Zondag 20/10/2019

Teruglezen

Hoe K3 de wereld van de kleuters veroverde

Beeld vtm

Naar aanleiding van het einde van K3 in zijn huidige vorm herpubliceren we voor u een artikel over de meidengroep uit onze reeks BelgaCult van vorig jaar. Daarin reconstrueerden we scharniermomenten uit de vaderlandse cultuurgeschiedenis.

***

K3 doorzwom vele watertjes om te staan waar het nu staat. De drie begonnen als de Vlaamse Spice Girls en groeiden na een valse start uit tot een merknaam. Het immense succes dat het drietal oogstte, nadat het besliste zich op kleuters te richten, was ongezien.

Wie beweert geen enkel nummer K3 te kennen, bracht de laatste jaren door onder een steen, of liegt. Het vrolijke drietal brengt ondertussen meer dan vijftien jaar de ene oorwurm na de andere uit. "En dat terwijl de doorsnee boy- of girlband een levensloop van drie jaar is beschoren", zegt Studio 100-baas Hans Bourlon trots. Er gingen in die tijd 5,5 miljoen albums, singles en podcasts van de meisjes over de toonbank. Met de komst van de Nederlandse Josje Huisman gebeurde er ondertussen een wissel in de rangen en lijkt K3 het eeuwige leven geschonken. Zo strak en professioneel als de shows van de drie vandaag verlopen, zo onwennig stonden de drie oorspronkelijke leden ooit op het podium.

Vlaanderen leerde Kristel Verbeke (de zwarte), Karen Damen (de rosse) en Kathleen Aerts (de blonde) kennen in 1999. De drie meisjes stonden toen te nagelbijten in de coulissen van de opnameruimte van Studio 100, voor het selectieprogramma van het Eurosongfestival. Artiesten als Petra, Isabelle A en Kim Kay vormen de concurrentie. "Het was ons eerste liveoptreden voor de televisie en we deden in onze broek van de zenuwen", vertelt Kristel Verbeke. De meisjes voeren hun tweede eigen single 'Heyah Mama' op. "Dat nummer is vandaag nog een steeds een van onze moeilijkste songs, omdat je van hele hoge tonen naar lage klanken moet", zegt Verbeke. "We waren nog bijzonder bleu en dat hele optreden was sterven op de planken. Ik heb het nooit opnieuw bekeken omdat ik wist dat het niet goed genoeg was."

De vakjury deelt die mening en Marcel Vanthilt noemt het trio "fijne vleeswaren of beter, charcuterie met peren". "Ik heb toen hun toekomst voorspeld en gezegd dat ze beter voor kinderen zouden gaan zingen, en dat hebben ze gelukkig ook gedaan", vertelt hij. K3 haalt de volgende ronde niet en wordt, mede door de harde kritiek van de Vanthilt, naar huis gestemd.

Wit, lederen kleedje

Hun korte optreden blijkt echter een valse start. 'Heyah Mama' groeit uit tot een hit en staat 25 weken in de ultratop. Ter vergelijking: onze Eurosong-kandidate van dat jaar, Vanessa Chinitor, kan met 'Like the Wind' 15 weken in de top blijven. K3 moet op dat moment nog het Vlaamse antwoord bieden op de vloedgolf aan girl- en boybands als Steps, the Spice Girls en B*witched die de charts overspoelen. Hun topjes zijn iets strakker, de teksten een tikje stout. "Ik wil jou, jij wil mij / Ik weet een plekje waar ze ons niet vinden / Jij mag me verslinden" ('Heyah Mama').

"Onder de werknaam 'Mascara'( ging ik op zoek naar groepsleden voor mijn nieuwe project, een Vlaamse meisjesgroep", vertelt William Vaesen, de oprichter van K3. "Kristel kende ik al langer. Ik had toen zelf een zangcarrière als Niels William en zij was backingzangeres tijdens mijn optredens. Op weg naar een show stelde ik voor dat ze auditie kwam doen. Karen liep ik tijdens een feestje tegen het lijf. Zij was toen een verschijning met knalrood haar en grote ringen. De eerste keer dat ik haar daarna ontmoette was ze te laat, typisch Karen, ze kwam binnen met een zeker je-m'en-foutisme over zich en we begonnen onmiddellijk te babbelen over muziek."

Tussen deze twee kernleden klikt het, maar Vaesen en Miguel Wiels, die mee jureert, vinden maar geen derde lid voor hun project. "Eerst kwam Kelly in aanmerking", zegt Kristel Verbeke. "Een meisje uit de Showbizzschool. Maar zij droomde van een musicalcarrière en toen ze werd aanvaard in de musicalschool van Tilburg, trok ze naar Nederland." Een volgende kandidate was Deborah Ostrega. "Nu zijn we allemaal een eigen weg ingeslagen, maar Deborah was toen een braaf meisje dat werkte als stewardess." Ook Ostrega geeft er de brui aan en uiteindelijk vervoegt Kathleen Aerts de groep. De drie ontmoeten elkaar voor het eerst op een terrasje. "Kristel kwam net terug van haar job bij de bank en was heel netjes gekleed", herinnert Aerts zich. "Maar ik schrok vooral van Karens knalrode lokken. Achteraf bleek dat zij ook moesten lachen met mijn outfit. Ik had me helemaal opgetut om een goede indruk na te laten en droeg een wit, lederen kleedje."

De oorspronkelijke bezetting van K3, met Kristel, Kathleen en Karen. Beeld PHOTO_NEWS

Ambiance

De meisjes worden klaargestoomd met choreografieën, zangtraining en op elkaar afgestemde kleding. "We schuimden braderijen en feesttenten af, of gingen mee op tournee aan de kust", herinnert Verbeke zich. "We zagen wel waar we uitkwamen en waren steeds blij wanneer we geboekt werden. We zongen eigen nummers, maar ook covers en onze optredens gaven steeds ambiance. Behalve wanneer we op het podium stonden van een studentenfuif. Het hele publiek draaide plots zijn rug naar ons en daar stonden we dan, zingend voor een muur van ruggen. Of ze schudden collectief met hun bos sleutels, wat vreselijk veel lawaai maakte. Je mag wel zeggen dat we door de Vlaamse klei hebben geploeterd om er te geraken."

Radio Donna en Radio 2 draaien 'Wat ik wil', hun eerste bescheiden hit. De meisjes mogen hun eerste televisie-optreden maken bij Tien om te zien. Kim Kay zingt haar versie van 'Poupée de cire' en de Vengaboys komen uit Nederland over daartussen staan de drie meisjes op een rijtje, met handmicrofoons en danspasjes. "Ik probeerde elke week minstens vijf nieuwe singles te programmeren, en liefst onbekend talent", vertelt organisator Jos Van Oosterwyck. "Je kon dan maar hopen dat die nieuwe act goed was, maar bij K3 geloofde ik er wel in. Ik kende de drie meisjes ook en schatte hun slaagkansen hoog in."

Een halfjaar later is Eurosong de vuurdoop. En al heeft het drietal geen goede herinneringen aan de passage, het betekent wel een keerpunt in hun carrière. 'Heyah Mama' slaat aan. "Toen we hoorden dat het nummer op één stond, zaten we met zijn drieën in de auto en reden we langs de kustlijn", vertelt Aerts. "'Mambo No. 5' speelde net en wij draaiden de ramen open." Al gillend rijden ze langs de zee. Vaesen komt later tot een belangrijke conclusie. "Door 'Heyah Mama' besefte ik dat zo'n 'yoghurttaaltje' aansloeg bij de allerkleinsten", vertelt Vaesen. "Vlak erna besliste ik dat we kleuterpop zouden maken. Geen gemakkelijke beslissing, want voor hetzelfde geld maakten we de verkeerde keuze en zetten we onszelf voor schut." Een ietwat uitdagende fotoshoot werd weggegooid en liedjes met tienerteksten geschrapt. "Gelukkig groeiden we geleidelijk aan naar die richting", zegt Verbeke. "Toen ik met K3 begon, zong ik in een funkgroepje met covers van Aretha Franklin en James Brown. Ik ben niet zeker of ik direct zou hebben getekend mocht William van in het begin met die jonge doelgroep komen aanzetten. Aan de andere kant studeerde ik wel voor onderwijzeres. We hadden alle drie wel 'iets met kinderen'."

Kathleen Aerts, die aan de normaalschool een lerarenopleiding volgde, vond de nieuwe wending vooral positief. "Bij de eerste fotoshoots mochten we niet lachen en deden we een poging om sexy te kijken, en eerlijk gezegd lag me dat helemaal niet. Bovendien merkten we ook dat de kinderen zich met ons vereenzelvigden. Elk optreden waren er kleine Kathleentjes, Karens en Kristels."

Beeld studio 100
Karen, Kristel en Josje, die via een grootschalige talentenjacht werd gekozen om Kathleen te vervangen. Beeld vtm

Enter Studio 100

Vaesen schermt voor deze nieuwe strategie zijn gouden trio af. "Op die manier leken ze wel wandelende stripfiguurtjes." De vaste kern wordt in die eerste jaren samengesteld. Miguel Wiels, Peter Gillis en Alain Vande Putte verzorgen de liedjes, Axana Ceulemans de choreografie. K3 verkoopt meer dan 100.000 albums en de manager voelt dat het project boven hun hoofden uitgroeit. "We hadden nood aan omkadering. Mensen maakten misbruik van ons succes. Organisatoren programmeerden ons om 15 uur terwijl we pas twee uur later kwamen om zo al volk te trekken. We merkten dat mensen tijdens optredens zelfgemaakte petjes en T-shirts verkochten."

Vaesen stapt naar Studio 100, een bedrijf dat op dat moment enkel eigen merken in huis heeft."Toen zijn voorstel bij ons werd besproken, was er binnenshuis discussie over K3", vertelt Hans Bourlon. "Sommigen geloofden onmiddellijk in het drietal, anderen zagen er niet veel in." Eén medewerker is dolenthousiast en trekt de rest mee over de streep. Studio 100 gaat de optredens van de meisjes organiseren. Een merchandisinglijn en een musical volgt. Wanneer het contract van de samenwerking afloopt, pingpongen Bourlon en Vaesen voorstellen heen en weer, maar de onderhandelingen vlotten niet."

Bourlon ontmoet de K3-manager voor 'de vergadering van de laatste kans'. "We spraken af in een café in Lokeren, dicht bij Williams huis. Voor ik vertrok zei Gert nog dat ik misschien gewoon een overname van Williams bedrijf moest voorstellen. Na een kort gesprek was het hoge woord eruit. Ik zag aan Williams blik dat hij het aanbod wel zag zitten. Hij noemde een bedrag en ik schreef het op een bierviltje. Er waren ook een paar randvoorwaarden en die voegde ik eraan toe. Beide partijen waren tevreden. Dat bierkaartje zit nog steeds in mijn tas. Ik hou het bij me omdat het een bewijs is van hoe eenvoudig onderhandelingen soms kunnen gaan." Vaesen gaat zijn eigen weg en vertrekt naar Zuid-Afrika. Van daaruit probeert hij zijn succesformule nog een paar keer uit. X4 is een Zuid-Afrikaanse meidengroep en Wir3 een Duitse K3 die Studio 100 ook zal overnemen. Vaesen is op dit moment opnieuw aan de slag met een aantal K3-hits in Zuid-Afrika.

De manager probeerde eerder voet aan wal te krijgen in Nederland. Want: "Kinderoren zijn overal hetzelfde." Studio 100 neemt die dromen over en wil graag nog meer eigen producten loslaten op de Nederlandse markt. "Dat was misschien wel het meest spectaculaire moment voor ons, het succes in Nederland", zegt Bourlon. "In een maand tijd barste dat plots los. Onze noorderburen zijn best hypegevoelig, maar toch had het iets onvatbaars, de manier waarop al die dominostenen precies op het juiste moment omvielen."

Vijftien jaar, een eigen televisieshow, films en talloze hits later staat het merk K3 er nog steeds. Een verklaring ligt volgens de ene bij de intelligentie van de groepsleden, volgens de andere aan de sterke songs die zouden kunnen tippen aan die van Abba. 'De zwarte van K3' vat het zo samen. "De eerste vijf jaar moest alles wijken voor K3, wij werkten enorm hard. En eens je dan de smaak van succes proeft, wil je niet meer stoppen."

Beeld BELGA
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234