Vrijdag 06/12/2019

Hooverphonic knap op jubileumeditie Lokerse Feesten ****

Beeld BELGA

Op de jubileumeditie van de Lokerse Feesten -het festival bestaat veertig jaar- mocht Hooverphonic niet ontbreken. De groep is innig vergroeid met de Feesten, en speelde er zaterdagnacht al voor de zesde keer. Het bleek ook nu een thuismatch die met forfaitcijfers beslecht werd.

Hooverphonic werkt momenteel een Europese tournee af die de band de afgelopen weken ondermeer naar Italië, Griekenland, Zwitserland, Polen, Tjechië en Nederland bracht, maar Lokeren neemt niettemin een speciale plek in bij de band. Niet alleen zijn de bandleden er - ook backstage- kind aan huis, het is ook één van die festivals waar Alex Callier in een ver verleden zelfs nog als dj stond geprogrammeerd. Zaterdagnacht liep het plein behoorlijk vol voor het Waaslandse gezelschap, dat er het eind vorig jaar verschenen Reflection kwam voorstellen. Op die plaat - de achtste al- worden de voor de band zo karakteristieke strijkers aan de kant geschoven, en ligt de nadruk veel meer op gitaar en stem. Dat verklaarde waarom Hooverphonic dit keer in alweer een andere bezetting op het podium stond, met twee Tom Tritsmans en Joey Brocken als gitaarspelende achtergrondzangers, én de naar het nest teruggekeerde David Poltrock.

De set begon met gitarist Raymond Geerts, die helemaal alleen het podium kwam opgestapt en nadien druppelsgewijs gezelschap kreeg van de andere bandleden. Op die manier hoorde je meteen hoe opener 'Boomerang' instrument per instrument werd opgebouwd, tot zangeres Noémie Wolfs het geheel compleet maakte. De set hield een strak tempo aan, met veel korte nieuwe nummers die alweer een stuk robuuster klonken dan tijdens de première in Leuven eerder dit jaar. Het jachtige 'Devil Kinda Girl' werd door Wolfs met snerende stem gezongen, debuutsingle '2Wicky' klonk in het nieuwe arrangement vertrouwd maar toch anders, en het bloedstollende 'Ether' had alles van een instant classic. Mooi ook hoe de groep intussen zoveel maturiteit heeft, dat niemand zich uit het lood laat slaan als de techniek even niet meewil. Laat de computer het afweten? Dan spelen ze 'Heartbroken' toch gewoon zonder digitale strijkers? Het leverde in Lokeren meteen een even onverwachte als bloedstollende uitvoering op.

Hoogste divisie
Daarover gesproken: eender welke band die de luxe heeft om onverwoestbare classics als 'Mad About You', 'Vinegar & Salt' én 'Eden' zomaar achter elkaar in de set te stoppen, speelt sowieso in de hoogste divisie. Het kan niet anders of vroeg of laat scoort één of andere Amerikaanse band er een wereldhit mee. Niet dat de keuze daar stopte, trouwens, want ook het Latijns geïnspireerde 'The World Is Mine' had live iets van een sixties-evergreen, en met 'Amalfi' had de groep in de staart van het concert nog een flinke apotheose in petto.

Er volgde een fraaie bisronde, met een door Poltrock en Wolfs uitgepuurde pianoversie van 'The Night Before', waarbij het publiek halverwege spontaan inviel. En het als finale uitsmijter bewaarde 'Danger Zone' - kennelijk het nummer waarmee Wolfs zich tijdens haar auditie de groep had binnengezongen- herinnerde je eraan dat Hooverphonic méér was dan een singlesband. Thuismatch gewonnen? Yep. Met forfaitcijfers. Over een paar jaar zijn ze vast opnieuw van de partij.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234