Zondag 16/06/2019

DM Zapt

Het betreft een reclamespot voor een televisiezender maar dat weerhoudt me er niet van om vol te schieten

In DM ZAPT zet de tv-redactie van De Morgen de blik op oneindig. Vandaag schrijft Kris Kuppens over onverwachte ontroering tijdens het tv-kijken.

Deze reclamespot wist Kris Kuppens tot ‘geruisloos gesnotter’ te bewegen.

Een zekere Desmet Yves post een filmpje op Facebook met daarboven één woord van commentaar: schoon. Zelden word ik getrokken door dit soort berichten maar in de late namiddag, wanneer de tank al een beetje leeg is, koffie niet onmiddellijk voor handen en het werk zachtjes in zijn plooi valt, vind ik dat ik het verdiend heb.

Zo onopvallend mogelijk kijk ik nog eens naar mijn collega’s – even checken of ik me dit tussendoortje permitteren kan – en wanneer ik hen als draperieën gebogen over hun schermen zie hangen, vermoedelijk hun eigen dip verbijtend, geef ik me over aan de Deense stem die het kleinood begeleidt. Het blijkt een estafette te zijn, niet met stokken, maar van levens. Schijnbaar onbekenden worden aan elkaar voorgesteld en ontdekken wat hen bindt. Een vroedvrouw ontmoet na 27 jaar de baby van weleer; een bejaard koppel valt in de armen van de kleindochter van de man die hen hielp een oorlog te ontvluchten en een vrouw staat oog in oog met de redder van haar partner.

Het betreft een reclamespot voor een televisiezender maar dat weerhoudt me er niet van om vol te schieten. Gelukkig kan ik het deze keer beperken tot geruisloos gesnotter. Wanneer ik uit mijn betraande ooghoek het hoofd van een collega mijn kant voel opdraaien, duik ik in mijn tas onder het bureau op zoek naar een zakdoek. Ik blijf zolang rommelen tot het gevaar geweken is.

Levensles

Het overkomt me steeds vaker, dat volschieten. Soms slaat de emotie zelfs over op mijn lippen en trillen ze zacht mee op die altijd onverwachte en plotse zee van gevoelens. Lichtelijk gênant is dat, maar ik ken ook gevallen die er zelfs ongecontroleerde snikgeluiden bij maken – vanuit hun neus dan nog wel, met van die terugkerende korte stoten – en dat is naar mijn aanvoelen toch nog gênanter.

Geef mij een schoolfeest waarbij die ene kleuter nauwgezet uit het ritme danst of op 80 kilometer van de meet in Luik-Bastenaken-Luik het opschrift ‘Eddy Merckx, wielerkampioen van de 20ste eeuw’ en het resultaat is: gesnotter.

Op een dag kijkt de zoon van negen naar Ketnet. Een rapper is op bezoek bij kinderen in een land met weinig luxe en nog minder water. De mistvanger die ze samen maken, brengt terug water en vertier in het dorp. Kinderen en ouders lopen elkaar nat te spuiten. Hij: “Kijk die eens plezier hebben. Zo weinig hebben en toch lachen.” Hij kijkt me fier over zijn eigen woorden aan. Ja, zeg ik, mij nog van geen kwaad bewust, “dat is nu eens een levensles”, en alweer en totaal onverwacht verdrinken mijn ogen in eigen nat. Nog net krijg ik er uitgeperst: “Wat er ook gebeurt, blijven lachen.” Hij hoort de vervorming van mijn stem, ziet de tranen op mijn wang en al de brokken in mijn keel lachen we samen weg.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden