Donderdag 21/11/2019

Review

Hooverphonic in uitverkochte AB: tussen diva en Lolita

Met Noémie Wolfs telt Hooverphonic voor het eerst een echte frontvrouw in de rangen. Beeld Alex Vanhee

Amper twee weken na het prestigieuze concert in het Antwerpse Sportpaleis is Hooverphonic (****1/2) alweer aan een nieuwe theatertournee begonnen. Het orkest waarmee de groep zondagavond in de Ancienne Belgique op het podium stond was gehalveerd, maar dat deed geen enkele afbreuk aan een zo goed als perfect optreden.

Hooverphonic heeft al heel wat zangeressen gehad, maar met Noémie Wolfs telt het gezelschap voor het eerst een echte frontvrouw in de rangen. Iemand met een uitgesproken persoonlijkheid, die Alex Callier de mond snoert als hij middenin de set net iets te lang over zijn naar Zwitserland uitgeweken osteopaat staat te kletsen. Iemand die op een ongedwongen manier tegen het publiek praat, ook, én ondanks haar leeftijd - nog altijd maar 24- genoeg maturiteit heeft om het hele optreden te dragen.

Woede en passie
Amper twee jaar geleden beleefde Wolfs op het podium van de Ancienne Belgique haar vuurdoop, dus voor haar werd het zondagavond sowieso een speciale avond. Na afloop dankte ze de fans trouwens nadrukkelijk omdat die hen na het vertrek van de onvervangbaar geachte Geike Arnaert meteen in de armen hadden gesloten. Wolfs toonde zich ook in Brussel een uitstekende zangeres. Je hoorde smachtende passie in 'Heartbroken', woede in 'The Last Thing I Need Is You', en ze profileerde zich als een speelse Lolita in het lichtvoetige 'The World Is Mine'.

Dat ze daarbij terug kon vallen op een ronduit uitstekende band én het Belgian Session Orchestra hielp uiteraard ook. De Burt Bacharach-pop van Callier gedijt het best als die gebracht wordt in somptueuze arrangementen, en dus mochten zowel de strijkers als de blazerssektie regelmatig voluit gaan. Maar net zo goed liepen de rillingen je over de rug wanneer de songs tot hun naakte essentie werden teruggebracht. Het van Massive Attack geleende 'Unfinished Sympathy' -met Remko Kühne in een glansrol op piano- werd een hoogtepunt, al viel het tijdens die verstilde passages op dat het Engels van Wolfs ('you're the book that I have opint') hier en daar nog wat kon worden bijgespijkerd.

Hattrick
Maar dat was eigenlijk het enige puntje van kritiek. De set -een aaneenschakeling classics- werkte subtiel naar een hoogtepunt toe, en met 'Mad About You', 'Eden' als 'Vinegar & Salt' werd zelfs een heuse hattrick gescoord: drie bloedstollende nummers die ook in deze nieuwe uitvoering als wereldhits bleven klinken. De strijkers, de stem, de arrangementen: stuk voor stuk schurkten ze rakelings tegen de perfectie aan.

In de verlengingen mocht Callier bij wijze van bis nog een extra lange monoloog opvoeren ("ons eerste concert is altijd het slechtste. Daarom zijn we in Antwerpen begonnen") en wist hij het publiek zover te krijgen om zelfs tijdens een instrumentaal nummer van Serge Gainsbourg helemaal loos te gaan. Dat was niet geheel belangeloos, want als er genoeg kabaal werd gemaakt zou er nog méér moois volgen. Callier hield woord. Wolfs werd voor voldongen feiten gezet, maar redde ook dat moment met de James Bond-classic 'You Only Live Twice'. Conclusie: een optreden om door een ringetje te halen. Mocht je nog een kaartje op de kop kunnen tikken: niet twijfelen.

Op twee concerten na zijn alle data voor de Sit Down & Listen- theatertournee van Hooverphonic inmiddels uitverkocht. Er zijn alleen nog kaartjes te koop voor de optredens in Palais des Beaux Arts (Charleroi, 2/12) en voor het extra concert in de Capitole (Gent, 19/12)

Beeld UNKNOWN
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234