Woensdag 27/01/2021

AchtergrondLa Casa Del Artista

Hoe lief Nijntje ook lijkt, zelf was Dick Bruna een nogal norse driftkop

Dick Bruna aan het werk in zijn atelier in de Utrechtse Jeruzalemstraat. Niemand, ook zijn vrouw niet, mocht hem daar storen.Beeld Gettyimages

Waar en hoe leefden beroemde kunstenaars? Deze week: het zolderatelier van de Nederlandse tekenaar Dick Bruna.

Laten we het nieuwe seizoen van DM Magazine schattig inzetten. Met Nijntje en haar verwekker Dick Bruna (1927–2017), bijvoorbeeld. Elke morgen maakte die een glas vers sinaasappelsap én een verse tekening voor zijn vrouw. Waarna hij op zijn fiets sprong om naar Café Orloff in Utrecht te rijden. 

Dick Bruna en Nijntje in 2011.Beeld ANP Kippa

Fans van over de hele wereld wisten dat hij er elke morgen om 8 uur koffie kwam drinken. Na een rondje handen schudden en signeren fietste hij door naar zijn zolderatelier in de Jeruzalem­straat. Die studio is sinds 2015 integraal verhuisd naar de zolder van het Centraal Museum in Utrecht. “Dat ik een plaats in een museum krijg, is iets onvoorstelbaars”, zei Bruna toen. “Ik ben niet ijdel of zo, maar het maakt me wel heel gelukkig.

In het Utrechtse Centraal Museum is Bruna's zolderatelier minutieus heropgebouwd.Beeld Hes van Huizen / Centraal Museum Utrecht.

Die museumzaal lijkt zo goed op zijn originele atelier dat je je op bezoek bij Bruna waant. Bijzonder, want in zijn atelier kwam zelfs zijn vrouw Irene niet. “Als iemand mij ziet, is de spanning tussen de tekening en mij eraf”, zei hij. Wat is er nu spannend aan een konijn tekenen dat bestaat uit twee stippen en een kruisje? Veel, blijkbaar. Want hoe eenvoudiger de figuren en de bijhorende verhalen, hoe langer Bruna erop sakkerde. En hoe lief Nijntje, Betje Big en Boris Beer ook lijken, zelf was Bruna een nogal norse driftkop. Een autodidact ook, want hij was voorbestemd om mee te draaien in A.W. Bruna, de uitgeverij van zijn rijke familie. “Ik heb echt moeite gedaan om uitgever te worden, maar ik begreep het gewoon niet. Ik wou ook perspectief leren tekenen, zonder resultaat. Mijn boosheid heb ik daaraan te danken: ik ben heel erg beperkt”, gaf hij toe.

Dick Bruna hield niet van een rommelige tekentafel.Beeld Hes van Huizen / Centraal Museum Utrecht.

Het succes was aanvankelijk óók beperkt: zijn eerste prentenboekje, De appel, verkocht nauwelijks. Met zijn boekcovers voor de ‘Zwarte Beertjes’-pocketreeks van A.W. Bruna liet hij zich wél opmerken. Zelfs Picasso en Georges Simenon waren fan. Maar een vakantie in Egmond aan Zee in 1955 zou zijn carrière pas echt veranderen. Omdat daar veel konijnen in de duinen rondhuppelden, verzon hij daarover een verhaaltje dat hij zijn zoon Sierk vertelde. Dat ­verhaal werd een tekening, een kinderboek én uiteindelijk een reeks die – onder de naam Miffy – wereldwijd miljoenen keren over de toonbank ging. Vooral de licentiedeals maakten Bruna schatrijk. Al verloor hij wel de rechtszaak over ‘Lijntje’, een konijn dat aan de coke zit. Zelf was Dick verslaafd aan de boterspritsen van bakkerij Blom uit de Zadelstraat. Een geheimtip is dat helaas niet: pre-corona stonden Japanners in de rij om Nijntje-koeken in te slaan. Doe er uw voordeel mee.

Centraal Museum, Agnietenstraat 1, Utrecht. Het museum ­heropent op 19 januari, tenzij de Nederlandse lockdown wordt verlengd. centraalmuseum.nl

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234