Zondag 17/01/2021

ColumnDM Zapt

Het talent van Maradona was uniek, maar zijn levensloop is dat niet

Beeld HBO

Bart Eeckhout zet de blik op oneindig. Vandaag over de documentaire Diego Maradona.

Als een gier zit het noodlot op de schouders van de Diego Maradona die we te zien krijgen in de documentaire die zijn naam draagt. De film, uit 2019, heeft een open einde, maar dat dit niet goed zou aflopen, was al een kwarteeuw duidelijk. Precies om te begrijpen hoe onafwendbaar die afloop altijd al was, is Diego Maradona van de gevierde documentairemaker Asif Kapadia (Zie ook Senna en Amy over Amy Winehouse) de beste gids die op het tv-scherm beschikbaar is.

De documentaire zoomt in op de zeer korte periode, de dolle Napolitaanse jaren in de tweede helft van de jaren tachtig, waarin Diego Armando Maradona onmiskenbaar de allerbeste voetballer van de planeet was, om dan het ravijn in te storten. Als een karretje op een roetsjbaan trekt de loopbaan van de Argentijn zich omhoog naar een eenzame hoogte om dan pijlsnel en peilloos diep neer te kletteren. Er wordt niet verhuld, maar ook niet veroordeeld.

Het talent van Maradona was uniek, maar zijn levensloop is dat niet. Sprookjesachtige scenario’s die van ‘zero’ tot ‘hero’ gaan, eindigen in de brutaal grauwe werkelijkheid wel vaker gewoon weer bij ‘zero’. Of zelfs nog een paar graadjes daar onder.

Maradona’s drama is dat van popiconen als Elvis Presley, Kurt Cobain of Avicii, of van Amy Winehouse en Whitney Houston. Dichter bij huis dringt, op een ander niveau, de vergelijking zich op met de wielrenner Frank Vandenbroucke of zanger André Hazes. Telkens gaat het om vedettes van het volk, jonge mensen vaak van bescheiden komaf die door hun talent opgestuwd worden naar de top. Even mogen ze zich de koning van de wereld wanen, maar de weelde blijkt algauw ondraaglijk. Dat tragische einde maakt volop deel uit van hun lotsbestemming: het publiek verlustigt zich even gretig aan hun neergang als aan hun briljante momenten.

Dit type volkse helden heeft wel meer eigenschappen gemeen. Het zijn koningen (en koninginnen) die een doornenkroon moeten torsen met een geldingsdrang die voortkomt uit persoonlijk leed. Er is ook de fysieke pijn en de uitputting die omzwachteld worden met drugsmisbruik. ‘I hurt myself today/ To see if I still feel’, bezong Trent Reznor (en Johnny Cash) dat ooit treffend.

Wat ze ook allen delen, van Elvis tot Avicii: de wraakroepende uitbuiting door managers en ploegleiders, die hebzuchtig al het leven uit hun beschermelingen zuigen. In Diego Maradona zie je hoe de tot over zijn oren verslaafde voetballer smeekt om uit het van drugs vergeven Napels te mogen vertrekken. De voorzitter van voetbalclub Napoli wil de kip die dagelijks gouden eieren legt niet laten gaan.

Dat alles maakt van Diego Maradona het prototype van de antiheld. Heel even mocht hij met zijn zuiderse armeluizenclub alle waarden overhoophalen, zoals Prometheus die het vuur van de goden ging stelen. De terugslag volgde snel. In de gevestigde orde moet iedereen zijn plaats kennen.

De documentaire Diego Maradona is te zien op Streamz. 

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234