Donderdag 30/06/2022

InterviewMuziek

‘Ik zal altijd die kerel met de fluit blijven’: Jethro Tull brengt eerste plaat in 18 jaar uit

Jethro Tull anno 2022. Centraal: oprichter en frontman Ian Anderson. Beeld Assunta Opahle
Jethro Tull anno 2022. Centraal: oprichter en frontman Ian Anderson.Beeld Assunta Opahle

Een progrockband met een zanger die op één been dwarsfluit speelt en als een losgeslagen kobold over het podium huppelt? Dat was Jethro Tull. Of beter: is Jethro Tull, want voor het eerst in achttien jaar heeft de band een plaat uit. ‘Ik had dit al eerder moeten doen.’

Tom De Smet

“In de zomer van 1967 luisterde ik veel naar Eric Clapton”, vertelt Jethro Tull-oprichter en -frontman Ian Anderson ons aan de telefoon vanuit Schotland. “En tezelfdertijd had je ook nog Jimi Hendrix, Peter Green, Jeff Beck... Ik realiseerde me meteen dat ik nooit zo goed gitaar zou kunnen spelen. Ik moest een ander instrument vinden. In een winkel zag ik een dwarsfluit liggen. Ze blonk en zag er mooi uit. Ik heb ze gekocht en ben beginnen te oefenen. Ik was niet de eerste die de fluit gebruikte in de pop en rock. The Moody Blues deed dat bijvoorbeeld al, maar meer op de achtergrond. Ik was de eerste die ze een centrale rol gaf, en nu zal ik voor altijd te boek staan als de zanger met de fluit. Als je mensen vraagt wat het eerste is waaraan ze denken als ze de naam Jethro Tull horen, antwoorden ze vaak: die band met de kerel die fluit speelt terwijl hij op één been staat.”

Ja, waarom eigenlijk op één been? “Ik speelde voordien een tijdje mondharmonica. Een wijdverspreid misverstand is dat je daarbij enkel moet blazen. Je moet soms ook zuigen. Ik deed dat met zoveel kracht dat één been van de grond kwam. Mensen begonnen daarover te spreken. Het werd dus iets waarmee ik me onderscheidde, zoals bijvoorbeeld Chuck Berry met zijn duckwalk. Dus ben ik dat ook blijven doen toen ik fluit begon te spelen.”

Metallica verslagen

De door Anderson opgerichte band kende zijn doorbraak in 1969 met ‘Bourée’, een bewerking van een klassiek muziekstuk van Bach. De grootste successen volgden in de seventies met albums als Thick as a Brick en Minstrel in the Gallery en hits als ‘Aqualung’ en ‘Locomotive Breath’. Ondanks zijn Britse sound werd de band ook zeer populair over de plas. In 1978 kreeg Jethro Tull in de VS de eer om de eerste trans-Atlantische live televisie-uitzending te doen. Een optreden in Madison Square Garden in New York werd via satelliet live uitgezonden in Noord- en Zuid-Amerika én in Europa. Miljoenen mensen keken.

De populariteit in de VS resulteerde in 1989 in de winst van de allereerste Grammy in de toen nieuwe categorie best hard rock/metal performance, waarmee de band favoriet Metallica versloeg. Tot grote woede van heel wat heavy fans, die Jethro Tull even hardrock of metal vonden als pakweg Dire Straits. Het laconieke antwoord van Anderson: “Mijn dwarsfluit is nochtans van metaal gemaakt.”

Na wat mindere platen in de nineties en – godbetert – een kerstalbum in 2003 verdween Jethro Tull onaangekondigd van de radar. “De band is destijds eigenlijk gestopt zonder dat dat echt de bedoeling was”, zegt Anderson. “Ik wou wat solowerk opnemen, en andere leden ook. Toen we daarmee klaar waren, bleek onze drummer in Los Angeles te wonen, wat nogal onpraktisch was. Na wat geklooi heb ik dan maar beslist om solo verder te gaan. Ik speelde wel nog shows onder de naam Jethro Tull. Zo deden we in 2018 een tournee om de vijftigste verjaardag van de band te vieren. Die live line-up is intussen al jaren stabiel en vormt een hechte groep. Maar ik twijfelde om met hen een Jethro Tull-plaat op te nemen. Je gaat dan altijd kritiek krijgen dat het vroeger allemaal beter was en dat er naast mij geen enkel origineel lid meer bij is. Maar toen dacht ik: het is mijn band en ik doe wat ik wil. En ik wou met deze groepsleden de studio induiken om een klassiek Jethro Tull-album te maken. Het voelde goed aan. Ik had dit al eerder moeten doen. Al heeft de pandemie wel wat roet in het eten gegooid: we waren halverwege de opnames toen we in lockdown gingen. De rest van het album is afgewerkt door thuisopnames naar elkaar door te sturen.”

Geen risico’s

Een grote tournee om de plaat te promoten is – om evidente redenen – nog niet gepland, maar Anderson en co. hebben de voorbije maanden wel wat shows gespeeld. Daarbij hanteert de frontman strikte regels: “We hebben onze eigen bubbel en ontmoeten daarbuiten geen mensen, ook backstage niet. Daarnaast wordt iedereen om de twee dagen getest. We dragen ook de hele tijd mondmaskers, en dan bedoel ik échte maskers: FFP2, niet die dunne dingetjes die onvoldoende beschermen en niet goed passen. We doen er alles aan om covid buiten de band te houden. Het is heel simpel: als één iemand van ons besmet geraakt, is de hele band minstens een tweetal weken uitgeschakeld. Daarnaast ben ik ook een risicopatiënt: ik ben 74 en heb een chronische longziekte. Dus ik ga echt geen onnodige risico’s nemen. Als dat betekent dat ik tien uur met zo’n FFP2-masker op een tourbus moet zitten, is het maar zo.”

Via de website van Jethro Tull kun je ook desinfecterende handgel kopen. “Een Amerikaanse vriend van me, een voormalige kolonel bij de special forces, heeft die ontwikkeld. De opbrengsten ervan gaan naar liefdadigheid. Ikzelf heb in grote hoeveelheden handgel maar ook maskers en handschoenen ingeslagen bij het begin van de pandemie in 2020. Ik had meteen de ernst van de situatie door, en vooral dat we er nog een hele tijd mee opgezadeld zouden zitten.”

En zo blijkt ‘die kerel die fluit speelt op één been’ ook een beetje ‘de Joël De Ceulaer van de rockmuziek’.

The Zealot Gene van Jethro Tull is verschenen bij InsideOut Music.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234