkomhal te pronken; een mooie fotokans voor de duizenden gasten die zo arriveren.

Na een Zillion-nacht voor BV’s is het nu de beurt aan de gewone burger. Vijftig euro voor een kaartje, honderd als je je very important waant.

Door de boxen schallen al de hits waarop de Zillionairs, zoals de vaste klanten van de vroegere discotheek zichzelf noemen, tussen 1997 en 2001 uit hun dak gingen. Schaars geklede danseressen trippelen over de rode loper, akelig kalme slangen worden om ranke halzen gedrapeerd, het vuur staat klaar om gespuwd te worden.

Verstraeten, vandaag zaakvoerder van Pixelscreen, een bedrijf gespecialiseerd in ledschermen, verdwijnt, net als vroeger, in de controlekamer. “Overal hangen camera’s, en bij de kassa en bars ook microfoons”, zegt Lorenzo Brouwer, managing director bij Pixelscreen en Verstraetens rechterhand.

Of het niet benauwend is om zo door je baas in de gaten gecontroleerd te worden? Brouwer haalt zijn schouders op. “Frank moet wel, anders wordt hij bestolen. Alleen al zo’n half led-tegeltje kost evenveel als het maandloon van een barman.”

Het avondprogramma kan Brouwer zelfs als hij zou willen niet verklappen. “Het enige draaiboek is dat in Franks hoofd. Hij voelt aan, wij volgen. Je zou kunnen zeggen dat hij iedereen altijd één stap voor is.”

Een ferrari en wat slangen maken de sfeer compleet. Beeld Rebecca Fertinel
Een ferrari en wat slangen maken de sfeer compleet.Beeld Rebecca Fertinel

Het is geen geheim dat Verstraeten zijn medewerkers al eens tot het uiterste en daar voorbij drijft. “Sinds het begin van het jaar heb ik drie dagen verlof gehad. Mijn vrouw vindt dat niet zo leuk, nee. Maar dat is nu eenmaal de keerzijde van de medaille wanneer je voor zo’n legendarische pionier werkt”, aldus Brouwer. “Toen ik begon, heb ik gezegd: Frank, ik wil knielen voor uw genie, maar niet kruipen. Dat apprecieerde hij.”

De bevlogenheid van de Zillion-chef is nog springlevend, maar met de jaren bekoelde wel zijn beruchte opvliegendheid. “Allez, af en toe vliegt er misschien eens een flightcase naar iemands hoofd, maar verder zijn er geen incidenten.”

“En alle belastingen worden keurig betaald”, voegt Brouwer er ook maar meteen aan toe, verwijzend naar de btw-fraude en witwaspraktijken waarvoor Verstraeten destijds de cel in vloog. “Zoveel zwart geld vergaren is vandaag trouwens onmogelijk.”

Familie-uitje

Aangezien Zillion over de landsgrenzen bezoekers trok, zijn ook nu weer veel buitenlanders naar Antwerpen afgezakt.

Gerard (45), groot en gretig met gel, en Miriam (44), verbazingwekkend genoeg de enige met Buffalo’s aan vanavond, uit Rotterdam noemen Zillion “de beste remedie tegen het technovirus”. Anders dan vroeger houden ze het vanavond bij legale substanties: “het feest zelf zal onze ecstasy zijn”.

Trancemuziek, dé Zillion-soundtrack, is de perfecte tijdscapsule; de laatste euforische stuiptrekking voordat alles traag maar gestaag begon af te brokkelen. In een tijd waarin crisis de modus vivendi is, is het verleidelijk daarnaar terug te grijpen.

Dansen op trancemuziek als antidotum tegen de crisis. Beeld Rebecca Fertinel
Dansen op trancemuziek als antidotum tegen de crisis.Beeld Rebecca Fertinel

En het zijn heus niet alleen veertigplussers die vandaag graag losgaan op Yves Deruyter of Fiocco. “Ik ben in de verkeerde tijd geboren”, klinkt het uit de mond van zowat elke Gen Z’er vanavond aanwezig.

Sommigen zijn hierheen gelokt door de wilde verhalen van hun ouders, anderen hebben er gelijk een familie-uitje van gemaakt. Zoals Chatou (18) en Jay (19) uit Aalst, die samen met hun mama’s op schok zijn. “Het klinkt wel alsof het leuker was om twintig jaar geleden jong te zijn”, zegt Jay.

“Door de alomtegenwoordigheid van de smartphone heb ik het gevoel steeds op mijn hoede te moeten zijn. Een vriend van mij heeft al eens naast een job gegrepen omdat de werkgever een dronken filmpje van hem had gevonden. Vroeger was iedereen vrijer.”

Preutser

Eenzelfde geluid weerklinkt ook op de dansvloer, ditmaal uit de mond van een uit de kluiten gewassen veertiger met een T-shirt die ‘Dennis Black Magic’ bloklettert.

De voormalige pornokoning van Vlaanderen organiseerde de veelbesproken seksfeestjes ‘Zundays’ in de Zillion, maar werd ook veroordeeld voor verkrachting van minderjarigen. De film van Robin Pront gaat behoorlijk licht over dat misdrijf. Dennis Black Magic, vertolkt door Matteo Simoni, wordt er vooral als comic relief opgevoerd.

De veertiger, die Dennis “een goede vriend” noemt, zucht eens. “Iedereen maakt vergissingen, meer kan ik daar ook niet over zeggen.” Hij knikt naar de topless danseressen op het podium, de keurig aangeklede veertigers en vijftigers rond hem. “In vergelijking met vroeger is dit een braaf feestje. Tja, tegenwoordig is iedereen veel preutser. Dat komt door MeToo; voor je het weet heb je iets verkeerd gedaan.”

Topless danseressen op het podium, maar zelfs met hen erbij is het voor sommige toeschouwers nog een te braaf feestje. Beeld Rebecca Fertinel
Topless danseressen op het podium, maar zelfs met hen erbij is het voor sommige toeschouwers nog een te braaf feestje.Beeld Rebecca Fertinel

Wanneer de klok twee aantikt, is het eindelijk tijd voor de re-enactment waar iedereen op zat te wachten.

Op de opzwepende tonen van Darude’s ‘Sandstorm’ verschijnt Frank Verstraeten op het podium in een blauw fanfarekostuum dat een tikje krapper zit dan twintig jaar terug, geflankeerd door Charlotte Timmers, die in de film Verstraetens toenmalige vriendin vertolkt.

Maar in plaats van echte bankbiljetten worden vanavond briefjes van “honderd Frank Verstraeten” het publiek ingeblazen. Op de achtergrond staat een QR-code die het woord “FAKE” vormt.

Die ‘jaren negentig’-onbezonnenheid is voorgoed verdwenen.

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234