Vrijdag 03/12/2021

Glenn Frey overleden

Hotel California, voer voor poptekstanalisten

Glenn Frey (links) en Don Henley van The Eagles spelen 'Hotel California' op het podium van het Staples Center in Californië, december 1999. Beeld Photo News
Glenn Frey (links) en Don Henley van The Eagles spelen 'Hotel California' op het podium van het Staples Center in Californië, december 1999.Beeld Photo News

Een donkere snelweg door een verdroogd landschap. Een koele wind door het haar. Heel verwonderlijk was het natuurlijk niet dat popliefhebbers (mannen?) in 1977 als een blok vielen voor het nummer 'Hotel California' van The Eagles. Tekstschrijver Glenn Frey opende in de eerste zinnen een verleidelijke wereld van onbegrensde vrijheid en lange, eenzame autoritten die steeds verder voerden van alledaagse ellende als werk, kinderen en onwenselijke sociale verplichtingen.

'Hotel California' werd een van die handvol onverslijtbare en epische popnummers uit de jaren zeventig die zich ingroeven in het collectieve popgeheugen. En die generaties popliefhebbers dus nog altijd doen dromen - van de klavecimbelachtige gitaarintro tot het zomers rockende refrein en uiteraard de gitaarsolo - samen met die andere epische popliedjes 'Bohemian Rhapsody', 'Child in Time', 'The River', 'Stairway to Heaven' en 'Wish You Were Here'. Nummers die iets te vertellen hadden - en die dus even mochten duren - en waarin ook steeds nieuwe betekenissen werden ontdekt.

Want de tekst van 'Hotel California' lijkt bij een oppervlakkige beschouwing misschien vrij eenduidig (man gaat op reis, stopt bij een hotel, daar gebeuren leuke maar ook een beetje rare dingen en hij komt er nooit meer weg), volgens poptekstanalisten konden er duistere boodschappen in worden ontwaard.

null Beeld rv
Beeld rv

Marihuana

Volgens enkele christelijke groeperingen was het mysterieuze 'Hotel California' in werkelijkheid de Kerk van Satan, waaruit zondaars ook niet meer kunnen ontsnappen. Serieuze popcritici beweerden dat Frey het nummer geschreven had als een allegorie over de hebzucht van de muziekindustrie. De 'voices down the corridor' waren enge managers die musici gouden bergen en een hedonistisch muzieksterrenleven beloofden, om ze daarna te kunnen uitzuigen, etcetera.

Anderen zagen in de tekst een beschrijving van een bijna-doodervaring na een overdosis drugs, waarbij 'uitchecken' stond voor 'sterven'. De Eagles werden in interviews doorgezaagd over de ware betekenis van raadselachtige termen als 'Tiffany-twisted' en 'Mercedes Bends'. En wat waren eigenlijk die 'colitas', die zo lekker roken? Marihuana zeker?

Volgens Eagles-zanger en drummer Don Henley was 'Hotel California' eigenlijk een heel simpel liedje, dat ging over de excessen van de Amerikaanse cultuur en "een aantal vriendinnen van ons". Tekstschrijver Frey legde ook graag uit waarom hij zo veel onbegrijpelijke woordcombinaties had gebruikt. Ook daar moest volgens hem niets achter worden gezocht: "Het belangrijkste wapen van de songschrijver is vaagheid."

Glenn Frey. Beeld Photo News
Glenn Frey.Beeld Photo News

Hotel California
Welcome to the Hotel

California
Such a lovely place
(Such a lovely place)
Such a lovely face
Plenty of room at the Hotel
California
Any time of year
(Any time of year)
You can find it here

Her mind is Tiffany-twisted,
she got the Mercedes Bends
She got a lot of pretty, pretty boys she calls friends
How they dance in the courtyard, sweet summer sweat.
Some dance to remember, some dance to forget

So I called up the Captain,
'Please bring me my wine'
He said, 'We haven't had that spirit here since nineteen sixty nine'
And still those voices are calling from far away,
Wake you up in the middle of the night
Just to hear them say...

Welcome to the Hotel
California
Such a lovely place
(Such a lovely place)
Such a lovely face
They livin' it up at the Hotel
California
What a nice surprise
(what a nice surprise)
Bring your alibis

Mirrors on the ceiling,
The pink champagne on ice
And she said 'We are all just prisoners here, of our own device'
And in the master's chambers,
They gathered for the feast
They stab it with their steely knives,
But they just can't kill the beast

Last thing I remember, I was
running for the door
I had to find the passage back
To the place I was before
'Relax', said the night man,
'We are programmed to
receive.
You can check-out any time you like,
But you can never leave!'

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234