Donderdag 12/12/2019

Review

Hitmachine van Pharrell Williams op volle toeren in Sportpaleis ****

Pharrell Williams toonde zich een hitmachine op volle toeren in het Sportpaleis. Beeld Alex Vanhee

Er was lang naar uitgekeken naar de eerste passage van Pharrell Williams sinds hij - naast Stromae - zowat de hotste naam in de popmuziek was geworden. Gisteravond was het zover, en landde 'The dear G I R L'-tournee eindelijk in het Antwerpse Sportpaleis. Het werd een fraai concert met een zinderende finale die iedereen happy achterliet.

Opmerkelijk hoe Pharrell Williams dit jaar plots door het grote publiek werd herontdekt alsof hij een splinternieuwe debutant was. Natuurlijk: na diverse omzwervingen als producer, songschrijver en creatieve motor achter N.E.R.D. trad de éénenveertigjarige duivel-doet-al pas onlangs naar buiten als solo-artiest, maar in het verleden gaf de nieuwbakken superster toch al een paar keer present op Rock Werchter, Pukkelpop en zelfs de Lokerse Feesten.

Dàt lijkt sinds het overdonderende succes van 'Happy' evenwel een vorig leven, maar ten behoeve van de recent bekeerden friste Williams in een uitverkocht Sportpaleis regelmatig het geheugen op. Hij blikte terug op de hits die hij schreef voor ondermeer Nelly ('Hot In Herre'), Gwen Stefani ('Hollaback Girl'), Snoog Dogg ('Drop It Like It's Hot') en tijdens de enige kledingwissel passeerden ook nog remixes van Kelis ('Milkshake') en Britney Spears ('Slave 4 U'), nog twee classics waar de uit Virginia afkomstige superster een hand in had.

Williams had als man achter de schermen al meer dan honderd miljoen platen verkocht voor hij solo ging, maar toch zag je bij het publiek regelmatig rare blikken als hij één van die oudere hits aansneed. Alsof niemand ooit de kleine lettertjes op de hoes had gelezen.

Pharrell zélf wachtte gisterenavond tot half elf voor hij aan z'n set begon. Hij liet zich omringen door een vierkoppige band, twee achtergrondzangeressen en vijf dames die de vaak erg suggestieve choreografieën voor hun rekening namen. Vaak was het onmogelijk om uit te maken wat live werd gespeeld, en welke partijen vooraf al waren opgenomen. Maar dat je meer hoorde dan je zàg, viel niet te ontkennen. Geen erg. Pharrell maakt tenslotte echte producersmuziek waarbij de opnamestudio als een volwaardig instrument wordt gebezigd. De strakke, gortdroge sound die hij daar ontworpen heeft, kon onmogelijk helemaal live worden gereproduceerd.

Pharrell Williams. Beeld Alex Vanhee
Pharrell Williams in het Sportpaleis gisteren. Beeld Alex Vanhee

Het optreden begon met 'Come Get It Bae' , een nummer dat dreef op een superstrakke groove waar je meteen de geest van Chic in door voelde schemeren. Wat meteen opviel: Pharrell kon zich als performer geenszins meten met gelijkgestemde artiesten als Justin Timberlake of Bruno Mars, en eerlijk is eerlijk: ook als charismatische persoonlijkheid moest hij meteen de duimen leggen tegen soortgelijke concurenten.

Daar stond evenwel tegenover dat hij als componist de concurrentie zo in zijn zak stak, en een setlist bij elkaar had gepuzzeld waar de meesten van hen hooguit konden van dromen. Neem het sensuele 'Frontin', waar hij meteen het beste van The Jacksons in herinnering riep. Ook 'Marilyn Monroe' had destijds niet misstaan op het repertoire van zijn grote helden: het was pompende, glitterbaldisco die voor de gelegenheid een hip, eigentijds jasje kreeg aangepast. Het repetitieve 'Brand New' klonk dan weer nerveus en hoekig, maar kreeg wél het publiek mee.

Heel even dreigde het optreden van de rails te raken toen Pharrell de set stillegde met de uitdrukkelijke vraag om geen foto's te nemen en de smartphones op te bergen, maar een half uur later maande hij vlak voor de ballad 'Freq' - het enige rustpunt in de set eigenlijk - met hetzelfde gemak het publiek aan om de telefoons boven te halen en samen een zee van lichtjes te creëren. Beetje rare communicatie, toch.

Pharrell Williams. Beeld Alex Vanhee
Pharrell Williams toonde zich een hitmachine op volle toeren in het Sportpaleis. Beeld Alex Vanhee

Fraaier werd het toen plots N.E.R.D.-rapper Shay Haley op het podium verscheen en samen met zijn maatje (én wat rondlummelende fans op het podium) wat songs van de band afstofte. Zowel 'Rockstar' als 'Lapdance' klonken aanzienlijk assertiever dan Pharrell's solowerk, en werden afgekruid met een fikse dosis punk. Maar eens het dansbare 'She Likes To Move' eraan kwam, werd de eenheid van vorm en inhoud weer hersteld. Williams hield al die tijd een strak ritme aan. Op een uur tijd jaagde de zanger er haast twintig nummers door, al werden zelfs classics als 'Drop It Like It's Hot' (zijn samenwerking met Snoop Dogg) en 'Blurred Lines' (zijn cadeau aan Robin Thicke) maar gedeeltelijk afgewerkt. Daardoor had het optreden veel weg van een mixtape, waarbij enkel de interessantste passages uit de songs aan elkaar werden geplakt.

Nadien werd het Sportpaleis sowieso 'a room without a roof'. Eerst met het euforische 'Get Lucky', zijn wervelende samenwerking met Daft Punk. En in de bisronde nog een keer met de heerlijke feelgood-hit 'Happy', al was het daar toch wat gratuit dat er bij wijze van showelement eerst twee rolstoelpatiënten het podium op werden gereden.

Wie een concert met zo'n nummers kan afsluiten heeft sowieso gewonnen, en Williams had die songs ook echt nodig om de climax compleet te maken. Maar goed: happiness was the truth, en na afloop zag je niets dan blije gezichten. Altijd een goeie graadmeter.

Pharrell Williams in het Sportpaleis gisteren. Beeld Alex Vanhee
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234