Dinsdag 15/10/2019

Column Uitgezongen

Hoe een Joker de carrière van Steve Miller redde

De Steve Miller Band tijdens een concert in 1970. Beeld Redferns

Sinds deze week is de film Joker bij ons te zien, met Joaquin Phoenix als de eeuwig grijnzende booswicht en rivaal van Batman. Doet ons meteen ook denken aan de gelijknamige wereldhit van Steve Miller Band.

In 1973 vond Steve Miller de swag uit, lang voor die term werd opgeëist door met bling pochende rappers. In ‘The Joker’ creëerde de Amerikaanse zanger-gitarist een ­karikaturale machoversie van zichzelf die de dames moeiteloos aan zijn degen kan rijgen... maar dat niet doet omdat hij de liefde die hij voor zijn vrouw koestert heilig acht. Da’s behoorlijk schattig, ja, zeker voor een rock-’n-roller.

Het wordt nog leuker als u weet dat ‘The Joker’ vol verwijzingen zit naar Millers eigen liedjes én naar andermans songs. “Some people call me the space cowboy”, bijvoorbeeld, verwijst naar ‘Space Cowboy’ uit de plaat Brave New World die Steve Miller Band in 1969 uitbracht. “Some call me the gangster of love” knipoogt naar, jawel, ‘Gangster of Love’, Millers liedje uit de plaat Sailor. “Some people call me Maurice” refereert dan weer aan ‘Enter Maurice’, een nummer uit het album Recall the Beginning...A Journey from Eden, met een erg geinige tekst die ook de term ‘pompatus of love’ herbergt. U weet wel, ook uit ‘The Joker’: “Cause I speak of the pompatus of love”.

De wát? De pompatus van de liefde? Tot de dag van vandaag krabben muziekfans zich in de haren wanneer hen wordt gevraagd naar de betekenis van pompatus. In 1973 was dat woord hoe dan ook een neologisme, afgeleid – nu ja: gestolen – uit het Latijn waar het ‘gecreëerd met pracht en praal’ zou betekenen. Maar eigenlijk pikte Miller het uit een oud doowop-liedje, ‘The Letter’ van Vernon Green, waarin gewag werd gemaakt van ‘puppetuse’, een verzonnen woord waarmee Green een papieren fantasiefiguurtje zou hebben bedoeld.

‘The Joker’ redde Millers muziekcarrière. De jaren voordien mocht hij dan de kneepjes van de blues hebben geleerd van grootheden als Les Paul (zijn peetvader!) en T-Bone Walker en hebben gejamd met grootheden zoals Muddy Waters, Buddy Guy en Paul Butterfield, maar rijk werd hij niet van zijn swingende bluesrockstijl. Tot hij begin jaren 70 besloot alleen nog maar prettige, positief ingestelde liedjes te schrijven, weg van de ­maatschappijkritiek van zijn vroegste werk. “Toen ik ‘The Joker’ als single uitbracht, vertrok ik op tournee langs zestig Amerikaanse steden, ­behoorlijk depressief, want ik was ervan overtuigd dat mijn carrière bijna voorbij was”, aldus Miller. “Toen ik weer thuis kwam, stond het liedje overal op nummer één.”

‘The Joker’ schoot inderdaad naar de eerste plaats van de Billboard Hot 100 en plaveide de weg voor latere successingles zoals ‘Fly Like an Eagle’ en ‘Abracadabra’. Dat ‘The Joker’ een cultstatus zou krijgen, had zelfs Miller niet verwacht. Zowel k.d. lang als Fatboy Slim coverden het nummer. Het dook in 1991 ook op in The Simpsons waar het aan flarden wordt gezongen door Homer Simpson. Kijk, dán heb je ‘t gemaakt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234