Maandag 29/11/2021

FilmrecensieIllusions perdues

‘Illusions perdues’: fake news in een morele beerput, het is van alle tijden ★★★☆☆

Benjamin Voisin als Lucien de Rubempré, een jonge aspirant-dichter en journalist die hogerop probeert te geraken in de beau monde die hij in zijn hemd zijn.  Beeld rv
Benjamin Voisin als Lucien de Rubempré, een jonge aspirant-dichter en journalist die hogerop probeert te geraken in de beau monde die hij in zijn hemd zijn.Beeld rv

Fake news is van alle tijden, zo blijkt uit Illusions perdues, een klassieke kostuumfilm van Xavier Giannoli (van het geweldige Marguerite). De diepgang is beperkt, maar door de voortdurende peripetieën flitsen de tweeënhalfuur voorbij.

Ongevraagd het privéleven van bekenden openbaren. Vals nieuws verspreiden in de hoop de verkoopcijfers op te krikken en zo de advertentie-inkomsten te verhogen. Machthebbers die de media aan de leiband houden. Als we Illusions perdues mogen geloven is er weinig nieuws onder de zon. Want de film van Xavier Giannoli, naar de gelijknamige driedelige roman van Honoré de Balzac, speelt zich twee eeuwen geleden af. In de woelige Parijse perswereld kost een lovende recensie minstens 150 francs. Al telt een écht gehaaide uitgever met de glimlach het dubbele neer om een boek te laten ophemelen in het ene blad en te laten afkammen in een ander. De polemiek voedt de verkoop.

In het brandpunt van deze morele beerput bevindt zich Lucien de Rubempré. De jonge twintiger, een aspirant-dichter, is van Charente naar Parijs getrokken als de bijslaap van een barones. Maar de literatuur noch de liefde blijven hem trouw (en vice versa). De edelvrouw vindt haar sociale positie belangrijker dan haar amant. En de machtigste uitgever van de stad, een analfabeet voorwaar, slaat groen uit als hij alleen nog maar aan gedichten denkt. Dus zit er voor Lucien niets anders op dan de poëzie, zijn réligion intime, in te ruilen voor de journalistiek. Hij doopt zijn pen in gif, brandt boeken of toneelstukken tot de grond af, ook al heeft hij ervan genoten. Of schildert honende portretten van hoogwaardigheidsbekleders. Desondanks probeert hij hogerop te raken in de beau monde die hij zo wredelijk in zijn hemd zet.

Giannoli tekent De Rubempré als een ettertje dat van verschillende walletjes eet en zijn principes sans gêne offert op het altaar van geld en lust. Toch wekt deze eigenheimer ook empathie op. Van alle bloeddorstige perswolven in de Parijse roedel blijkt hij de minst wrede. Of juister: de naïefste. Daardoor wordt hij uiteindelijk zélf een makkelijk mikpunt. Illusions perdues openbaart dat onschuld niet bestaat. Compassie is een zwakheid die dromen verbrijzelt. Welkom in de negentiende eeuw. Of is het de eenentwintigste?

Illusions perdues speelt vanaf 20 oktober in de bioscoop.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234