Maandag 15/08/2022

TerugblikRock Werchter

Het flauwste van Rock Werchter 2022: zij vielen grandioos door de mand

Inhaler, Lewis Capaldi en Grandson. Beeld Koen Keppens
Inhaler, Lewis Capaldi en Grandson.Beeld Koen Keppens

Kwaliteit durft weleens te verschillen. Rock Werchter vormt daar geen uitzondering op. Deze acts vielen wat ons betreft feestelijk door de mand.

Gunter Van AsscheSasha Van Der Speeten en Vincent Van Peer

Waterparks ☆☆☆☆☆

Vrijdag, The Slope, 16.35 uur

Een skateboard. Een totempaal. Een Peavey-basversterker. Een friteuse. Een tuimeldakvenster. Vijftien zonnepanelen. Een setje multimedialuidsprekers met subwoofer. Een kerkaltaar. Een zak siergrind. Twintig bouwemmers. Een hogedrukreiniger. Een betonmolen. Een container PFOS. Een inloopdouche. Een breedbeeldtelevisie met ingebouwde chromecast. Een stoeltjeslift. Vijf dixi’s. De robots uit The Masked Singer. Een Belgisch witblauw. De kerktoren van Werchter. Piet Huysentruyt. Steenokkerzeel. Uw mama.

Dat en véél meer hadden wij liever tegen onze hersens geramd gekregen dan vijf minuten te moeten luisteren naar de show van Waterparks. En voor die rosgeverfde idioot die zich een frontman waande zouden we prompt de Russische goelags opnieuw in het leven roepen. Vegan frappuccinootje, iemand?

Waterparks. Beeld Koen Keppens
Waterparks.Beeld Koen Keppens

Peach Tree Rascals ☆☆☆☆☆

Zondag, The Slope, 13.30 uur

“Mboooaaarfff!!” Sorry, was dat onze maag of de uwe? Voorwaar, ’t is een song van de Peach Tree Rascals! De garderobe van Peach Tree Rascals schreeuwde ‘L.A.’: skateshorts, hiphoppetjes, regenboogkleuren, baggy pants, muscle shirts. Ergens tussen een vergeten Vans Warped Tour-bandje, de Chili Peppers en Kevin Federline. Gek genoeg graaiden hun liedjes heel andere lades leeg. Die van Smash Mouth, The Script en… – wait for it – Justin Bieber. De opgeklopte vrolijkheid die de jolig hossende boys erbij faketen, deed ons verdomd veel zin krijgen om hun tourbus te saboteren. Op de koop toe straalde er dan nog eens een klotezon over het kwakje mensen dat wellicht in een delirium voor The Slope was komen zwalpen. Zomervibes die dít soort shit willen legitimeren?! Frank Deboosere has a lot to answer for.

Peach Tree Rascals probeerden datgene waar Sugar Ray twintig jaar geleden in slaagde toen die band de metalgitaren verruilde voor white boy-funkpop: gastro-intestinale infecties bewerkstelligen teneinde maximale flatulentie te garanderen. Blijven oefenen jongens! Jullie hebben er talent voor!

Peach Tree Rascals. Beeld Alex Vanhee
Peach Tree Rascals.Beeld Alex Vanhee

Lewis Capaldi ★☆☆☆☆

Vrijdag, Main Stage, 19 uur

Het moet gezegd: Lewis Capaldi doet dat uitstékend als de door Spotify ingelijfde Schotse komiek die hun door algoritmes ontworpen liedjes met zachte zelfspot inzingt. Soms zou je zelfs zweren dat iets als ‘Before You Go’ of ‘Someone You Loved’ gewoon door een méns is geschreven. Nee hoor: wie hiervoor al fan was van de sympathieke Brit – ‘Kunnen we samen zo gedeprimeerd mogelijk zijn, de komende veertig minuten?’ – zal door zijn aantreden op de Main Stage geenszins ontmoedigd zijn in de toekomst nog naar zijn liefdesliedjes te luisteren. Laatste bindtekst: “Als je genoot van deze set, vertel er dan over tegen iedereen die je ooit ontmoet hebt. En als je het niks vond, keep it to your fuckin’ self.” Ik zwijg als vermoord.

Lewis Capaldi. Beeld Koen Keppens
Lewis Capaldi.Beeld Koen Keppens

Inhaler ★★☆☆☆

Vrijdag, The Barn, 17 uur

Wie omstreeks vijven in The Barn de ogen tot spleetjes kneep, contactlenzen uitdeed én een kratje pils roekeloos achterover kapte, was formeel: op het podium stond niemand minder dan Bono anno War uit 1983 of zelfs October twee jaar eerder. Niets van aan: wél was het zijn zoon Eli Hewson (22) en zijn los vanuit de heup op minstens middelgrote voetbalstadions mikkende groepje Inhaler. Uit Dublin natuurlijk, waar ze maatjes zijn met Fontaines D.C. en The Murder Capital. Eerder vandaag kregen ze een shout-out van IDLES, maar helaas: die waakten op jaloerse wijze over hun vijf fonkelende, welverdiende sterren.

Wie zich waagde aan Inhaler waagde zich aan een streep Kings of Leon en af en toe een struikelstapje over het oeuvre van Keane – zo stoot een mens al eens zijn scheenbeen. Maar alla, voor prille twintigers is Inhaler een strakke, goed geoliede, wulps musicerende band. Ze zijn begonnen door de rock-’n-roll in Ierland mond-op-mondbeademing toe te dienen en zijn geëindigd met een – hóór dat The Barn-publiek joelen – in méér uitmondende tongkus: met nummers als ‘When It Breaks’ en ‘Your Honest Face’ bewijzen ze het te kunnen. Maar al te vaak (‘It Won’t Always Be Like This’, ‘My King Will Be Kind’) bleven ze steken op stadionrock met een coltruitje van Ralph Lauren. Het was al bono, maar het kan beter.

Inhaler. Beeld © Stefaan Temmerman
Inhaler.Beeld © Stefaan Temmerman

Imagine Dragons ★☆☆☆☆

Zaterdag, Main Stage, 23.30 uur

Het is met Imagine Dragons zoals met de populariteit van Andy Peelman. Het moet verborgen camera zijn, een list van sadisten, een wraakactie van Thomas uit de lagere school met wiens voorhoofd ik ooit één keer te veel heb gelachen.

Na vanavond wordt concertrecensent officieel opgenomen in de lijst van risicoberoepen. Imagine Dragons trotseren is een volwaardige Rudi Vranckx-missie – aan het front werd ik belegerd door kanonnen die sneller bombast spuwden dan Dries Van Langenhove kan weglopen van een bus migranten.

Imagine Dragons heeft het stadium van stadionvuller bereikt. Ze worden tegenwoordig gevraagd om op de Main Stage van Werchter een festivaldag af te sluiten, wat betekent dat zij als De Toekomst worden beschouwd. Positiviteitsgoeroes die ons proberen wijs te maken dat het universum altijd weer in evenwicht komt, kunnen opflikkeren. In aanraking komen met Imagine Dragons maakt van elke optimist een fatalist. Als zij de toekomst zijn, laat dan morgen de Apocalyps maar aanbreken.

De niesaanval tijdens ‘Believer’ – een wereldwonder in de ogen van mensen die geld uitgeven aan Imagine Dragons – was een symptoom van een allergie voor het patsergedrag van de Amerikaanse groep die elke song op krak dezelfde manier benadert: ze steken tien batterijen drums, laten elke halve minuut gitarist Wayne Sermon uit zijn kooi voor een solo en een dansje, en frontman Dan Reynolds, de gedroomde posterboy van Basic Fit, schreeuwt graag onder het mom van zingen.

Imagine Dragons. Beeld © Stefaan Temmerman
Imagine Dragons.Beeld © Stefaan Temmerman

Grandson ★☆☆☆☆

Zaterdag, The Slope, 22.30 uur

Wie Twenty-One Pilots toch net een tikkeltje te gesofisticeerd vond, holde naar The Slope voor Grandson. Jordan Edward Benjamin weet zijn gelijkgestemden wel te kiezen. De Canadees werkte al samen met fijnproevers zoals Kesha, Steve Aoki, X Ambassadors, Mike Shinoda en KennyHoopla. Jaloers!

Op The Slope sloeg hij ons om de oren met suikervrije Rage Against The Machine en kladjes waar de Rollins Band dertig jaar geleden vast smakelijk om zou hebben gelachen. Goed, het getuigde van lef om dat allemaal met slechts een drummer en een gitarist in de rug te flikken, alleen misten Grandsons songs daardoor ook meteen een broodnodige fond.

De op pogo beluste moshers vooraan vonden het allemaal prima, maar die zouden elkaars gebit ook aan gruzelementen hebben gekopt wanneer drie stomdronken kozakken ‘Ace Of Spades’ hadden gecoverd.

“If you’re going through addiction shit, we have your backs ’cause we have been there”, riep Grandson ongevraagd. Meteen erna vroeg hij iedereen tien seconden lang zichzelf voor te stellen aan een vreemde. Voortreffelijke angel dust gescoord op die manier, daar niet van.

Het werd ons te veel toen hij in ‘Riptide’ blikkerige elektrobeats tussen de gitaarriffs pleurde. Nope, Grandsons fluttige, eendimensionale punkpop was te dun en te futiel om te blijven boeien. Dat toch behoorlijk wat lieden zich opperbest vermaakten, wijten wij graag aan hoge promillegehaltes. Of was het wanhoop? Je-m’en-foutisme?… Médelijden?!

Grandson. Beeld Koen Keppens
Grandson.Beeld Koen Keppens
Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234