Donderdag 18/08/2022

DM ZaptFrederik De Backer

Ik heb drie kwartier lang naar ‘De notaris’ zitten kijken, en ik weet niet wat ik heb gezien

Phara de Aguirre en erenotaris Frank Depuyt in 'De notaris'. Beeld VRT
Phara de Aguirre en erenotaris Frank Depuyt in 'De notaris'.Beeld VRT

Frederik De Backer zet de blik op oneindig. Vandaag: De notaris.

Frederik De Backer

Geheim agent, drugsbaron, allemaal zeer aardig, maar geen beroep is in dichter nevelen gehuld dan dat van notaris. Ik heb drie kwartier lang naar De notaris zitten kijken, en dan nog eens, en dan nog een keer aan halve snelheid om zeker te zijn, en ik weet niet wat ik heb gezien.

Mensen met hemden.

Iemand legt een blad op tafel, te lijf gegaan met zo’n oude tikmachine, elke regel een gefossiliseerde afdruk van een migraine inducerende gemechaniseerde spechtenkolonie die men twee weken na haar ontdekking al zelf de aardbol af had moeten takketakketakken, en de notaris zet onderaan een paraaf met zijn vulpen. Een notaris is iemand met een hemd, een vulpen en een tikmachine. En een plaket bij de deur.

Ik had gehoopt meer op te steken van De notaris, want op 1 april wordt de akte van mijn huis getekend met een vulpen van een vent met een hemd, en ik had graag geweten wat het is dat hij vier maanden lang heeft uitgevreten sinds de vastgoedmakelaar de kopers met zijn eigen vulpen uit de borstzak van zijn hemd een compromis liet ondertekenen. “En de notaris regelt dat dan”, zei de makelaar destijds. Goed, maar wát?

Tot diep in mijn puberteit kon je enkel notaris worden als je vader het ook was, of door politiek te worden benoemd. Als een sektarisch ritueel. De aanbidding van de gouden archiefkast. Je moest dan een aantal jaren studeren, daarna een parafeeropleiding van een jaar volgen en dan nog eens drie jaar zegellak leren mengen. Als je dat succesvol had doorlopen en je kon een vader voorleggen, dan was je notaris en deed je vanaf dan niets anders meer dan… Ja, wát nu eigenlijk, Phara de Aguirre, met je sympathieke strengheid?

Maar goed, dat – wat dat ook is – doen ze dan een jaar of veertig, en wanneer die plaket eindelijk een beetje begint te roesten, gaan ze met pensioen. Vanaf dan worden ze aangesproken als erenotaris, zoals ik later ook zal worden aangesproken als erewoordkliederaar, de persoon die dit naleest als ere-eindredacteur, en anderen als erechirurg, ereloodgieter, ere-Phara-de-Aguirre. Aan welke touwtjes trekken die lekkere hommels dat ze totterdood ere-eender-wat moeten worden genoemd? Zijn zij het die middels een ingenieus katrollensysteem Alexander De Croo besturen? Werden er in Oekraïne niet genoeg aktes ondertekend? Hackten notarissen Jeanneke Heps?

Het enige waar ik ondertussen achter ben gekomen is dat ze geen advocaten zijn, geen boekhouders en geen vastgoedmakelaars, en tegelijk weer wel – Schrödingers kadastersnuffelaars. En dat mijn geknevelde ouwe moedertje pas weer het daglicht ziet als ze me de hele boel heeft geschonken, want dat schijnt van levensbelang. Al die op mijn erfenis azende huidige en toekomstige ereloonslaven kunnen feestelijk verrekken. Haar paraaf volstaat.

De notaris, donderdag om 21.40 uur op Eén.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234