Dinsdag 20/10/2020

RecensieTheater

Het temmen van de zee met een wonderlijk instrument

Emma (Ilse De Koe) en Knut (Greg Timmermans) vertellen het verhaal van hun overgrootvader Oscar, die “meer in de zee zat dan in zijn bed”. Ook grootmoeder (Tania van der Sanden, m.) staat plots voor de deur.Beeld Tom Cornille

Als het van Studio Orka afhing, zou niemand nog op zee verdrinken. In Het Pentaccordeon worden zowel het water als het publiek tot bezinning gemaand.

Op de oever van de Schelde staat een bizar, houten bouwwerk. Een hoge constructie van touwen, tandwielen en blaasbalgen. Een lome wind doet de planken zachtjes kraken, gepolijst hout glanst in de zon. Het is het wonderlijke Pentaccordeon, het instrument dat zo mooi kan zingen dat de zee er kalm van wordt en alles wat in haar leeft en rondzwemt in slaap valt.

Studio Orka weeft omheen dit fantastische bouwsel een mooie voorstelling voor iedereen ouder dan zeven jaar. Emma (Ilse De Koe) en Knut (Greg Timmermans) vertellen het verhaal van hun overgrootvader Oscar, die “meer in de zee zat dan in zijn bed”. In een nostalgisch decor van oude bandrecorders, maatkolven en reageerbuisjes, aquaria en vergeelde foto’s vertellen de twee over een man die nooit ergens bang voor was. Maar toen tijdens WOII de bommen uit de hemel vielen, begon zelfs hij te vrezen. Niet voor zijn eigen leven maar voor dat van zijn dochtertje Jenny. Om haar te helpen de gevaarlijke zee over te steken naar ‘den overkant’ vond hij zijn ingenieuze Pentaccordeon uit, waarmee de golven getemd en de zee in slaap gewiegd konden worden.

Zonder het te fel te onderstrepen, laat Studio Orka het besef inzinken dat bootvluchtelingen van alle tijden zijn. En dat er een gruwelijke paradox schuilt in het feit dat je je leven moet riskeren om het in veiligheid te brengen. Met deze voorstelling brengen ze een ode aan hen die op de vlucht moeten slaan voor geweld, zij die met de hitte van de oorlog in de rug de gevaren van de zee moeten trotseren. Het zou echter Studio Orka niet zijn als dat niet met veel humor en vertelplezier gepaard ging.

Kwallen

Knut kent alle soorten kwallen uit zijn hoofd en kan de Belgische kustgemeentes van links naar rechts opzeggen. Emma vind hem vooral een ‘flippochonder’ die bij het minste begint te flippen. Zoals wanneer hun grootmoeder (Tania van der Sanden) met behulp van Taxi Frankie uit het rusthuis weet te ontsnappen en plots voor de deur staat. En dan is er nog een reeks grappige bijrollen voor een hypersensitieve mossel, een haai met slaapproblemen en een verloren gewaand briefje van twintig frank.

Helemaal volmaakt is het echter niet. De verhaallijnen dreigen soms een beetje te verwateren en de personages hadden nog wat meer inkleuring kunnen gebruiken. Ondanks de mooie ideeën valt de vertelling wat mager uit. Maar gek genoeg deert dat niet echt. Studio Orka weet heel goed hoe het moet ontroeren en haalt daarvoor alles uit de kast. De genereuze schoonheid van het einde maakt deze voorstelling tot iets onvergetelijks.

Het Pentaccordeon, nog tot en met 4 oktober op de Zomer van Antwerpen (volledig uitverkocht)

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234