Woensdag 22/01/2020

Interview Mijn stad

Het Gent van acteur Titus De Voogdt

Beeld Kevin Faingnaert

Zijn acteercarrière bracht hem al naar ontelbaar veel steden, maar toch komt hij nog steeds graag thuis in zijn Gent. Klein genoeg om in elk café een bekende tegen te komen, groot genoeg om interessant te blijven. Titus De Voogdt (40) neemt ons op sleeptouw.

Plattelandsjongen

“Eigenlijk groeide ik op het platteland op, in Sleidinge, een dorp net buiten Gent. Maar omdat mijn vader in de stad werkte, werden mijn zus en ik al van jongs af aan mee het centrum in gesleurd. Ik heb alleen maar mooie herinneringen aan het Gent van mijn jeugd. Hoe mijn vader, mijn zus en ik wekelijks in de auto sprongen om een ijsje te eten in het legendarische ­ijs­salon Veneziana, dat helaas niet meer bestaat. Enkel bij Nonno kun je ijs eten dat dat van de Veneziana ­evenaart. In de zomer stop ik er soms wel drie keer per week met mijn ­dochters.” (lacht)

Compacte stad

“Op mijn 20ste ben ik in de stad gaan wonen. Gent is relatief klein, maar omdat ik met het theater al intensief aan het touren was en dus veel van de wereld zag, was het wel de ideale stad om thuis te komen. Gent is een erg kunstzinnige stad met een goede underground, en ook op het vlak van film, muziek en theater gebeurt er veel. Op café kom je regelmatig dezelfde mensen tegen, wat ik heel aangenaam vind. En ook nu nog is de schaal voor mij ideaal: ik kan te voet met mijn boodschappen de stad ­doorkruisen.”

Titus De Voogdt. Beeld Humo / Charlie De Keersmaecker

Opgekuist

“Gent is tegenwoordig wat meer ­opgekuist dan vroeger. Of dat voor de Gentenaar zelf is, of voor de massa toeristen die de stad in de week­ends overspoelt, is maar de vraag. Op de Graslei vind je bijvoorbeeld alleen nog maar terrassen, het is er zo commercieel als wat. Maar je hebt ook goede voorbeelden: aan de Reep hebben ze onlangs het water weer opengebroken, waardoor je in de zomer de hele stad rond kunt kanoën. Ook de buurt rond de Krook, de stadsbibliotheek, zijn ze opnieuw leven aan het inblazen.”

All you can eat

“Ik woon tegenwoordig in Sint-Amandsberg, een deelgemeente van Gent. Als ik het stadscentrum niet in wil, beland ik vaak in de buurt van de Dendermondsesteenweg. Daar heb je onder andere het waanzinnig gezellige koffiehuis Clouds in My Coffee. Het was de eerste koffiebar die zich waagde in de buurt rond de Dampoort. Later is daar nog een ­restaurant en wijnbar bijgekomen: Alberte. Dat is doorheen de jaren mijn vaste stek geworden, ik zit er soms meerdere keren per week. Wat verderop in de straat kun je gaan ­lunchen in Wald, waar veel vegetarische opties op de kaart staan.”

Het gezellige koffiehuis Clouds in My Coffee Beeld RV

Alternatieve cinema

“Ik ga maar heel zelden naar de cinema omdat ik er simpelweg niet geraak. Maar als het me toch lukt om een film mee te pikken, doe ik dat altijd in Studio Skoop. Ik hou van kleine, alternatieve bioscopen waar je nog een echt cinemacafé hebt om ­achteraf een pint te drinken. Ik hoorde dat de cinema te koop staat, dus ik hoop dat iemand met liefde voor film het complex kan overkopen, om het met liefde verder te zetten.”

Boeken + koffie

“Mijn boeken haal ik in de onafhankelijke boekenwinkel slash koffiebar Het Paard van Troje. Ze zijn erin geslaagd om van boeken kopen weer een beleving te maken. Op de boeken hangen regelmatig aanbevelingskaartjes van het personeel, en je krijgt er ook heel gerichte leestips als je écht niet weet wat je zoekt. En nadien kan je er dus een koffie drinken.”

De Mariagrot. Beeld RV

Mariagrot

“Als je geen zin hebt om voor de zoveelste keer met de kinderen naar de zee of naar de Bourgoyen ­(natuurgebied, red.) te rijden, vind ik de Mariagrot een goed alternatief. Ik ben helemaal niet gelovig, maar toch ga ik er regelmatig met de ­kinderen een kaarsje branden. In de buurt van de grot kun je bovendien mooi wandelen. En in het nabij­gelegen Hotel de Lourdes hebben ze lekkere wafels en pannenkoeken.”

Restaurant en wijnbar Alberte. Beeld rv

Café Albatros

“Het interieur van café Albatros op de Vrijdagmarkt heb ik samen met mijn goede vriend Robbe Nuyttens uitgetekend en in elkaar gebokst. Het moest een bruin café worden waar je, in tegenstelling tot veel andere cafés in de buurt, nog gewoon kunt praten zonder dat er gedanst hoeft te worden. Het is ook een van de beste plekken in Gent om op het terras nog wat van de nazomerzon te genieten. De kinderen spelen dan op de Vrijdagmarkt terwijl mijn vrouw en ik een pintje en een witte wijn drinken.”

‘Het lam Gods’ van Van Eyck. Beeld Eric de Mildt

Mythische kunst

“Ik denk dat ik twaalf jaar was toen ik de laatste keer Het lam Gods bezocht, terwijl het een van de mooiste ­kunstschatten is in Europa. Door dat gestolen paneel heeft het schilderij bijna iets mythisch gekregen. Dus bij deze nog een laatste tip aan mezelf, en eigenlijk aan alle Gentenaars: ga Het lam Gods nog eens bekijken. We reizen de hele wereld rond, maar vergeten soms dat de parels gewoon onder onze neus liggen.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234