Maandag 23/09/2019

Liveblog Pinkpop

Herbeleef Pinkpop: Pharrell Williams, een kwieke choreografie in een Adidas-jasje

Pharrell Williams op het Pinkpopfestival. Beeld ANP

Dit weekend is het festivalseizoen helemaal geopend met de 46ste editie van Pinkpop. Tot de hoofdacts van het driedaagse festival in Landgraaf behoren dit jaar onder meer Muse, Placebo en Pharrell Williams. Foo Fighters moesten jammer genoeg annuleren. Herbeleef het festival hier met de mening van onze man op de weide.

23.12u: Pharrell, hits aan een duizelingwekkende vaart

Er bestaat maar één woord om dit land te beschrijven, zegt Pharrell. Waarna hij 'Beautiful' inzet. Eerder kwam hij ook al lauwerkransen te kort om Nederland te roemen: "Hier hebben we altijd het eerst hits gescoord!" Die hits, waar Pharrell minstens één hand in had, passeren aan een duizelingwekkende vaart in de set: van 'Blurred Lines' over 'Rock star' tot 'Drop it like it's hot' en 'Get lucky'. Tot nu was bijna élke song een classic.

Alleen: de ene Williams is de andere niet. Robbie maakte een dag eerder veel meer indruk als charismatische frontman. Pharrell Williams verschuilt zich achter clichématige bindteksten en een afstandelijk professionalisme.

22.29 Pharrell, c'est Foo

Een cameraman op het podium bij Pharrell lijkt het verlies van Foo Fighters slecht te verwerken: in staat van ontkenning draagt hij een tenue met het bandlogo. En... Bedankte Pharrell net Amsterdam? Landgraaf lijkt de flater sportief op te nemen: misschien zit Williams' feestelijke jukebox-set met knipogen naar Neptunes, N.E.R.D., Nelly en Kendrick Lamar er wel voor iets tussen. De dames op het terrein gooien alvast de billen los. Maar tegelijk begint de leegloop van het terrein: soms heeft de set verdacht veel weg van een cleane playbackshow én langgerekte reclame voor een sportmerk. Corporate pop, y'all!

Pharrell Williams. Beeld ANP

22.05u Pharrell: Apple en Adidas

Pharrell trapt zijn headlineset opmerkelijk af met het nagelnieuwe 'Freedom' dat een paar dagen geleden nog gelanceerd werd tijdens de campagne van Apple Music. Een kwieke choreografie doet vermoeden dat de danseresjes zwaar gesponsord worden door Adidas.

21.44u Harry Molko: professor Snape aan de mic

Meest gehoorde opmerking van de jongelui, die even bleven hangen bij Placebo: Brian Molko blijkt het evenbeeld van Professor Severus Snape/Sneep. We onderdrukken de neiging om hen toe te fluisteren dat de magic potions van Molko in zijn jonge jaren ongetwijfeld beter waren. Of toch zeker beter dan de dreinerige versie van Kate Bush's 'Running up that Hill' die ze nu door de boxen jagen. Deze Placebo klinkt door de bank genomen niet eens zo slecht, maar mijn god: het is een schim van het verleden. Deze keurige routine doet elke doorgewinterde fan toch reikhalzen naar 2004?

Placebo op 'automatische piloot'. Beeld Alex Vanhee

21.30u De Medicatie slaat aan

Placebo lijkt dan toch terug in de gunst van Pinkpop te komen. De spionkop blijft al een hele show enthousiast, maar met 'Meds' krijgt een zelfverzekerde Molko ook de rest van het terrein warm. De temperatuur blijft voorlopig constant bij 'Song to say Goodbye'. Hout vasthouden dat ook zij dit gevoel blijven vast houden.

Placebo. Beeld Alex Vanhee

21.17u Exodus naar Pharrell

"And me? You can call me whatever the fuck you want," bijt Brian Molko iedereen en niemand tegelijk toe, nadat hij de overige groepsleden van Placebo heeft voorgesteld. Zijn PC blijkt hem meer hoofdbrekens te bezorgen, merk je vlak daarna in 'Too Many Friends'. Een overschot aan vrienden? Geen nood, Bri-Bri. Een overschot aan vrienden? Op Pukkelpop? Aan de rechterflank van het podium wordt de exodus naar Main Stage al ingezet.

Placebo. Beeld Alex Vanhee

21.14 Placebo: automatische piloot stevent af op vergeetput

Placebo stelde zijn set met een kwartier uit om niet in het vaarwater van OneRepublic op de Main Stage te belanden. Met een strakke versie van 'Every You Every Me' en een lichtjes wanhopig 'Blackeyed' strijken ze hun eigen fans gelukkig ook niet tegen de haren in. Maar toch: de automatische piloot lijkt nu al een paar jaar aan het stuur te zitten van de groep rond de ooit zo geweldige genderbender Brian Molko. Op deze manier wordt een weinig glorieuze enkeltje richting vergeetput stilaan onvermijdelijk. Wake up, Molko: je slaapt rechtopstaand!

20.14u OneRepublic: all apologies

Gesteund door piano en cello blijkt het melig-melancholische 'Apologize' nog de minst ordinaire song van OneRepublic in hun live-repertoire. Niet moeilijk: de norm ligt op dertien in een dozijn. We blijven tegen beter weten in nog wat langer staan tussen snikkende emo-girls en tienertjes met de blik op permanent ongeloof. Onmogelijk om je géén oude zeurkous te voelen tussen al deze piepjonge beate fans en een onzeker jodelende zanger.

OneRepublic. Beeld Alex Vanhee

20.08u OneRepublic: valse kat

De zanger van OneRepublic buitelt als een kreupele kat over de toonladder. We twijfelen tussen een lachkramp en krullende tenen. Vermoedelijk winnen de tenen het pleit. Blijven we wachten tot de grote hit 'Apologize'? Of kiezen we voor een veiliger optie en verzekeren we onszelf van een goed plekje voor Placebo?

De zanger van OneRepublic buitelt als een kreupele kat over de toonladder. Beeld Alex Vanhee

18.59u Kovacs: Amy Winehouse maakt het weer bont

Het eerste wat opvalt, nog voor ze één noot heeft gezongen: Sharon Kovacs torst een opzichtige, lichtjes excentrieke bontkraag op haar Hollandse kopje. Het is pokkeheet, maar de zangeres houdt stug vast aan haar handelsmerk.

Het eerste wat opvalt, nadat ze één noot heeft gezongen: Sharon Kovacs beschikt over een volkomen uniek stemgeluid, dat ze knap uitspeelt op Pinkpop. Haar debuut Shades of Black heeft haar op de kaart gezet, waarbij landsgrenzen er niet langer toedoen, maar in eigen land(-graaf) blijkt ze toch nog lichtjaren bekender dan elders.

Sharon Kovacs. Beeld Alex Vanhee

De ongepolijste, rauwe stem van de Eindhovense doet onmiskenbaar aan Amy Winehouse denken, maar sluit ook nauw aan bij Shirley Bassey, Nina Simone en Billie Holiday.

En Grace Jones komt elders spontaan voor de geest, wanneer ze 'Libertango' covert, inclusief live accordeon. In andere songs mogen ook een paar strijkers aanrukken.

Als klein kind zat ze altijd vanaf de berg te turen naar het publiek van Pinkpop, zegt ze tussen twee songs door. Voor haar voelt het kennelijk allemaal wat onwerkelijk aan, maar ook het publiek is wat van slag. Iedereen blijft kijken, maar in de tent komt nauwelijks beweging.

Kovacs op Pinkpop Beeld Alex Vanhee

17.18u Oscar en de geldwolf

Terwijl 'Killer You' je op een reis stuurt langs de sprookjes van duizend-en-één nacht, stuurt Colombie je plots van Arabische paleizen naar de getto's van Fatman Scoop ('Put Your Hands Up') en Jennifer Lopez ('Jenny from the Block'). "You got a 100 dollar bill, put your hands up," rapt de frontman terwijl hij in de frontstage speurt naar jetsetters en renteniers.

Oscar en de Geldwolf komt een song later evenwel terug tot inkeer met een cover van Gala: "Freed from Desire'. Colombie danst daarbij voornamelijk met zichzelf, maar tegelijk gijzelt hij zijn publiek moeiteloos: tot aan de mengtafel blijft iedereen meegaan in de muzikale trip van Colombies rechterhand Ozan Bozdag.

Oscar and The Wolf dropt het eerste dansbommetje van dag drie op Pinkpop. Beeld Alex Vanhee

16.59 Oscar Discobar

Het eerste dansbommetje van dag drie is gevallen. 'You're Mine', dat Oscar and the Wolf met Raving George schreef, doet de tent daveren. Gifgroene laserstralen dansen tegen de zeilen, terwijl de beats tegen je borstbeen beuken en zanger Max Colombie aanmoedigt om nog uitbundiger te dansen en zo de temperatuur nog wat meer opdrijft. De tengere twintigers naast ons, die hun ontblote en harige torso in het zweet dansen, zien er een beetje uit als hondsdolle, doorweekte roofdieren. Oscar en de Weerwolven.

Max Colombie. Beeld Alex Vanhee

16.41 Oscar & The Wolf doet meisjes dromen in uitpuilende tent

Mooie kwinkslag van Pinkpop om Counting Crows recht tegenover Oscar and the Wolf te plaatsen. De jonge mensen laten het Kraaien Tellen voor wat het is, en beslissen om te dansen bij de groep rond Max Colombie. Tot ver buiten de tent staan toeschouwers verzameld. Vooraan zien we jonge meisjes zwijmelen aan de hekken: ligt het aan de drukkende hitte of aan de frontman?

Beeld Alex Vanhee

16.26u Holland moet luider volgens Mario

Tegen het eind set wordt de trefzekere sloopkogel 'All this dancin Around' - half groove, half geweld - opgebroken door een drumsolo van Mario Goossens. Die wil het publiek bij zijn manische roffelrevue betrekken en oppert vermanend: "Jullie zijn luid, maar nog lang niet luidruchtig genoeg voor Mario. En ik wéét dat Hollanders er bekend om staan luidruchtig te zijn". Het publiek steekt nog een tandje bij.

Triggerfinger treedt op tijdens de laatste dag van het Pinkpop festival. Beeld ANP

16.01u Triggerfinger zijn de Foo Fighters niet

"Dames en heren, wij zijn de Foo Fighters niet. Verre van." Het publiek geeft applaudisserend te kennen dat het daar geen graten in ziet. Zeker niet wanneer Ruben Block vervolgt met: "Maar wij zijn hier en dat daar zijn heel grote boxen..." De frontman heeft duidelijk een goed oog in de overrompeling. Zijn zegeroes wordt even verstoord door iemand op de eerste rij die ongedurig "Spelen!" roept. Block grijnst: "Goeike! We zijn duidelijk weer in Holland." Dreigend en slepend zet de groep in. Aan het eind gaan de duivels van de leiband.

15.54u Uppercut met één Triggerfinger

Ruben Block en co hakken Pinkpop al vroeg in de set tot moes met een rauw 'By Absence of the Sun'. Leugenachtige titel op een dag als deze, maar wel een waarachtige uppercut. Gaat Triggerfinger voluit voor de verwoesting van je trommelvlies en de corruptie van maagdelijke onschuld bij toevallige, nietsvermoedende Pharrell-fans? Op de eerste rijen hoopt iedereen luidruchtig van wel.

Triggerfinger speelt de pannen van het dak op Pinkpop. Beeld Alex Vanhee
Ruben Block van Triggerfinger. Beeld Alex Vanhee

14.45u Frank Turner werkt zich op tot publiekslieveling

Vroeg op de middag pakt Frank Turner het publiek aan de Main Stage in. Zowel piepjonge punkers als gillende bakvissen gaan voluit voor een uitputtingsslag in de blakende zon. Zijn folky punk gaat er als gesmolten boter in. De songschrijver met veiligheidsspeld door de ziel werkt zich bovendien in ijltempo op tot publiekslieveling. Nu eens door een liedje in het Nederlands te zingen, dan weer door net als Urbanus de Foo Fighters-fans te troosten met een streepje 'Everlong'.

Frank Turner. Beeld ANP

13.42u Urbanus: de bis van één miljoen

Iemand komt het podium op om uit te leggen dat Urbanus alléén terugkomt voor een bisronde, als organisator Jan Smeets hem één miljoen euro extra geeft - alweer een knipoog naar de groep van Dave Grohl. Na een halve minuut komt Urbain kraaiend van plezier terug het podium op: "Het is in orde. We hebben ons miljoen. Alleen weet Smeets er nog niets van." Pinkpop kan zijn lol niet op. Ook niet wanneer Urbanus een opblaaspop het vuile werk laat opknappen, wanneer hij aanstalten maakt om te crowdsurfen tijdens 'Hittenhit'.

Nog een laatste, om het af te leren? Urbanus over de zwarte piet-hetze in Nederland en België: "Eén ding mag nog wel, dat is "een domme Belg". Dat is geen racisme, dat is folklore."

Beeld Alex Vanhee

13.30u Urbanus covert Foo Fighters

"Het volgende nummer is in het Brusselse dialect," kondigt Urbanus 'Gigippeke van Meulebeik' aan. "Hoe minder je er van begrijpt, hoe intelligenter wij overkomen." Waarop zijn begeleidingsgroep plagerig de eerste maten van 'Everlong' inzet. Urbanus laat zich al een tijd omringen door De Fanfaar: jonge mannen die "de gas doen brannen". Twee gitaristen, een bassist en een drummer zorgen bijvoorbeeld dat 'Hittentit' in een spijkerjasje van Metallica gegoten wordt. Nog voltreffers? Een massaal meegezongen 'Poesje Stoei' en 'Madammen met een Bontjas'.

De adepten van Urbains vroegere troubadoursgetokkel worden stiefmoederlijk behandeld, maar zoveel lijken daar niet van rond te lopen in de volgepakte tent.

Twee oudere festivalgangers maken een selfie op Pinkpop. Beeld Alex Vanhee

13.06u Urbanus vindt Dave Grohl een mietje

"Dave Grohl heeft afgezegd omdat hij zijn been gebroken heeft. Wat een mietje! Ik heb een nagelke gebroken en ik sta hier wél!"
Urbanus ruïneert al meteen de grafstemming die heerst op dag drie, na het annuleren van Foo Fighters. Luid gejuich vecht een robbertje uit met massale lachsalvo's. Het startschot van de derde dag is gegeven! Nog eentje om het af te leren? "Zitten hier Hollanders in de zaal? Ja? Welkom in jullie land!" Zo flauw dat het weer geestig wordt.

Urbanus op Pinkpop. Beeld Alex Vanhee

10.29u Ongelooflijk: John Coffey met bier wordt internethit

Niemand krijgt graag een plas bier over zich heen. Ook de frontman van John Coffey niet. Maar wat hij deed tijdens zijn show op Pinkpop grenst aan het onwaarschijnlijke. Toen zanger David Achter de Molen tijdens het nummer 'Dirt & Stones' op de schouders van een paar mannen in het publiek ging staan, werd een bekertje bier meters verderop in zijn richting gekeild. Doodgemoedereerd ving hij het bekertje op, en dronk het in één teug leeg. Wat een eindbaas! De stunt is ondertussen een wereldwijde internethit.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234