Dinsdag 15/10/2019

Podiumrecensie

Hof van Eede prikt met ‘The Big Drop-Out’ door de hype van de heilzame afzondering ★★★☆☆

The Big Drop-Out, Hof van Eede, try-outs mei 2019 Beeld RV/Michiel Hendryckx

Voor de een is een lijn een horizon, voor de ander gewoon een lijn. Over de keuze tussen verlangen en zijn, tussen beweging en stilstand en over het privilege van die keuze gaat de voorstelling The Big Drop-Out. En misschien houdt het gezelschap Hof van Eede en passant ook zichzelf een spiegel voor.

In een kunstenaarsatelier aan de rand van een bos huizen de uitgebluste milieuactivist Paul (Greg Timmermans) en de depressieve kunstschilder Agnes (Ans Van den Eede). Ver (genoeg) van het drukke stadsleven doen ze niets anders dan wandelen en schilderen, vanuit het verlangen hun aanwezigheid uit te wissen, zichzelf als mens weg te vlakken uit het antropoceen. 

Ze leven op het ritme van de natuur, vast overtuigd van het offer van hun nederigheid. Geluk is: de simpele daad van het bijten in een appel, het wachten op iets waarvan je weet dat het zal komen – n’importe of dat het fluiten van de lijster is of de totale wereldbrand.

Drie gasten zullen hun keuze uitdagen. De eerste is een boze activist (Anna Vercammen), de tweede een babbelzieke dichter (Mitch Van Landeghem), de derde een ondernemer (Bas Vanderschoot) die er maar niet in slaagt om niets te doen (zijn eerste poging om zich terug te trekken in een hut resulteerde in een vakantiepark-vol-hutten). 

Alle drie zijn ze op zoek naar ‘het’, dat wat Paul en Agnes al hebben en kunnen: stilstand. Maar dan wel: de stilstand voor de opstand, de stilte voor de taaldaad, het nietsdoen voor de actie. Niet: de zelfgenoegzaamheid van een zelfgekozen exclusie.

Ideeënrijkdom

Zoals steeds bij Hof van Eede is de setting een enscenering-binnen-een-enscenering: het ongerepte ‘buiten’ waarmee Paul en Agnes zich vereenzelvigen is een geconstrueerd binnen van kunstlicht, geluidstapes met natuurgeluiden en de takken en mossen waarmee Paul af en toe komt aanzetten. 

Binnen die beslotenheid ontwikkelt The Big Drop-Out zich vooral als een uitwisseling van ideeën, als een praatstuk waarbinnen standpunten beheerst tegenover elkaar worden geplaatst. Mag het individu zich ontdoen van zijn verantwoordelijkheden voor de gemeenschap? Wanneer is stilstand een ander woord voor luiheid, is loslaten eigenlijk opgeven? En impliceert een overgave aan het ‘nu’ niet het uitsluiten van elke handeling gericht op de toekomst?

Die ideeënrijkdom maakt The Big Drop-Out inzichtelijk en interessant, maar af en toe ook wat cerebraal, zodat het ‘conflict’, de emotionele ‘ontploffing’ die de zaak op scherp moet zetten weinig geloofwaardigheid heeft. 

Imiteren

Los daarvan vraag ik me af – maar dit is een gedachte, geen kritiek – of Hof van Eede zich ook bewust is van de ultieme ironie die in het spiegelpaleis ligt besloten. “We imiteren hetgeen we vrezen”, zegt Agnes op een gegeven moment, en dat is misschien ook wat Hof van Eede doet: het imiteren en ensceneren van de witte geprivilegieerde mensen die vrezen zelf te zijn.

Net zoals de schilder of de wandelaar gaat immers ook de theatermaker in afzondering, geniet hij de luxe om te reflecteren in plaats van te handelen. Hof van Eede heeft de voorbije weken niet geprobeerd de wereld te redden. Het heeft theater gemaakt. Wat mij betreft: gelukkig maar.

Vanaf 1/10 op tournee, thassos.be.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234