Zondag 05/04/2020

Media

Het is oorlog bij 'The New York Times'

Het hoofdkwartier van 'The New York Times' op Eight Avenue in New York.Beeld BELGAIMAGE

Het is oorlog bij The New York Times. Van Trump tot #metoo: oudere journalisten clashen met de jonge generatie over de manier om aan journalistiek te doen. "Sinds de jaren 60 hebben we zo’n groot conflict niet gezien."

The New York Times is een instituut. De Amerikaanse krant bestaat al 167 jaar en heeft meer Pulitzer-persprijzen in de wacht gesleept dan eender welk medium. Alleen al op de redactie werken meer dan duizend mensen.

Uit een sappig verhaal van het Amerikaanse magazine
Vanity Fair blijkt dat het de laatste maanden ferm heeft gedonderd op de vloer van het Renzo Piano-gebouw in New York.

"The New York Times heeft veel woelige tijden beleefd, maar dit is een generatieconflict zoals we er sinds de jaren 60 geen hebben gezien", getuigt een werknemer aan Vanity Fair. "Natuurlijk zijn er uitzonderingen, maar ik heb het gevoel dat de redactie gespleten is tussen de oude garde en de jonge. De jonge garde is hypergevoelig voor ras, gender en diversiteit op de werkvloer en voelt zich misbegrepen."

Verkiezing Trump

Op de avond van Donald Trumps verkiezing werd de scheur blootgelegd. Niemand had de verkiezing van de vastgoedmogol zien aankomen. Volgens de bronnen van Vanity Fair gingen de meeste journalisten in overdrive: dit was het nieuwsverhaal van hun carrière. Maar niet bij iedereen stond de journalistieke missie voorop.

"Er waren enkele jongeren die met een beteuterd gezicht rondliepen", schrijft het blad op basis van getuigen. "Ook Dean Baquet (hoofdredacteur van The New York Times, red.) had dat opgemerkt. In de dagen na de verkiezingsavond zei hij al tegen collega's dat een verenigde redactie moeilijk zou zijn tijdens het Trump-tijdperk."

In november vorig jaar kwam dan weer het nieuws dat Glenn Thrush, een van de politieke sterreporters van de krant, zich onfatsoenlijk had gedragen bij een paar vrouwelijke journalisten. Pijnlijk, want een maand eerder had de krant met een vernietigend exposé over Harvey Weinstein #metoo op gang gebracht. 

Na een lang onderzoek werd Thrush op non-actief gezet, maar niet ontslagen. Onbegrijpelijk voor veel van de jongere werknemers: hoe kan de krant nog geloofwaardig over #metoo berichten?

Trollen met filosofentoga

Maar vooral de opiniesectie beroert, en haar gecontesteerde verantwoordelijke James Bennet. Sinds 2016 staat de 51-jarige aan het roer van het katern. Hij haalde de klimaatscepticus Bret Stephens aan boord, en ‘de met neonazi’s bevriende’ Quinn Norton (die na zeven uur werd ontslagen). 

Een misnoegde journalist van
The New York Times aan het nieuwsmedium The Huffington Post: "De aanwervingen worden afgedaan als een intellectuele verrijking, maar eigenlijk heeft Bennet trollen met een filosofentoga binnengehaald."

Om de woede te drukken organiseerde Bennet vragensessies met collega's, maar die zijn lauw onthaald. Op de vraag of The New York Times bijvoorbeeld een opinie van Poetin kan brengen, zei Bennet: "Daar kan ik nu niet op antwoorden. Het is moeilijk om grenzen af te bakenen."

Nog een andere interne beslissing frustreert de jonge garde: door nieuwe richtlijnen op sociale media mogen journalisten opeens niet meer al hun meningen op Twitter en co. ventileren. Aangezien de ombudsman vorig jaar is ontslagen, hebben jonge werknemers het gevoel dat ze nergens meer terechtkunnen met hun kritiek.

Om alsnog hun frustraties te uiten zochten enkele werknemers onlangs hun toevlucht tot Slack, een interne communicatietool die zichtbaar is voor het hele bedrijf. "Ik ga niet langer stil blijven over deze vijandige werkomgeving", schreef iemand. "De pogingen om meer diversiteit te brengen zijn een lachertje. Ik denk dat we ja moeten knikken, anders dreigt niet-promotie of ontslag."

Vragensessies

Het management – uitgever Arthur Gregg Sulzberger incluis – is zich bewust van de onrust. Het organiseert daarom open fora en vragensessies. Sommigen noemen het show, anderen beweren dat de hogere echelons eindelijk wakker zijn geschoten.

Het is niet de eerste keer dat er sprake is van een generatieconflict bij
The New York Times. Al in de jaren 50 werd er geschreven over de "filosofische verschillen tussen oude en jonge werknemers". 

Maar Trump heeft alles ingewikkelder gemaakt, zegt hoofd van de redactie Joe Kahn aan Vanity Fair. "Als dit was gebeurd tijdens de eerste ambtsperiode van president Hillary Clinton, dan waren veel van deze discussies niet zo hoog opgelopen."

Er is geen magische beslissing, zegt Kahn, maar over één ding is hij duidelijk:  "De mening van onze mensen bepaalt de positie van onze krant tegenover Trump niet."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234