Zondag 05/07/2020

Tom Hardy

"Ik speel graag personages die me bang maken"

Beeld © Fred Allen, The Interview People

"Ik mag van geluk spreken dat ik nog leef. Dat zelfdestructieve kantje van me moet ik blijven bestrijden." Het gaat hard voor acteur Tom Hardy (37). Niet alleen in zijn hoofd, maar ook met zijn carrière. Na ''The Drop' schittert hij nu in 'Locke'. En volgende zomer komt 'Mad Max: Fury Road' uit.

Het gaat Tom Hardy voor de wind. Hij heeft momenteel vier films in de pijplijn zitten, waaronder een remake van Mad Max (die volgende zomer uitkomt) en Legend, waarin hij gestalte geeft aan de gebroeders Kray, de beruchte Britse maffiatweeling. In het recente verleden oogstte hij veel lof voor zijn werk in films zoals Bronson, Lawless, Inception, Warrior, Tinker Tailor Soldier Spy, en, uiteraard, als de schurk Bane in The Dark Knight Rises. Vanaf deze week is hij ook te zien in Locke, waarin hij alweer een schitterende vertolking neerzet. En vergeet zijn rol in Michaël Roskams The Drop niet. Daarin speelt Hardy Bob, een New Yorkse ex-gangster die een rustig leven probeert te leiden maar tegen zijn wil opnieuw in een spiraal van geweld verzeild raakt.

"Het is zo'n rol waarbij je voelt hoeveel sluimerende woede hij in toom probeert te houden", zegt Hardy. "Het gevaar loert om elke hoek. Ik heb zelf van die momenten gehad dat je de ene of de andere kant op kon gaan, dat je kon uithalen of je beheersen. Bob houdt voortdurend het terrein in het oog, zodat hij weet wanneer hij moet reageren."

Tom Hardy weet dat hij sommige mensen angst aanjaagt. Soms schrikt hij zelf van zijn 'duistere kijk' op het leven. In het verleden was hij dan ook zijn ergste vijand. Hardy had perfect ten onder kunnen gaan aan zichzelf, maar op een bepaald moment zette hij de zaken op een rijtje en slaagde hij erin al zijn angsten, woede en zelfhaat te kanaliseren in zijn acteerwerk. Voor veel collega's is hij een genie, een acteur die op betoverende wijze ruwe emoties vertolkt en personages tot leven brengt.

Hardy is de zoon van een reclamemaker en een kunstenares. Die stuurden hem naar een 'public school', maar Hardy was een ongeïnteresseerde leerling. In zijn late tienerjaren en als jonge twintiger zat hij zwaar aan de drugs en de alcohol, tot hij op een bepaald moment werd opgenomen in een ontwenningskliniek. Ondertussen gebruikt hij al meer dan tien jaar niets meer.

De acteur heeft een zesjarig zoontje, Louis, met zijn ex-vriendin Rachel Speed. Hij is gehuwd en woont in Londen met actrice Charlotte Riley, die hij in 2009 leerde kennen op de set van Wuthering Heights.

Als zijn doordeweekse zelve verschijnt Hardy op de plaats van afspraak: baseballpet, T-shirt en jeans. Tijdens het gesprek komt hij nerveus, geanimeerd maar uiterst innemend over. Hij praat liever over andere dingen dan zijn werk, en oogt helemaal als de 'lad' die hij altijd gebleven is.

Was het inspirerend om naast James Gandolfini in The Drop te spelen, die beroemd werd als Tony Soprano, een van de grootste gangsterpersonages aller tijden?
"Ik keek een beetje naar hem op. Hij is zo iemand die respect afdwingt. We zijn allebei acteurs die voor ons werk leven, maar ik hield vooral van hem omdat hij zo'n groot hart heeft. James was een heerlijke kerel om in de buurt te hebben, het was een voorrecht om met hem te mogen werken.

"Hij was een briljant acteur, maar tegelijk was hij heel bescheiden en ongelofelijk grappig. Hij kon je echt plagen. Op een bepaald moment had hij een kippenpoot gestoken in een zak die ik moest opendoen en waarin zogezegd een hand zat. (lacht)

"Het voelt nog altijd raar aan dat hij er niet meer is, zeker omdat hij zo aanwezig was. We vonden het in elk geval heel plezierig om samen te werken. Toch viel het op dat James, ook al was hij steengoed, heel onzeker was. Hij bleef aan dingen vijlen tot hij het gevoel had dat het helemaal juist zat. Ik heb geen enkele keer Tony Soprano gezien. James was totaal anders. Ik leerde hem kennen als een mooie, gevoelige man. Ik mis hem meer dan ik hier kan uitleggen."

Heb je het gevoel dat je als acteur de plaats bekleedt die je voor ogen had?
"Dat weet ik niet. Ik heb het geluk hier te staan nadat ik er een boeltje van had gemaakt toen ik voor het eerst in Hollywood arriveerde. Het heeft even geduurd om opnieuw respect te krijgen en goede rollen in de wacht te slepen.

"Ik heb nog altijd het gevoel dat ik een karakteracteur ben die de kans krijgt grote rollen te spelen, wat fantastisch is. Maar ik ben niet de klassieke 'leading actor' die telkens andere versies van zichzelf speelt, maar daaronder altijd dezelfde persoon is. Ik probeer voor elke rol een radicale transformatie te ondergaan, in mijn personage te verdwijnen, uit te zoeken welke nieuwe lagen ik kan aanboren. Voor The Drop kon ik een beroep doen op een paar dingen die ik had willen toevoegen aan andere gangsterpersonages die ik al gespeeld had, maar die er nog nooit van gekomen waren. Daar put ik veel kracht en opwinding uit."

Tot welke personages voel je je het hardst aangetrokken?
"Ik word aangetrokken tot personages die me beangstigen. Ik speel graag mensen die mijn tegenbeeld zijn, of toch heel anders in elkaar zitten, wie ze ook mogen zijn. (lacht) Ik vind het veel makkelijker om mensen te interpreteren die me aan het denken zetten over hoe zij hun in vel zitten, misschien om stoerder te zijn dan ik ben."

Vocht je weleens in je wilde jaren?
"Ja, heel vaak. Maar je wordt slimmer en gaat beseffen dat je vroeg of laat weleens zult stoten op iemand die in staat is je helemaal kapot te maken. Het is zoals Bob. Ik beeldde me hem in als iemand die op de achtergrond zou blijven, die anderen het idee geeft dat hij een niemendal is. Maar dan blijkt hij ineens het soort kerel te zijn met wie je maar beter geen ruzie krijgt."

Beschouw je jezelf als een overlever?
"Ik mag van geluk spreken dat ik nog leef. Ik voer nog altijd een constant gevecht met de orang-oetan die huishoudt in mijn brein en die me probeert te doden. Dat zelfvernietigende kantje van me moet ik blijven bestrijden. Het maakt deel uit van mijn verslavingsaard. Het is iets waarvoor ik altijd op mijn hoede zal moeten zijn.

"Maar het voedt mijn werk. Ik hou het in toom en sta niet toe dat het mijn leven ruïneert. Als je met zoiets moet omgaan, dan maakt dat je alleen maar sterker - het zorgt ervoor dat je beter wilt worden."

Beeld PHOTO_NEWS

Volgend jaar komt Mad Max uit. Het is dé kans om een eigen filmfranchise uit te bouwen. Is dat belangrijk voor je?
"Ik denk daar zelfs niet aan. Ik ben vereerd dat ik deel mag uitmaken van het ongelofelijke universum dat George Miller heeft gecreëerd en die nalatenschap kan uitvoeren. Het was een nieuwe uitdaging, en het is zeker een project waar een pak meer bij komt kijken, ook financieel, dan bij vele films die ik tot dusver gedaan heb. Ik voelde me nogal klein tegen die imposante achtergrond."

Je hebt iets met Mad Max, niet?
"(lacht) Toen ik zeventien was, kreeg ik een hond genaamd Mad Max. Maar ik was niet zo blij met die naam, want het beestje, een kruising tussen een bulterriër en een labrador, was heel lief. Zeventien jaar later stierf die hond en kreeg ik een telefoontje dat ik Mad Max zou spelen. Dat was best griezelig."

Je raakte gehecht aan een van de honden die Rocco spelen in The Drop. Volgens je tegenspeelster Noomi Rapace is er altijd een hond aan je zijde.
"(lacht) Ik ben gek op honden, al van toen ik een kind was. Deze pup raakte een gevoelige snaar, en ik had hem altijd bij me. Over pitbulls wordt veel kwaad gesproken. Maar wat me ontroert aan honden, is dat ze zo loyaal zijn. Ze blijven de hele dag aan je zijde, gewoon omdat ze je graag zien en zo gehecht aan je zijn.

"Ik vind het fijn om bij elke film een hond aan mijn zijde te hebben. Mijn vrouw heeft me voorlopig verboden nog meer honden mee naar huis te nemen - we hebben er twee - maar ik heb een zwak voor achtergelaten honden, net als Bob. Er is iets wat me raakt bij honden. Misschien is het het kind in mezelf. Misschien voel ik me verwant met honden: wezens die blaffen maar niet bijten, tenzij je ze echt provoceert. (lacht)"

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234