Woensdag 29/01/2020

Film

"Hopelijk kun je morgen nog in spiegel kijken"

Dokter Romeo Aldea (Adrian Titieni) wil een beter leven voor zijn dochter. Beeld rv

Cristian Mungiu is een grote mijnheer, maar tegelijk een bescheiden figuur, die zacht en stil praat, zoals de meeste van zijn personages. Bewust, want "mensen luisteren beter als ze de oren moeten spitsen". We hingen aan zijn lippen.

Cristian Mungiu mag zich met recht en rede de aanvoerder noemen van de Roemeense new wave. Een stroming die rauwe, realistische films aanvoert waar je niet bepaald vrolijk van wordt. Maar ze zijn dapper, kaarten realiteiten aan waar in landen als de zijne, maar ook elders, vaak de ogen voor gesloten wordt.

Met zijn nieuwste, Bacalaureat, heeft hij het vooral over de corruptie in zijn land. Zijn film was goed voor de prijs voor de beste regie op het Festival van Cannes. Zijn vorige, Beyond the Hills, ontving er de trofeeën voor beste actrice en beste scenario, terwijl zijn bekendste, 4 months, 3 weeks and 2 days, met de Gouden Palm aan de haal ging.

De inspiratie voor zijn nieuwste film vond hij deels in zijn onmiddellijke omgeving. "Doordat ik zelf vader ben, ben ik nogal bezig met vragen rond het ouderschap. Wat geef je je kinderen mee? Een vraag die ook in me opkwam toen ik op een dag zag hoe ouders het op een speelpleintje met elkaar aan de stok kregen over het gedrag van hun kleintjes. Toen ontstond een discussie over regels en respect. En tegelijk is ook het idee gegroeid een film te maken over kinderen, ouders en waarheid."

Cristian Mungiu. Beeld rv

"Ik ben vroeger nog een tijdje als journalist aan de slag geweest. Uit die periode heb ik de gewoonte bewaard om mappen aan te leggen met artikels die me interesseren. Het was me al opgevallen dat er verschillende artikels waren die ik zowel in de map 'corruptie in Roemenië', als in de map 'opvoeding' kon klasseren. Op de duur ben ik een gemeenschappelijke map gaan maken. Want er is een verband tussen beide."

"Zo was er een verhaal over een vader die zijn macht had aangewend om zijn dochter aan een getuigschrift te helpen, zodat ze in aanmerking kon komen voor een studiebeurs voor een opleiding in het buitenland. En er was ook een geval van een meisje dat bij klaarlichte dag aangevallen werd in Boekarest, zonder dat iemand ingreep. Ik ben dat meisje gaan opzoeken. Het zegt veel over een maatschappij als iedereen zo bezig is met zichzelf dat niemand ingrijpt als een jonge vrouw wordt aangerand."

"Het is niet makkelijk om een film te maken die zoveel verhaallijnen vermengt, maar op die manier kan ik over verschillende thema's, over corruptie en opvoeding vertellen en tegelijk een portret schetsen van een bepaalde leeftijdsgroep. De mensen die de val van de Muur hebben meegemaakt en destijds overwogen het land te verlaten. Maar ze zijn gebleven omdat ze zelf idealen hadden. Ze hoopten ertoe te kunnen bijdragen dat de levenskwaliteit in ons land zou stijgen. Dat is niet gebeurd en nu nemen ze vaak hun toevlucht tot corruptie om allerlei zaakjes voor hun kinderen te regelen."

Grenzen van fatsoen

"Sommigen vinden dat ik in Bacalaureat fatsoenlijke mensen toon die de grenzen van het fatsoen overschrijden. Maar ik weet niet of ze zo fatsoenlijk zijn. Het kwaad kan zich op vele manieren manifesteren. Ik onderzocht in mijn vorige film ook al de aard van het kwaad. Soms denk je dat mensen aardig zijn, omdat ze je helpen. Maar het kan zijn dat ze je helpen omdat ze iets van je gedaan willen krijgen. Ze krijgen je in hun macht door je bij te staan. En op die manier word je deel van het systeem.

"We moeten in alle omstandigheden kritisch blijven, erop toezien dat mensen op een correcte manier met elkaar omgaan. Je moet je altijd afvragen: wat is de betekenis van wat we doen? Het moet verschrikkelijk zijn om op een gegeven moment in de spiegel te kijken en iemand te zien die helemaal niet zo aardig is als je dacht te zijn. En daarover gaat de film. Gedraag je, zodat je later niet alle hoop op je kinderen moet stellen."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234