Woensdag 20/11/2019

TV-programma's

'Het goeie leven': eerst kweken, dan eten

Wim Lybaert aan de Oude Abdij van Drongen. Beeld Photo News

Het paradijs bestaat, en je vindt het bij de Oude Abdij in Drongen. Wim Lybaert bouwde er samen met zes duo's een weiland om tot een weelderige moestuin waar gekweekt en gegeten wordt op het ritme van de natuur.

Zouden er varkens zijn met een beter leven dan de dieren die rondlopen in de abdijtuin in Drongen? Ze hebben er een mooi stuk grond waar ze kunnen woelen en grazen en ze krijgen er lekker eten. "Ik heb hen al eens gebakken patatjes en courgettes gegeven", lacht Wim Lybaert. "Het zijn luxedieren. Ze zijn ook mijn grootste trots."

Maar luxe of niet, binnenkort wacht hen een laatste rit naar het slachthuis. "Dat wordt een moeilijke dag, ja", beseft Lybaert. "Maar ik troost me met de gedachte dat ze maar één ongelukkige dag gehad zullen hebben: de dag dat ze geslacht worden. Alle andere dagen hebben ze het fantastisch gehad."

Het slachten kon ook niet anders: met Het goeie leven wil Lybaert ons tonen hoe ons eten op ons bord komt. Van zaadje tot smakelijke tomaat, van big tot sappige kotelet. "Ik vind het belangrijk dat mensen weten waar hun eten vandaan komt. Daarom volgen we de kandidaten ook zeven maanden, want dan pas weet je wat ze gedaan hebben om iets op het bord te krijgen. Met flashbacks zul je zien hoe ze tot iets gekomen zijn, van zaadje tot het bord. Het is ook geen kookprogramma, want die gaan over de techniciteit van het koken. Dat interesseert me geen bal. Van dit moet je gewoon gelukkig worden."

Back to basics

Voor zijn nieuwe programma vond Lybaert na een tocht langs kastelen en abdijen uiteindelijk een weiland van de Oude Abdij in Drongen, een stuk grond dat ingesloten is door de Leie en waar alleen een passerende trein je eraan herinnert dat je vlak bij de stad zit. Lybaert selecteerde zes duo's die er elk een lap grond van 250 vierkante meter kregen om groenten te kweken. Hun oogst moeten ze nadien ook zelf omtoveren tot succulente gerechten die topchefs als Peter Goossens en Kobe Desramaults moeten verleiden. En ook daar is het back to basics: elektriciteit is er niet, alles moet gebeuren in de leem- of rookoven, in de rookkast of op de grill.

Wim Lybaert met de oogst van de abdijtuin in Drongen. "Dit programma geeft goesting." Beeld rv

Het is een terugkeer naar een andere tijd, en daarom wou hij ook bij een kasteel of een abdij Het goeie leven maken. "Ik wou grond waarvan je weet dat er honderden jaren geleden ook gekweekt is. Ze hadden hier een boerderij, ze hebben hier varkens gekweekt. Dit is volledig in de geest en ziel van een abdij."

Alleen was het niet zo evident om de abdij hiervoor warm te maken. "Een abdij heeft niet de gewoonte haar deuren open te zetten voor een tv-programma. Het heeft dus wat overtuigingskracht gekost, maar ik hoop dat kloosters en abdijen, die nu met moeite overleven, zien dat je er iets moois van kunt maken. Je zou kunnen stadstuinieren, maar ook chefs zijn hierdoor heel geïnspireerd. De chefs die hier waren werden zot van geluk toen ze door de moestuinen liepen. Er waren er zelfs die bijna tranen in de ogen kregen. Wat er hier groeit, kunnen zij niet kopen. Je plukt iets en je kookt er direct mee. Dat proef je."

Het goeie leven surft mee op de tijdgeest, met steeds meer aandacht voor eerlijk en duurzaam eten. Alles in het programma is ook biologisch - er kwam geen pesticide of kunstmest aan te pas -, maar Lybaert wou ook niet te veel op die nagel kloppen. "Je moet zorgen dat je niet bruuskeert. Het gevaar is altijd dat je denkt dat het geitenwollensokken wordt, maar dat is het totaal niet. Ik ben zo niet. Dit programma geeft goesting. Het is feelgood."

Feelgood voor de kijker, maar ook een wedstrijd voor de deelnemers. Aan het eind krijgt het duo dat het best kon kweken en koken de eretitel 'de meester van het goeie leven'. Een decadente prijzenpot zoals bij andere programma's is er niet. Maar dat houdt de duo's niet tegen er helemaal voor te gaan.

"Ze zijn fanatiek, ja, en ze vragen een chef waarom ze niet gewonnen hebben. Maar als de proef gedaan is, is het ook echt gedaan. Ze helpen elkaar ook steeds. In het voorjaar was het bijvoorbeeld een gezamenlijke strijd tegen de plaag in de aardappelen en de tomaten."

Echte vis

Blijft de vraag wanneer Lybaert zelf het programma geslaagd vindt, los van alle kijkcijfers. "Als mensen goesting krijgen om een eigen moestuin te beginnen. Als mensen eens naar de zee zouden rijden om in de vismijn verse vis te kopen - een echte vis, geen filet. Als ze weten waarom de ene kip 20 euro kost en de andere 6 euro. Goed eten kost gewoon veel geld, en je moet voor jezelf uitmaken of je daar veel geld aan wilt uitgeven."

"Maar een moestuin hoeft ook niet veel geld te kosten. Je moet er wel tijd in steken. Dat is ook een van de thema's van dit programma: het gaat over tijd en tijd nemen. Als je in overschouwing neemt wanneer je je gelukkig voelt, is dat wanneer je tijd neemt om iets te doen. Of dat nu is om op zondagochtend je auto te wassen - er zijn mensen die dat heel graag doen, zoals mijn vader -, of om te gaan fietsen of te tuinieren: pak uw tijd. Dat is het goeie leven. Hoe meer tijd je neemt, hoe langer dat gelukkig moment duurt. En dan is het genieten."

Het goeie leven, elke dinsdag om 20.40 uur op Eén

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234