Vrijdag 06/12/2019

expo

Iedereen houdt van Audrey Hepburn

Hepburn door de lens van Antony Beauchamp, in 1955. Beeld rv

Geen vrouw die 22 jaar na haar dood nog zo fascineert als Audrey Hepburn (1929-1993). Een foto-expo over de actrice in Londen is zelfs voor de start al een succes. Wat is er toch zo iconisch aan een meisje met een jongenskopje?

De meeste filmlegendes roepen op zijn minst tegenstrijdige reacties op. Marilyn Monroe was te sexy, Grace Kelly te koel, Cathérine Deneuve is te ongrijpbaar. We kunnen slechts één uitzondering bedenken die de regel bevestigt en alle labels overstijgt, en dat is Audrey Hepburn. Man of vrouw, jong of oud: iedereen houdt van Audrey Hepburn.

Zelfs 22 jaar nadat ze aan kanker bezweek, is de actrice nog steeds een wereldwijd icoon. Trendy magazines roepen uit haar tot 'mooiste of meest inspirerende vrouw aller tijden', mode-ontwerpers dragen collecties aan haar op en haar beeltenis prijkt anno 2015 in talloze huiskamers aan de muur. Zeker sinds woongigant Ikea haar foto op een zwart-wit canvas printte.

Recentste bewijs van de eeuwige fascinatie voor la Hepburn: de foto-expositie over de Breakfast at Tiffany's-actrice in de National Portrait Gallery. De internationale pers staat er al weken vol van. Dat Hepburns zonen uitzonderlijk een deel van hun privé-album openbaren, speelt mee, maar is lang niet de enige verklaring. Cocurator Terence Pepper: "Audrey Hepburn intrigeert als geen ander."

Tijdens een dansrecital in 1942. Beeld rv
In het Londense Richmond Park (1950). Beeld rv

Komisch talent

Wat de frêle actrice zo mythisch maakt, is de vraag van 1 miljoen. Menig copycat heeft er haar tanden al op stuk gebeten, menig biograaf en fan heeft al geprobeerd om haar unieke starquality te ontleden. Filmmaker Billy Wilder verwoordde het dan maar zo: "God heeft Audrey op de wang gekust en daar was ze."

Eén ding is zeker: haar aantrekkingskracht overstijgt haar acteerkwaliteiten. Pas op, de in Brussel geboren Hepburn kon wel degelijk acteren. Beste bewijs is wellicht dat ze de wereld lang deed geloven dat ze even uitgelaten en vrank was als haar bekendste personage, Holly Golightly. Terwijl ze in het echte leven het liefst met een boekje in een hoekje wegkroop. Ze werd meermaals genomineerd voor een Oscar, en won het beeldje één keer voor haar rol in Roman Holiday. Zelfs de grootste zuurpruim kan niet ontkennen dat Hepburn komisch talent bezat. Haar mimiek en timing zaten vaak perfect.

Maar haar iconische status heeft zeker ook te maken met de personages die ze speelde. Hepburn was heel slim als het aankwam op het kiezen van rollen. Van Eliza Doolittle in My Fair Lady tot Jo in Funny Face: ze wist als geen ander welke personages haar goed lagen én in de smaak zouden vallen bij een groot publiek. Vaak was dat de mooie, romantische, ietwat complexe vrouw. Het duurde dan ook niet lang voor het publieke beeld van Hepburn samenviel met de rollen die ze speelde. Een beeld waar veel meisjes en vrouwen zich in meenden, en nog steeds menen, te herkennen. Maar evengoed een beeld dat jongens en mannen kon, en nog steeds kan, bekoren.

Dat Hepburn off-screen ook blijk gaf van een onnavolgbaar en eigenzinnig stijlgevoel, maakte het plaatje en haar succes compleet. Haar elegantie hield ze over van toen ze nog ballerina wilde worden. Hepburns typische look was tijdloos in een snel veranderende modewereld. Glamoureus zonder pompeus te zijn, jongensachtig maar nooit mannelijk, simpel en buitennissig tegelijk. In een tijd waar weelderige vormen en sex appeal de bovenhand voerden, kwam zij plots aanzetten met platte ballerina's en hooggesloten truitjes. Een verademing voor veel vrouwen en nog steeds veelvuldig gekopieerd door moderne fashionista's.

"Hepburns aantrekkingskracht voor de moderne vrouw is dezelfde aantrekkingskracht die ze had voor de vrouw in de jaren vijftig. We verlangen naar een tijd waar je je glamoureus kunt kleden, maar belangrijker is dat Hepburn vrouwelijkheid met kracht combineerde", zegt professor Rachel Mosely, auteur van Growing Up with Audrey Hepburn, in The Guardian. "Ze was hét ideaal van een sterke onafhankelijke vrouw mét een man en liefde aan haar zijde. Ze was een 'vrouwenster': prachtig, maar op een cerebraal niveau. Klassevol, nooit sexy."

Een foto voor Life Magazine uit 1954. Beeld rv

Meisje met complexen

Zelf verklaarde Hepburn, patroonheilige van de little black dress, in 1989 haar geheim als volgt: "Mijn look is bereikbaar. Elke vrouw kan eruit zien zoals Audrey Hepburn door hun haar op dezelfde manier te dragen, een grote zonnebril en mini-jurken zonder mouwen aan te schaffen."

Misschien is dat wel het échte geheim van de eeuwige publiekslieveling: zo lief en bescheiden dat je onmogelijk jaloers op haar kan/kon zijn. Dat je wel van haar moet houden. Dat ze zich op latere leeftijd als Unicef-ambassadrice inzette voor minderbedeelde kinderen maakte haar alleen nog geliefder. "Ze bezat geen spatje arrogantie", zei Claire Goldsmith ooit, van het gelijknamige zonnebrillenmerk dat Hepburn groot maakte.

Hepburn was ook hard voor zichzelf. Ze zei vaak hardop dat ze niet kon acteren, niet kon zingen en dat haar succes op toeval berustte. Dat haar borsten te klein waren, haar schouders te hoekig en voeten te groot. Naar verluidt het gevolg van een moeder die vaak benadrukte dat haar dochter maar weinig talent bezat.

Hepburn was dus niet alleen bescheiden, ze kampte - zelfs met haar reeënogen, slanke taille en jongensachtige charme - met onzekerheden. Wat haar alleen herkenbaarder en nog geliefder maakt. Gisteren, vandaag en naar alle waarschijnlijkheid ook in de jaren die nog komen.

Audrey Hepburn. Portraits of an icon, t/m 18 oktober in de National Portrait Gallery, Londen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234