Donderdag 20/06/2019

filmreview

'Hereditary': gehypete horrorfilm is niet wat u verwacht

Toni Colette als Annie. In 'Hereditary' ben je zelden zeker van wat je ziet. Beeld hereditary stills

Ja, Hereditary is de engste horrorfilm die u dit jaar te zien zult krijgen. Maar laat u niet vangen door de opgeklopte marketingcampagne. Hereditary is niet wat u verwacht. En maar goed ook.

Een noodnummer voor getraumatiseerde bioscoopgangers. Personeel dat huilende bezoekers moet opvangen. Een speciale voorstelling 'voor angsthazen', waarbij de zaallichten half aan blijven en ooglapjes worden voorzien. Het enige wat nog ontbreekt, is iemand die met u mee naar huis gaat om uw handje vast te houden bij het slapengaan. Om maar te zeggen: de marketingcampagne rond Hereditary is dol aan het draaien. In die mate dat ze u misschien wel met verkeerde verwachtingen naar de bioscoop stuurt.

Voor alle duidelijkheid: ja, u moet absoluut gaan kijken. Maar weet waaraan u begint. Want het wordt beslist geen doldwaas avondje uit, waarbij u af en toe eens stevig uit uw stoel opschrikt, om vervolgens lachend uw buur aan te porren, eens van uw cola te slurpen en weer verder te kijken. Nee, Hereditary is een stikdonker familiedrama dat uw geest binnendringt als een splinter onder uw nagel.

Doodenge beelden

Dat de film zo’n diepe indruk nalaat, komt omdat debuterend regisseur Ari Aster geen duivels uit doosjes, maar trauma en rouw als belangrijkste horroringrediënten gebruikt. Natuurlijk vallen er doodenge beelden te noteren, die extra griezelig worden omdat Aster ons regelmatig in het schemerdonker achterlaat – zelden ben je helemaal zeker van wat je ziet. Maar wat u écht de stuipen op het lijf zal jagen, zijn de emotionele klappen die de personages te verwerken krijgen.

Hereditary is het verhaal van Annie (Toni Colette), een vrouw die de dood van haar dominante moeder verwerkt, en al heel haar leven het gevoel heeft dat ze haar eigen lot niet in handen heeft. Door hyperrealistische poppenhuizen te maken probeert ze zichzelf een illusie van controle te geven. Maar dan moet het ergste nog komen. Het rauwe geschreeuw van Colette – in deze film op haar allerbest – zal u in uw nachtmerries achtervolgen.

Psychotische filter

Hereditary is geen film voor iedereen. Het tempo is beschouwend, en het duistere verhaal wordt verteld door een psychotische bril – is heel deze film uiteindelijk geen poppenkast die aan Annies getraumatiseerde geest is ontsproten? De uiteindelijke interpretatie laat Aster aan u over, en dat zullen velen hem niet in dank afnemen. Maar wanneer wij onszelf weer van de grond geraapt hebben, gaan we meteen een tweede keer kijken.

Hereditary is nu uit.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden