Maandag 10/05/2021

InterviewSharon Stone

‘Ik ben klaar voor de storm’: actrice Sharon Stone verbloemt niets in autobiografisch boek

Sharon Stone: ‘Ik weet wat me te wachten staat door me zo kwetsbaar op te stellen. Maar ik wil niet in het defensief gaan.’ Beeld Getty Images for GQ Germany
Sharon Stone: ‘Ik weet wat me te wachten staat door me zo kwetsbaar op te stellen. Maar ik wil niet in het defensief gaan.’Beeld Getty Images for GQ Germany

Sharon Stone (63), de ster uit films als Basic Instinct en Casino, schrijft in een nieuwe autobiografie over haar leven, haar jeugd en haar bijna-doodervaringen. ‘Ik wilde volop in de smurrie gaan staan.’

Sharon Stone lag in 2001 lang in het ziekenhuis toen ze behandeld werd voor een beroerte en een bloeding in de hersenvliezen, hoofd en ruggengraat. Ze schrijft dat ze bezoek kreeg van haar grootmoeder, Lela, die al dertig jaar dood was. “En daar wordt het eng”, schrijft Stone in haar autobiografie The Beauty of Living Twice, die pas uit is. Lela kwam haar waarschuwen: “Wat je ook doet, beweeg je nek niet.”

Het is een van de taferelen uit haar leven die Stone, de 63-jarige steractrice van onder meer Basic Instinct, Casino en The Quick and the Dead, onbevangen en met sardonische humor vertelt. Ze heeft er een lange carrière in Hollywood opzitten, waarin ze vooral femmes fatales en mysterieuze vrouwen neerzette – zelfs in recente televisiereeksen als Mosaic en Ratched. Toch is haar autobiografie in de eerste plaats een anekdotisch relaas van haar leven en haar jeugd in het bescheiden plaatsje Meadville in Pennsylvania en het moeilijke gezin waarin ze opgroeide.

In een video-interview in februari zei ze: “Ik denk dat mijn boek vooral gaat over een gewoon leven. Mijn leven is niet uitzonderlijk, behalve dan dat ik uiteindelijk filmster ben geworden. Dit boek had door veel mensen geschreven kunnen worden die opgegroeid zijn in een klein dorp.”

Het is een verhaal dat Stone vaak openhartig gedetailleerd vertelt, beginnend bij de bijna-doodervaring die haar inspireerde om het boek te schrijven. “Na die verstikkende periode kon ik weer ademen”, zei ze. “Ik kon opnieuw spreken. En ik nam me voor om nu anders te ademen en te spreken.”

En ze had het over de totstandkoming van The Beauty of Living Twice, de persoonlijke ervaringen die ze optekent en hoe dat haar ertoe aanzette zichzelf op een andere manier te bekijken.

Wat dreef u om deze autobiografie te schrijven?

“Ik had geprobeerd een uitgever voor mijn korte verhalen te vinden, en kreeg telkens te horen: niemand leest korte verhalen. Wat ze eigenlijk zeiden, was: we zijn alleen geïnteresseerd in je privéleven. Maar dat wilde ik niet.

“Toen vroeg mijn vriend Kael (de auteur J. Kael Weston, red.), die The Mirror Test schreef, aan zijn uitgever bij Knopf, Tim O’Connell, er een blik op te werpen. Ondertussen had ik Janklow & Nesbit aangeschreven om me een literair agent te bezorgen. Knopf en een andere uitgeverij begonnen me voorstellen te doen. Ik dacht dat ik meer van Sonny Mehta (de gerenommeerde uitgever bij Knopf, die in 2019 overleed, red.) en Tim zou leren. Sonny las mijn materiaal en vertelde me dat ik voor hem zijn volgende Ierse storyteller was.”

Nam u een specifieke schrijfroutine in acht?

“In de meest intense periode nam ik twee films in New York aan, en elke vrije dag ging ik naar Knopf om daar in een kantoor te gaan schrijven. Ik nam wat eten mee, of liet eten komen, en schreef vijf, acht, twaalf, vijftien uur aan een stuk.”

Was u bang herkend te worden in hun kantoren?

“Het was putje winter, het regende en sneeuwde. Ik slofte binnen met mijn muts en lange jas en mijn computer en ander materiaal onder de arm. Niemand gaf een moer om me.”

U geeft een hoop hoogstpersoonlijke dingen prijs in het boek, onder meer over uw familie en uw kindertijd. Ook details over hoe u en uw zus Kelly seksueel misbruikt werden door een grootvader. Hebt u dat besproken met familieleden voor u het boek publiceerde?

“Mijn zus en ik hebben die beslissing samen genomen. We praatten erover met mijn moeder. Aanvankelijk was ze heel stoïcijns. In een brief legde ze uit hoe verwarrend die informatie was. De vrome, geschokte ‘ik-wil-het-daar-niet-rechtstreeks-over-hebben’-reactie. Mijn zus kreeg het op haar heupen en ging de confrontatie met mijn moeder aan toen ze een keer bij haar logeerde. En dat leidde tot een doorbraak.

“Toen het boek klaar was, las ik het in de loop van drie dagen voor aan mijn moeder. Ik had griep en lag in bed, en ze kwam naast me liggen. Ik nam anderhalf uur gesprek op. Daarna herschreef ik vele passages. Toen besloot ik het boek aan haar op te dragen.”

Beangstigt het u dat mensen die dingen over u te weten komen als ze het boek lezen?

“Als je dit niet doet, dan zullen mensen hun eigen verhaal verzinnen. Al zowat mijn hele volwassen bestaan verzinnen mensen verhalen over mijn leven. Ik zat al een hele tijd met dat boek in mijn maag. Nu kom ik ermee naar buiten in de meest bedreigende, ontwrichtende, psychologisch agressieve periode die de wereld gekend heeft sinds de jaren 60 en stel ik me kwetsbaar en open op. Ik weet dat dat me in zekere mate te wachten staat. Maar ik wil me niet ingraven, ik wil niet in het defensief gaan. Ik bereid me voor om open en aanwezig te zijn. Want dat is het doel van mijn reis.”

Er zitten een paar gewelddadige scènes in het boek – de nekblessure die u als tiener opliep bij het paardrijden, het overlijden van een oom die uitschoof en doodvroor – waarover u op een wrang-humoristische manier schrijft. Waar komt dat vandaan?

“Ik heb een wat duistere humor. Ik vind dat je het leven tegemoet moet treden met een zekere gratie, en humor helpt daarbij. Ik heb in mijn carrière een unieke kans gekregen om booswichten te spelen. Op school moest ik van mijn acteerleerkracht aan de slag met een kerel die me leerde mijn schaduwkant te verkennen. En ik was best verbaasd toen ik eens goed naar mezelf keek. Ik dacht: ‘Dat is het dus? Zo slecht ben jij nog niet.’

“Ik ben niet bang voor mijn schaduwkant. Als je je duistere kant eenmaal doorgrond hebt… (haar telefoon gaat, de ringtone is ‘Happy’ van Pharrell Williams. Ze negeert de oproep, lacht en gaat voort met haar antwoord, red.)

“Mensen blijven me dat soort rollen maar aanbieden omdat ze vinden dat ik daar goed in ben, en ik vermoed dat ze denken dat ik het graag doe. Maar eigenlijk doe ik het niet graag, en ik wil het, bewust, ook niet meer doen. Als ik nu nog van die duistere dingen speel, dan moet er een reden zijn die verder reikt dan: dat is grappig. Ik vind dat aapje op de schouder (een verwijzing naar haar excentrieke personage, Lenore Osgood, in de Netflix-reeks ‘Ratched’, red.) supergrappig. Maar ik zei tegen Ryan (Murphy, die de serie maakte, red.) dat we de aap net zo goed digitaal konden verwijderen, en dat dat niets af zou doen van de acteerprestatie.”

‘Mijn leven is niet uitzonderlijk, behalve dan dat ik uiteindelijk filmster ben geworden.’ Beeld Getty Images for IMDb
‘Mijn leven is niet uitzonderlijk, behalve dan dat ik uiteindelijk filmster ben geworden.’Beeld Getty Images for IMDb

Er zijn passages in het boek waarin u het hebt over films als Basic Instinct en Casino, maar eigenlijk gaat u niet diep in op uw filmcarrière. Waarom?

(na een pauze) Daar ging het deze keer in feite niet over. Het maakte gewoon geen deel uit van wat ik probeerde te doen.”

U hebt het ook niet echt over uw huwelijken in het verleden. U vermeldt wel dat u een geheimhoudingsverklaring moest ondertekenen met uw tweede echtgenoot, de journalist Phil Bronstein.

“Ja, voor we trouwden werd me gevraagd een specifiek soort geheimhoudings­document te ondertekenen.”

Leek dat u een normale gang van zaken?

“Laat ik stellen dat u een slimme kerel bent. U bent journalist, en als u iets wilt weten over een bepaald onderwerp, dan ben ik zeker dat u daar wel zelf achter kunt komen.”

Is het uw bedoeling het acteren meer te laten om u te richten op het schrijven?

“Het is een feit dat ik mijn agenten en management heb opgezegd. Ik wil alleen nog samenwerken met regisseurs die mij echt willen. Ik wil niet meer gepitcht worden. Ik wil niet aan mensen gegeven worden omdat ik hun film kan financieren. Ik wil niet meer dat er met me geleurd wordt. Ik wil niet dat andere mensen beslissen welk materiaal ik zie en welk materiaal niet. Ik beslis dus persoonlijk over aanbiedingen.”

Hoe kunnen mensen u dan nog aanbiedingen doen?

“De meeste mensen weten wel hoe ze me kunnen bereiken. Ze kunnen dingen naar mijn uitgever sturen, die ze aan mij zal bezorgen. En ik zit natuurlijk op Instagram. Ik heb afstand gedaan van alle mensen die me zeggen waarom ik niet kan werken. Veertig jaar van ‘te groot, te klein, te dik, te dun, te blond, te bruin, te jong, te oud’. Te dit, te dat. Ik ben niet meer geïnteresseerd in het ‘waarom-bel-je-me-niet-terug’-aspect van het verhaal. Als een regisseur specifiek mij wil, dan zal hij me wel vinden.”

Verwijst de titel van het boek naar een persoonlijk gevoel van wederopstanding na uw gezondheidscrisis in 2001?

“Ik beleefde die witlicht-ervaring op de operatietafel. En als je letterlijk uitgeteld op een tafel ligt, dan moet je jezelf wel een paar vragen stellen. Ik wilde mijn leven veranderen, vanuit de vraag: waarom heb je dit zo ver gedreven zonder naar jezelf te luisteren? Welk onderdeel van je luisterapparatuur was zo kapot of beschadigd dat je niet door had waar je op afstevende? Het boek draait om de grote vragen. Ik ben niet het soort mens dat zegt: geef me die omslag eens, we zullen er een hoekje afscheuren. Ik ben het soort mens dat de omslag opblaast: pffft. Hier met die ontstopper. Om dan in de smurrie te staan en te zien.”

Sharon Stone

• Amerikaanse actrice, brak door met haar rol in Basic Instinct (1992)

• geboren in 1958 in Meadville (Pennsyl.)

• speelde in o.a. Total Recall (‘90), Casino (‘95) en de serie Ratched (2020)

• in 2001 getroffen door een beroerte

• outte zich in 2005 als biseksueel

• was twee keer getrouwd, heeft drie adoptiezonen

Sharon Stone, 'The Beauty of Living Twice', Knopf, 256 p.. Beeld rv
Sharon Stone, 'The Beauty of Living Twice', Knopf, 256 p..Beeld rv
Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234