Vrijdag 01/07/2022

FilmrecensieOliver Sacks: His Own Life

Het is onmogelijk niet gefascineerd te raken door neuroloog Oliver Sacks ★★★★☆

De Engelse neuroloog Oliver Sacks. Beeld filmstill
De Engelse neuroloog Oliver Sacks.Beeld filmstill

Een boeiende documentaire toont het onconventionele en af en toe omstreden leven van de Engelse neuroloog Oliver Sacks. De mooiste observaties over de beroemde Brit komen van zijn patiënten.

Floortje Smit

Toen Oliver Sacks 10 jaar oud was, nam zijn moeder weleens een menselijke foetus mee om in te snijden. Zo kon haar oogappeltje vast oefenen, voor als hij later dokter zou worden. Dat was “niet makkelijk voor iemand van 10", zegt de vermaarde Britse neuroloog er zelf laconiek over.

Het is onmogelijk om niet hoe langer hoe gefascineerder te raken door deze man, in deze documentaire met de dodelijk saaie titel Oliver Sacks: His Own Life. Regisseur Ric Burns heeft goud in handen: gediagnosticeerd met terminale kanker besluit Sacks op de valreep openhartig terug te blikken op zijn leven, in een biografie en een documentaire. Wat Sacks, die in 2015 overleed, en zijn naasten vertellen is allemaal even verbazingwekkend als intrigerend: zijn wereldberoemde onderzoeken naar een mysterieuze slaapziekte, zijn obsessie met het metrisch systeem, zijn merkwaardige, paradoxale relatie met zijn lichaam – de zachtaardige dokter was ooit één grote spierbundel op een motor –, het moment dat hij besloot een beer uit te dagen en die keer dat hij leed aan het omgekeerde van een writer’s block: hij kon uit angst niet stoppen met schrijven, maar het sloeg nergens op.

Verstrooide-professorcliché

Oliver Sacks: His Own Life kijkt voorbij de wereldfaam en het verstrooide-professorcliché. In de documentaire wordt Sacks vooral menselijk in al zijn merkwaardigheid. Een man die zelf ook de menselijkheid zag in neurologische patiënten, die met hun tics en eigenaardigheden eerder werden weggezet als eng of gek, en deze visie via zijn boeken onder een groot publiek wist te verspreiden. De mooiste observaties over hem komen ook van zijn patiënten. Een vrouw met autisme vergelijkt zijn manier van kijken met de Hubble-telescoop, bijvoorbeeld. En een man met tourettesyndroom zegt: “Mensen zeggen wel altijd dat hij ze liet kijken naar de anderen, maar hij liet ze eigenlijk kijken naar zichzelf, naar de mensheid.”

Een loner had hij gemakkelijk kunnen worden, deze man. Maar zie hem hier, lachend, omringd door mensen die van hem houden. Het overwinnen van trauma’s kán, toont Oliver Sacks: His Own Life. Het meeste uit het leven halen kan alleen als je durft te leunen op anderen. Geboren misfits zijn niet gedoemd om eenzaam te sterven. En zo is het nog verdomd ontroerend ook, als hij tegen het einde nuchter afscheid neemt. Iemand kan je in een krappe twee uur toch gek dierbaar worden.

Oliver Sacks: His Own Life, vanaf woensdag in de cinema.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234