Woensdag 18/05/2022

Moeder

Hendrina: "Kinderen krijgen heeft iets weg van een vijandige overname"

Hendrina: 'Ik denk dat ik door de band genomen een goede moeder ben, omdat ik én relativeer én alert blijf.' Beeld Karoly Effenberger
Hendrina: 'Ik denk dat ik door de band genomen een goede moeder ben, omdat ik én relativeer én alert blijf.'Beeld Karoly Effenberger

* Hendrina is 43 jaar en rechter, Kluisbergen
* Mama van Clovis (15), Tristan (11) en Arthur (8)
* Hendrina is een van de 100 moeders die hun verhaal vertellen in het boek Ben ik een goede moeder? van Marijke Libert

Marijke Libert

"Toen ik de eerste keer zwanger werd, was ik dolblij. Alles liep vlot, ik bleef als substituut werken tot tien dagen voor de bevalling. Maar de planning werd doorkruist en dat had deze controlefreak nog te leren. Ik was over tijd en de bevalling verliep niet zoals verwacht. Clovis’ geboorte was zelfs een beetje horror. De vroedvrouw zat boven op mij te duwen; het moest met de zuignap. Toen de baby er was, moest ik echt bekomen. Ik vroeg me ook af wanneer dat moedergevoel nu ging komen. Tot Clovis een eerste keer naar me lachte en een intens, warm gevoel me overspoelde."

“Niemand waarschuwt je hoe drastisch alles verandert als je kinderen krijgt. Je wordt met beide voeten op de grond gezet. Ik wil het niet negatief stellen, maar het heeft iets van een vijandige overname (lacht). Kinderen nemen vanaf hun geboorte jouw leven over. Fase na fase groei je met hen mee, verrukt over elke nieuwe ontwikkeling, maar soms hink je achterop. De dag dat jouw kind je niet meer écht nodig heeft, moet je opnieuw een switch maken en bijbenen. Ik heb met Clovis een heel goede band. We knuffelen nog en we proberen te praten over gevoelens, maar sinds kort heeft hij zijn eigen streep getrokken. Wij zijn er voor hem, maar hij wil ook zijn eigen ding doen."

“Het is een moeilijke evenwichtsoefening. Ik moet loslaten en toch waakzaam blijven. Hij is zoekende en de moeder zoekt mee. Hij was nog heel jong, vijftien maanden oud, toen ik scheidde van zijn vader. Eerst kon ik het amper behappen. Nu ben ik blij dat alles meteen duidelijk was en ik de ruimte kreeg om te herbeginnen. Met mijn ex-man en zijn nieuwe echtgenote heb ik een goede band."

“Mijn twee andere kinderen kreeg ik met mijn huidige man. Tristan, de gevoeligste van de drie, is het typische middelste kind dat een beetje gedrumd zit. Hij is heel creatief, maar moet opboksen tegen de slimme oudste en de extraverte jongste. Arthur is een fantasierijke jongen die zonder gêne iedereen aanspreekt. Mijn man en ik zeggen vaak: bestond er een afstandsbediening bij Arthur, we zouden op pauze drukken. Als moeder ben ik gezegend met drie mooie jonge mensen. Mijn basisprincipe is dat je niemand onrecht mag aandoen en dat geef ik mijn kinderen mee."

“Ik heb een groot rechtvaardigheidsgevoel en daar ligt de link tussen mijn moederschap en mijn job als magistraat. Ik leer uit wat ik meemaak in de rechtbank én ik neem mijn ervaring als moeder en opvoeder mee in mijn werk. Als ik een kind van negen voor mij krijg, kan ik snel schakelen naar zijn leefwereld."

“Natuurlijk ben ik geen therapeut. Ik moet vonnissen vellen en oordelen over zaken die gevoelig liggen: dossiers van personen- en familierecht. Het meest beklijvend zijn de dossiers waarbij kinderen betrokken zijn. In mijn oordeel heb ik veel aandacht voor hun standpunt. Ik probeer na te gaan hoe kinderen hun situatie beleven."

“Als rechter oordeel ik uiteraard professioneel, maar er zijn zaken die blijven hangen. Moeders en vaders kunnen zo vastzitten in hun verdriet of hun strijd dat ze foute beslissingen zouden nemen. Daarom probeer ik met hen te zoeken naar overeenkomsten. Ik stuur en begeleid. Bij vechtende ouders moet ik wel regelmatig knopen doorhakken. Ik zie soms heftige emoties. Er staan geen doosjes Kleenex in mijn rechtszaal, maar ik zou ze kunnen gebruiken. De voorbije jaren heb ik nog nooit zo veel mannen zien huilen. Vaders willen echt aanwezig zijn in de opvoeding van hun kinderen en daar hou ik rekening mee. Ze noemen mij een progressieve rechter, omdat ik niet automatisch de kant van de moeder kies. Ook bij collega’s zie ik de laatste tijd vaker dat ze evenzeer de moeder het gezag over de kinderen ontzeggen als de vader."

“Ik zie alle soorten moeders voor mij zitten: betrokken moeders, bezitterige moeders, maar ook steeds meer moeders die kiezen voor de vluchtigheid van het leven. Vroeger was het cliché dat het overspel door de mannen gebeurde. Dat is allang verleden tijd. Heel soms zie je aberrante zaken, dat moeders naar zee verhuizen om bij een nieuwe partner te wonen en hun kinderen bij hun ex-man achterlaten. Ze willen hun vrijheid terug. Ik noem het omgekeerde emancipatie."

“De moeilijkste verhalen zijn die over ouderverstoting. Eén keer per maand heb ik zo’n dossier. Het raakt me diep wanneer een kind tijdens het verhoor zegt: ‘Ik wil mijn moeder nooit meer zien, ze interesseert me niet meer.’ Ik probeer te deblokkeren, maar het is meestal hopeloos. Vooral bij moederverstoting komt het zelden weer goed tussen kind en moeder. Ook al stimuleer ik bezoekjes en volg ik alles op de voet."

Hendrina: 'Niemand waarschuwt je hoe drastisch alles verandert als je kinderen krijgt.' Beeld Karoly Effenberger
Hendrina: 'Niemand waarschuwt je hoe drastisch alles verandert als je kinderen krijgt.'Beeld Karoly Effenberger

“Wat ik meemaak in mijn professionele leven doet me anders naar mijn moederschap kijken. Ik kan nog beter relativeren, maar ik blijf alert. Zodra ik iets detecteer, bespreek ik het. Liggen de kinderen in conflict met elkaar, dan gebruik ik soms trucjes om de situatie te ontmijnen, rechtertrucjes. Mijn echtgenoot is daar nog beter in. Hij is ook rechter. (lacht)”

Ben ik een goede moeder?

“Ik denk dat ik door de band genomen een goede moeder ben, omdat ik én relativeer én alert blijf. Af en toe ben ik nog de controle­freak. Ik mag verwachtingen hebben, vind ik, maar ik moet niet verlangen dat ze allemaal in­gevuld worden.”

Welk cijfer geef je jezelf?

“Heel moeilijk is dat voor een rechter, oordelen over jezelf. Komaan, doe maar een acht.”

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234