Dinsdag 21/01/2020

TV-recensie

'Hoe zal ik het zeggen' is fantastische televisie, alleen jammer van die paar ijskonijnen

Beeld Hoe Zal Ik Het Zeggen?

Met Benidorm Bastards bliezen de jongens en meisjes van het Antwerpse productiehuis Shelter het verborgen camera-genre nieuw leven in. Hoe zal ik het zeggen, hun nieuwste worp, is een verdienstelijke poging dat nog eens te doen. Al moeten ze de reanimatie-techniek die ze daarvoor toepassen nog wat verfijnen. 

Acteur Rik Verheye mag zijn rekeningen best iets stipter betalen, vindt zijn mama. Maar wanneer zij hem dat zegt, komt die boodschap niet over. En dus werd Verheye in de eerste aflevering van Hoe zal ik het zeggen door middel van een deurwaarder, een paar meter politielint en een handvol klungelige verhuizers tot inzicht gebracht. Dat leverde fantastische televisie op van het soort waar ze bij Shelter (Benidorm Bastards, Wat Als?, Safety First) een patent op lijken te hebben. Ook de scène met Colin en Oliver, de smakkende broers die het in de bioscoop aan de stok kregen met Axel Daeseleire, is een plaats in de hall of fame van Shelter waard. Allebei geniale ideeën. Allebei tot in de perfectie uitgevoerd. 

Alleen haalden niet alle cases in aflevering één datzelfde niveau. Puberende Jasper leek amper onder de indruk van de betoging die zijn moeder in hun straat organiseerde omdat hij toch maar zijn kamer eens zou opruimen. En Toon, die met behulp van een forse politiemacht te horen kreeg dat hij het gezelschap van zijn vriendin wat vaker voor dat van zijn cafévrienden in moest ruilen, stapte zijn voordeur buiten met een cool alsof er in zijn straat elke dag een batterij sluipschutters in het struikgewas zitten. De reactie van de onherkenbaar gemaakte fietsendief kreeg de kijker om voor de hand liggende redenen al helemaal niet te zien. 

Klasgemiddelde

Waarmee meteen het pijnpunt van dit format bloot komt te liggen. Elke verborgen camera-grap staat of valt immers met de reactie van diegene die beetgenomen wordt. Hoe geniaal een idee ook is, als het slachtoffer geen krimp geeft, valt de grap onherroepelijk in het water. En waar je bij een programma als Benidorm Bastards zo'n grap desnoods honderd keer kunt herhalen, tot je iemand te pakken hebt bij wie die reactie helemaal juist zit, moet je het bij een format als Hoe zal ik het zeggen met één take doen. 

Als je net dan een ijskonijn als Jasper treft, heb je een probleem. En zo'n grap, waar dagen aan gewerkt is, dan maar niet op antenne gooien is geen optie, wil je het programmabudget binnen de perken houden. Toch oogt het rapport van Hoe zal ik het zeggen nog steeds behoorlijk mooi. Twee geniale televisiemomenten op een uurtje tijd. Daarmee komt het programma ruim boven het klasgemiddelde uit. 

Hoe zal ik het zeggen, elke maandag om 20u40 op VTM.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234