Vrijdag 23/08/2019

Filmfestival Venetië

Hoe Netflix wraak neemt op het Filmfestival van Venetië

Regisseur Alfonso Cuarón wint de Gouden Leeuw. Beeld AFP

Uitgesloten in Cannes vanwege de heisa rond Netflix, maar nu triomferend in Venetië: Alfonso Cuarón won zaterdagavond de Gouden Leeuw op de Mostra. Roma is zijn meest persoonlijke film ooit, en was ondanks de sterke competitie de uitgesproken favoriet.

Zelden zal u minder lang moeten wachten voordat een grote festivalwinnaar bij u in de huiskamer te zien is: Roma won zaterdagavond de Gouden Leeuw in Venetië, en verschijnt al binnen drie maanden op Netflix, dat de wereldwijde rechten bezit. Opmerkelijk: enkele maanden geleden werd Roma om die reden nog uitgesloten op het Filmfestival van Cannes, dat geen films in de competitie wilde opnemen die geen bioscooprelease zouden krijgen in Frankrijk. 

Had regisseur Alfonso Cuarón anders de Gouden Palm kunnen winnen? We zullen het nooit weten. Maar met de Gouden Leeuw voor Roma – de eerste grote Netflix-overwinning op een belangrijk filmfestival – kiest Venetië wel voor de vlucht vooruit: artistieke kwaliteit, daar draait het om. De rest is bijzaak.

Anderzijds legt Roma ook het grote pijnpunt van de hele Netflix-discussie bloot: dit is een film die je koste wat het kost op een groot scherm moet zien. Zo prachtig is de zwart-witfotografie, zozeer smeekt de gelaagde dynamiek tussen de personages om je volle aandacht. Dat Netflix besliste om de film ook wereldwijd een beperkte bioscooprelease te geven, is alvast een stap in de goede richting.

Geen vriendjespolitiek

Met Roma keert regisseur Alfonso Cuarón na een reeks Amerikaanse films (Gravity, Children of Men, Harry Potter and the Prisoner of Azkaban) terug naar zijn Mexicaanse roots. Hij verwerkt zijn eigen herinneringen aan de jaren 70 in een subtiel geobserveerde familiekroniek. Door de ogen van de Indiaanse dienstmeid Cleo zien we hoe een dokter zijn vrouw en kinderen verlaat voor zijn jongere minnares.

De film werd al vroeg in het festival uitgeroepen tot favoriet voor de Gouden Leeuw, maar had wel één handicap: Cuaróns landgenoot en goede vriend Guillermo Del Toro, die vorig jaar de Gouden Leeuw won met The Shape of Water, was juryvoorzitter. Zou die, uit angst om beschuldigd te worden van vriendjespolitiek, Roma niet links laten liggen? Nee dus. Want van de 21 veelal erg kwalitatieve titels in de competitie was Roma simpelweg de rijkste, de meest complete en de meest tijdloze film.

Vrouwelijke hoofdpersonages boven

Wel een smet op deze prachtige 75ste editie van de Mostra: het bedroevend lage aantal vrouwelijke regisseurs in de competitie. Stond de teller in 2011 nog op 5, dan liep die sinds de aanstelling van festivaldirecteur Alberto Barbera geleidelijk aan terug naar 1. Al maakt het palmares dit jaar wel een en ander goed. Niet alleen zag Jennifer Kent – de eenzame vrouw in de competitie – haar wraakthriller The Nightingale bekroond worden met twee prijzen (de Speciale Juryprijs en de Prijs voor de Beste Jonge Acteur), ook hebben de twee grootste winnaars van het festival vrouwelijke hoofdpersonages. 

Roma is één grote ode aan de veerkracht van vrouwen, en Yorgos Lanthimos’ heerlijk bizarre kostuumfilm The Favourite (Grote Prijs van de Jury en Prijs voor de Beste Actrice voor Olivia Colman) draait volledig om de driehoeksverhouding tussen een 18de-eeuwse koningin (Colman) en twee hofdames (Emma Stone en Rachel Weisz). Tussen de absurde momenten door toont de film hoe genadeloos de maatschappij was voor vrouwen: als hoofdpersonage Abigail (Stone) een pervers machtsspelletje speelt met de koningin, dan is dat vooral omdat ze als ongehuwde vrouw in een bijzonder kwetsbare positie zit.

Vincent van Gogh

Ook Willem Dafoe mocht een beeldje in ontvangst nemen. Hij werd verkozen tot Beste Acteur voor zijn rol als Vincent van Gogh in At Eternity’s Gate. Het is Dafoes beste vertolking in jaren, in een interessante biopic die de clichés omzeilt. Regisseur Julian Schnabel (Le scaphandre et le papillon) – niet toevallig zelf een schilder – schildert Van Gogh voor een keer niet af als een depressieve ellendeling, maar toont dat de Nederlander misschien ook geluk vond in zijn werk. Benieuwd of Dafoe binnenkort ook mee mag bikkelen om Oscargoud. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden