Donderdag 09/04/2020

DM ZaptDries Vermeulen

Ik kan geen ‘An der schönen blauen Donau’ horen zonder een lichte misselijkheid te ervaren

De Wiener Philharmoniker tijdens het jaarlijkse nieuwjaarsconcert in Wenen.Beeld AP

Dries Vermeulen zet deze week de blik op oneindig. Vandaag: een warme herinnering aan het Nieuwjaarsconcert.

Ik heb moeite met klassieke muziek. Het genie van Beethoven kan ik nog ondubbelzinnig erkennen, maar voornamelijk bij de Oostenrijkse romantiek heb ik gemengde gevoelens. Ik kan geen ‘An der schönen blauen Donau’ horen zonder tegelijk ontroering en een lichte misselijkheid te ervaren. Voor de verklaring moeten we even terug in de tijd.

We schrijven 1 januari, ergens in mijn tienerjaren. Gisteren was een van de eerste oudejaarsavonden die ik met vrienden in de plaats van familie heb mogen vieren en we hebben er – ik druk mij voorzichtig uit – een glas op gedronken. Rond een uur of elf in de vroege ochtend word ik gewekt door een bekend geluid. Het inbraakalarm, denk ik verschrikt en spring uit bed, maar dan dringt de datum tot mij door en ik besef: het is de Wiener Philharmoniker.

Samen met de datum dringt nu ook een acute misselijkheid tot mij door. Ik sprint naar het toilet. Een gecensureerde scène later kom ik, bleek maar enigszins opgelucht, weer tevoorschijn. Beneden is mijn moeder het nieuwe jaar naar goede gewoonte gestart met het Nieuwjaarsconcert, met de tv op een volume dat in dit huis normaal verboden is. Ik daal met groeiende hoofdpijn de trap af.

Even later zitten we bij de buren voor de jaarlijkse nieuwjaarslunch. “Zullen we het Nieuwjaarsconcert opzetten?” Wel ja, waarom niet. De buurvrouw biedt iedereen een glas champagne aan. Ik voel iets protesteren ter hoogte van mijn darmen en weiger beleefd. “Nog altijd geen alcohol? Gij hebt toch brave jongens”, zegt de buurvrouw tegen mijn moeder. Ik verberg een boertje achter een glas fruitsap en waag mij aan een bord champignonsoep. 

Wanneer het orkest een uur later afsluit met de dikste Strauss-hits, waag ik mij nog steeds aan hetzelfde bord champignonsoep. Mijn misselijkheid zwelt mee aan met de violen. De buurman zet met een brede glimlach een zware kookpot op tafel. “Ik heb er een goeie scheut extra in gedaan”, knipoogt hij. De camera draait vanuit een helikopter een laatste pirouette boven de schöne blaue Donau. De geur van stoofvlees en Westmalle Dubbel dringt mijn neusgaten binnen. Ik sprint naar het toilet voor een nieuwe gecensureerde scène op het ritme van de ‘Radetzkymars’.

Ruim een decennium later start ik, net als mijn moeder, het nieuwe jaar naar goede gewoonte met het Nieuwjaarsconcert op de VRT. Wanneer de violen aanzwellen, denk ik nostalgisch terug aan de nieuwjaarsochtenden van mijn jeugd. Terwijl de helikopter hoogte wint, de rivier opdoemt aan de einder en de Wiener Philharmoniker ‘An der schönen blauen Donau’ inzet, duw ik het volume van de tv wat hoger en plons ik vol ontroering een Dafalgan in mijn fruitsap.

Nieuwjaarsconcert, woensdag 1 januari om 11.15 uur op Eén

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234