Zaterdag 28/03/2020

Interview

"Ik kan niet wachten om nog eens in België te draaien"

Matthias Schoenaerts moet op de rode loper in Oostende van de ene smartphone naar de andere stappenBeeld Wouter Van Vooren

Vorig jaar kon het Filmfestival van Oostende nog uitpakken met Pierce Brosnan, dit jaar met een man die alles in huis heeft om de nieuwe James Bond te worden. Dat bewijst Matthias Schoenaerts met verve in de psychologische thriller Maryland.

Maryland gaat over een soldaat die na een missie in Afghanistan worstelt met horrorbeelden die te pas en te onpas in zijn hoofd schieten. Als hij in afwachting van zijn herstel en een terugkeer naar het front dan maar een bewakingsopdracht aanneemt op het domein van een Libanese zakenman, ben je er niet zeker van of de vrouw des huizes, die er alleen achterblijft, wel veilig is.

Matthias' passage in Oostende is een blitzbezoek. Onlangs was hij nog op het Filmfestival van Venetië waar twee nieuwe films met hem in wereldpremière gingen, op het Festival van Toronto draaien er drie Schoenaerts-films. En is het veel warmer en zonniger. Regenachtig en zwaarbewolkt in Oostende.

Brasserie Albert, de bar van het Thermae Palace, zit afgeladen vol met bejaarden die beschutting tegen het onweer zoeken. Wanneer Matthias even opduikt onder de gaanderijen kloppen de oudjes op het raam en barst er een spontaan applaus los. "Ik moet dringend aan mijn imago werken", lacht hij. Maar hij zwaait vriendelijk terug. "Nee, uiteindelijk ontroert me dat wel. Je maakt films voor iedereen."

Begrijpelijk dat er een veiligheidsagent, zo'n exemplaar met een oortje die hij zelf vertolkt in Maryland, voor de deur staat van de ruimte waar hij interviews geeft.

Beeld © wouter van vooren

Je hebt intussen met tal van befaamde regisseurs gewerkt, maar Maryland is het werk van een Franse debutante. Waarom heb je deze film gedaan?
"Het is haar tweede langspeler, maar goed. Eerst en vooral is het een project dat eigenlijk via Jacques Audiard bij mij is terechtgekomen. Op een bepaald moment stuurde hij me een bericht: een vriendin van mij heeft een scenario geschreven met jou in het achterhoofd, ze heeft er twee jaar aan gewerkt en ze heeft talent. Ik denk dat het echt de moeite is dat je het leest. Ik vond het ijzersterk, en die rol beangstigde mij.

"Wat me verder geweldig aansprak was dat het over een hyperactueel thema behandelde, het posttraumatisch stresssyndroom. Een probleem waarmee het grootste deel van de soldaten dat van een oorlog terugkeert mee te maken krijgt. In die zin is het een heel urgente film."

"Daarnaast vond ik het een heel boeiende keuze om enerzijds het verhaal te vertellen als een heel intimistisch portret, een karakterstudie van zo'n soldaat ook, en om het anderzijds onder te dompelen in genre-elementen die neigen naar de thriller, naar de horrorfilm zelfs, naar de home invasion movie ook."

Matthias Schoenaerts moet selfies nemen met fans in OostendeBeeld BELGA

Waardoor we in de tweede helft een acteur aan het werk zien die evengoed James Bond zou kunnen spelen.
"Dat weet ik niet. (lacht) Heb ik zo niet bekeken. Dat fysieke was natuurlijk ook een aspect van de film. En dat was ook een van de genres waarmee zij wilde flirten. Ik wil geen onderscheid maken tussen een mannelijke en een vrouwelijke regisseur. Actie en horror zijn genres die vrouwen meestal niet interesseren. Dat maakte mijn drang om met Alice te werken nog groter. Er zit zoveel peper in die vrouw, die had zulke uitgesproken visies en meningen. Ik hou ervan om in zulke projecten te duiken en daar dan ook alles voor te doen. Of ik piano moet leren voor een film, gevechtstechnieken, of dit of dat, ik geniet ervan om nieuwe dingen te ontdekken."

Je maat Jeroen Perceval is nu in D'Ardennen in het Antwerps te zien. Hij vertelde onlangs hoe acteren in zijn eigen dialect hem hielp om een naturel in zijn rol te leggen. Mis je je eigen taal niet wanneer je al die buitenlandse films doet?
"Ik hoop dat het niet pretentieus klinkt, maar intussen is dat voor mij totaal geen thema meer. Ik voel me zo vrij in het Frans of in het Engels, dat ik me daar even gemakkelijk bij voel als in het Nederlands of in het Antwerps. Echt.

"Vroeger was ik daar heel erg mee bezig. Dat Amerikaans, dat Frans, dat Engels,... Slapeloze nachten had ik ervan. Maar tegelijkertijd maakte me dat ook ultragemotiveerd om keihard te werken."

Je speelt binnenkort de hoofdrol in Le fidèle, de nieuwe film van Michaël Roskam. Welke taal zal daarin worden gesproken?
"Het Brussels. Een heerlijke mix van allerlei talen die in Brussel gesproken worden. Maar de hoofdtaal zal Brussels Frans zijn."

Je tegenspeelster wordt dat meisje uit La vie d'Adèle, die heerlijke Adèle Exarchopoulos. Heb je inspraak gehad in de casting?
"Ja, natuurlijk. We hebben daar heel veel over gedacht. Michaël liet af en toe een naam passeren en daar trachten we ons dan van alles bij in te beelden. Bij Adèle zat het meteen juist. Meteen. Knotsgekke madam gewoon, Adèle. Daar zit leven in. Ze is geestig, scherp, levendig. En een steengoede actrice. Een feest."

Adèle is je vriendin in de film. Ik dacht dat de film een policier zou worden.
"Michaël omschrijft de film als 'un amour noir'. Het wordt weer een Roskamiaanse film. Hij is er al vijf jaar mee bezig. We zijn er al lang over aan het spreken. Ik kan niet wachten.

"Ik popel ook om nog eens in België te draaien. En dan met Michaël, die een van mijn beste vrienden is. En in Brussel ook! Wordt heerlijk."

De opnamen van de serie die je aan het doen was in Amerika, Lewis & Clark, met Casey Affleck als tegenspeler, een productie van Tom Hanks en Brad Pitt, zijn stilgelegd nadat de regisseur wegens creatieve meningsverschillen aan de kant werd geschoven.
"Ze zouden heel graag volgend jaar in de lente opnieuw beginnen en dan valt het af te wachten of de cast zoals die aanvankelijk was samengesteld nog beschikbaar zal zijn. Ik wil het nog heel graag doen, maar wij kunnen ons niet tot in het oneindige verbinden, zonder dat we eigenlijk een exacte startdatum hebben. Dus dat valt af te wachten."

Wij? Je bent intussen een firma. Je spreekt niet meer van 'ik'.
"Is dat zo? Ik weet het niet. Ik hoop van niet. Je hebt een ploeg die heel veel regelt. Maar ik denk daar allemaal niet te veel over na. Ik heb zelfs geen agenda. Ze bellen mij: 'Matthias, om dat uur daar.' En dan doe ik wat van mij verwacht wordt.

"En worden die hectische toestanden te veel, dan trek ik me even terug. Een korte vakantie of een wandeling op het strand van Oostende. Dat hoeft daarom niet exotisch te zijn. Hier kun je ook tot rust komen."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234