Maandag 18/10/2021

Thurston Moore

"Het moet knallen"

null Beeld Alex Vanhee
Beeld Alex Vanhee

Thurston Moore heeft met The Best Day een grandioze Sonic Youth-plaat gemaakt. Weliswaar zonder Sonic Youth. Sinds zijn huwelijk met bassiste Kim Gordon voorbij is, ligt de groep stil. Vandaag spreekt Moore openhartig over zijn nieuwe muzes: een Londense vlam, een bejaarde moeder en een dode zanger.

Hoe hij zijn muziek zou beschrijven? Een van de stamgasten in Het Goudblommeke in Papier staart gebiologeerd naar de boomlange gitarist die een tafel verderop zit. Thurston Moore nipt aan zijn Oude Geuze en antwoordt dan: "Unlistenable trash, sir." In de bruine kroeg neemt iedereen lachend genoegen met zijn droge repliek.

Moore meent nochtans elk woord. "Onbeluisterbare smeerlapperij vind ik nog steeds de beste samenvatting van mijn carrière. Ik ga onveranderd op zoek naar een angeltje, weerhaakje of vuilnisbakkengeurtje. Een eigen dialect. Volmaakte schoonheid heeft me nooit echt geboeid. Dat bleef zelfs de voorbije twee jaar mijn credo, toen ik lukraak ja zei op elk interessant voorstel dat mijn richting uitkwam. Ik delfde in de black metal met Twilight, foefelde met John Zorn en met Mats Gustafsson in de freejazz, kluste bij in een handvol weirde noiseprojecten, en anders hing ik wel rond in het Londense Cafe Oto, waar je altijd opmerkelijke muziek hoort.

"Waarom ik toen in elfendertig projecten dook? Ik moest afstand nemen van mezelf. Na mijn vorige soloplaat 'Demolished Thoughts' zocht ik de anonimiteit van een band op, met Chelsea Light Moving. Maar voortdurend werd ik nog aangeklampt door onbekenden, steeds weer met dezelfde vragen over Sonic Youth. En steeds weer dramde ik dezelfde antwoorden af. 'Misschien. Ik weet het ook niet, kerel. Sorry.' Meestal betrof het trouwens fans met boundary issues, die niet beseften wanneer ze de boom in konden. (lacht) Op den duur belandde ik bijna in een psychose. Ik wilde mijn eigen vel afwerpen."

Sonic Youth in 1996 in Gent, met rechts Moore en Kim Gordon in het midden. Beeld Goedefroit Music
Sonic Youth in 1996 in Gent, met rechts Moore en Kim Gordon in het midden.Beeld Goedefroit Music

Schuinsmarcheerder

De in de media breed uitgesmeerde scheiding van het onsterfelijk gewaande noisekoppel Kim Gordon en Thurston Moore zette natuurlijk nog meer druk op de ketel. Zo maakte de populaire, pseudofeministische website Jezebel een paar maanden geleden zelfs brandhout van de frontman, onder de vlammende kop 'Thurston Moore bevestigt dat hij een lul is'.

Die uitval volgde na een openhartige bekentenis van de gitaarheld: al een vijftal jaar deelde hij kennelijk het bed met Eva Prinz, een jonge uitgeefster van kunstboeken. Na die uitspraak werd Moore afgeserveerd als een achterbakse schuinsmarcheerder. Een die volop aan zijn trekken kwam, nog voor zijn huwelijk met Kim Gordon officieel was ontbonden.

Moore zucht. "Ik heb die shit ook zien passeren. Maar daar probeer ik me niet druk over te maken. Al is het maar omdat ik een pure liefde niet wil besmetten door ze te moeten verdedigen. je kunt me haten omdat ik mee schuldig ben aan de sluimerstand van Sonic Youth. Maar in mijn leven telt nu slechts één ding: de vrouw met wie ik nu samen ben, maakt me oprecht gelukkig. Ik heb een nieuwe muze gevonden, man! Dat kun je ook horen in het gloednieuwe 'Forevermore'. Die tekst flirt met gothic romantiek, en de liefde die ik bezing, heeft een haast religieuze waarde. We zijn allebei trouwens geïnteresseerd in geloof en spiritualiteit. Maar voor ik als een godsdienstgek klink: er gaat nog steeds niets boven rock-'n-roll en poëzie."

Simpel geluk

Aanvankelijk wilde Moore de plaat 'Detonation' noemen. Ontploffing. "Maar die titel was te zwaar op de hand. Politieke, sociale, klimatologische wantoestanden aankaarten, of licht ontvlambare privéproblemen te grabbel gooien: daar had ik echt geen zin in. Daarom vroeg ik de Londense transgender-dichter Radieux Radio om me te voeden met woorden.

"Aan de hand van Radieux Radio keerde ik bewust naar het licht. Dat moést wel na een donkere periode. Bedenk dat ik de helft van mijn leven getrouwd ben geweest met dezelfde vrouw, hè. Vijfentwintig jaar veeg je niet zomaar van tafel. Tijdens die hele pijnlijke afwikkeling van mijn huwelijk, liet ik me trouwens ook inspireren door mijn moeder. Ook haar leven kende pieken en diepe dalen, maar altijd bleef een onverkwikkelijke vreugde in haar ogen schitteren. Aan die levensvreugde trok ik me op tijdens mijn eigen dalmomenten. Om die reden prijkt mijn moeder ook op de hoes: een kiekje uit de jaren veertig. Er is een gevoel van sereniteit en geluk dat me overvalt wanneer ik die foto bekijk. Mijn vader hield de camera vast, terwijl ma zich over onze hond Brownie bekommert in een meer. Er schuilt vertrouwen en liefde in die foto: het is een heel simpel beeld, een eenvoudig concept van geluk."

Thurston Moore met zijn nieuwe band: oudgedienden van Sonic Youth en My Bloody Valentine. Beeld rv
Thurston Moore met zijn nieuwe band: oudgedienden van Sonic Youth en My Bloody Valentine.Beeld rv

Darby Crash

Zijn moeder stond model voor 'The Best Day', maar de dood van Moores vader gaf indertijd indirect een aanzet tot Sonic Youth. Is de cirkel nu rond? "Zo had ik het nog niet bekeken", reageert hij verbaasd. "Misschien is deze plaat inderdaad een manier om closure te vinden. Mijn vader stierf in '76. Ik was amper achttien en zijn dood dreef me van Connecticut in de richting van New York City. Ik voelde me verweesd, en zocht een stad die me kon adopteren. Ik wilde eerst schrijver worden, en trok me in New York op aan de punkpoëzie van Patti Smith en de spoken-wordperformances van William S. Burroughs. Maar ik dook steeds dieper in de wereld van CBGB's. De concerten van Suicide. De fuck-offattitude van de Ramones. Ik was verkocht."

Maar ook aan de Westkust van Amerika vond Moore inspiratie, hoor je op 'The Best Day'. De laatste song heet 'Germs Burn' en is opgedragen aan zijn idool Darby Crash, de betreurde zanger van de L.A.-punkband The Germs. Eerder coverde Moore ook al hun 'Communist Eyes' met zijn groep Chelsea Light Moving. En had Sonic Youth geen song die 'Thunderclap for Bobby Pyn' heette, naar een van Crash's bijnamen? Moore lacht verbaasd. "Ik was die song alweer vergeten. Darby Crash vormt inderdaad een rode draad door mijn muziek."

"Wist je trouwens dat hij een overdosis nam in hetzelfde weekend dat John Lennon doodgeschoten werd? Daardoor was zijn tragische dood zelfs geen kortje in de krant waard: alleen verwoede lezers van fanzines wisten ervan. Zo'n dood klinkt roemloos, maar ik trek me graag op aan een verhaal dat lange tijd in Los Angeles circuleerde. De nacht dat hij het leven liet, zou er een waanzinnige donderslag aan de hemel hebben weerklonken, alsof de wereld zou vergaan. Booooooeem! Al zijn vrienden en fans in L.A. herinneren zich dat onweer nog levendig. Op zo'n epische manier wil iederéén toch graag de pijp uitgaan, niet? Ik zou het alleszins lullig vinden om uiteindelijk met een fluttig plofje aan mijn einde te komen. Het moet knállen, man!"

'The Best Day' verschijnt op 20/10 bij Matador. U kunt de plaat hier exclusief beluisteren.

Thurston Moore speelt op 14/11 op Autumn Falls in de Arenbergschouwburg, Antwerpen.

Thurston Moore

* geboren in 1958

* frontman van Sonic Youth en Chelsea Light Moving

* staat op 34 in Rolling Stone's 100 Beste Gitaristen Aller Tijden

* eerdere soloplaten: 'Psychic Hearts' (1995), 'Trees outside the Academy' (2007), 'Demolished Thoughts' (2011)

'The Best Day'

* opgenomen met bassist Debbie Googe (My Bloody Valentine), gitarist James Sedwards en drummer Steve Shelley (Sonic Youth)

* klinkt als de Sonic Youth van Daydream Nation, Goo en Washing Machine

* alvast niet te versmaden: het nummer 'Forevermore'

null Beeld kos
Beeld kos
Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234