Donderdag 13/08/2020

ColumnDM Zapt

Het is opvallend hoezeer ‘Space Force’ zélf de vergelijking met ‘Dr. Strangelove’ wil maken, maar dat verdient deze sitcom niet

Steve Carell als generaal Mark Naird in 'Space Force'.Beeld AP

Ewoud Ceulemans zet deze week de blik op oneindig. Vandaag: de nieuwe Netflix-sitcom Space Force.

Als je eender welke film of tv-serie wil afzeiken, maak je best een vergelijking met een titel van Stanley Kubrick. Een slechte horrorfilm meet je dan af aan The Shining, een barre oorlogsfilm aan Paths of Glory of Full Metal Jacket, een slecht kostuumdrama aan Barry Lyndon.

Meestal zijn dat al te gemakkelijke en behoorlijk oneerlijke vergelijkingen: je kunt zeggen dat de laatste Star Wars-film niet echt kan concurreren met 2001: A Space Odyssey, maar dat is zoals de Baraque Fraiture afmeten aan de Mount Everest of het oeuvre van Taylor Swift gaan vergelijken met dat van Bob Dylan: een beetje van de pot gerukt, en je doet er werkelijk niemand een plezier mee. Het is denigrerend voor Star Wars, de Baraque en Swift, en beledigend voor 2001, de Everest en Dylan.

Dus nee, ik ga het makke en flauwe Space Force niet vergelijken met Dr. Strangelove. Al doen de makers van deze nieuwe Netflix-reeks – u kent het duo Steve Carell en Greg Daniels van de Amerikaanse versie van The Office – hard hun best om de geniale satire van Kubrick in herinnering te brengen. 

Er is de voortdurende spanning tussen de VS en hun traditionele wereldmachtconcurrenten in de gedaante van China en de Russen, zoals een medewerker die ‘Yuri’ heet en liever ‘Bobby’ wordt genoemd. Er zijn de wanhopige en absurde oplossingen die worden bedacht om een militaire blunder recht te zetten, zoals een ruimteaap die een satelliet moet herstellen. En er zijn de al te duidelijke knipogen naar bestaande politieke figuren, zoals een president die “enkele dingen wil veranderen en dat over vijf minuten op Twitter zal zetten”.

Steve Carell, die zowel op komisch (The Office, Anchorman) als op tragisch vlak (Foxcatcher, Beautiful Boy) uit de voeten kan, is te goed voor een doorzichtige en gebrekkige satire als Space Force, waarin hij als generaal Mark Naird de nieuwe ruimtevaartafdeling van het Amerikaans leger moet leiden. Diepte Carell de afgelopen jaren zijn talent uit om subtiel te acteren en subtiel grappig te zijn, dan loopt hij nu verloren in een scenario dat op een bijzonder onsubtiele manier nogal aan de domme kant is. Elke referentie aan de actualiteit – “Waarom vertrouw je geen wetenschappers?”, vraagt een wetenschapper – wordt zo opzichtig gemaakt dat het voelt alsof de schrijvers met hun elleboog herhaaldelijk in je ribben zitten te porren. Ik heb er inmiddels een blauwe plek, denk ik.

Het is opvallend hoezeer het team achter Space Force zélf de vergelijking met Dr. Strangelove wil maken – er wordt zelfs een verwijzing gemaakt naar “de ex-nazi’s bij NASA”. Met deze column geef ik er nog aan toe ook. Maar, zoals ik al zei: zo’n vergelijking verdient deze sitcom niet. Niet zozeer omdat het denigrerend is voor Space Force. Vooral omdat het beledigend is voor Dr. Strangelove.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234