Vrijdag 24/05/2019

DMZapt

“Hedde gij haar bloemeke mogen plukken?”: ‘Blind Date’ snapt echt alles van de liefde

‘Blind Date’ is terug. Beeld Blind Date

Sasha Van der Speeten zet deze week de blik op oneindig. Vandaag: ‘Blind Date' op VTM.

“Ik heb ooit vijftig rozen gekocht, alle ‘bladjes’ zelfhandig afgeplukt en van de deur tot het bed gelegd om de dame te verrassen”
“Hedde gij nadien ook haar bloemeke mogen plukken?”
“Absoluut en ook nog mogen natmaken ook”

1993. Ze stuurt me een briefje dat ik onder de schoolbank las. Ik ben achttien. Plots wil een onbekend meisje samen met mij het ongewisse induiken. Ik weet niet of ik dat zelf wel wil. Maar ik ben nieuwsgierig. Het nonnenklooster waar ik mijn laatste humaniorajaren verslijt, wordt het decor voor onwennig geschuifel, het zacht aanraken van elkaars vingertoppen, warrige blikken naar elkaar. Oppassen want straks ziet de directeur het nog. Zij is jonger dan ik maar ze weet alles beter. Ik snap er eerlijk gezegd niets van.

“Ik hoop dat je nooit bij hem bent als het sneeuwt, want dan krijgt hij een onweerstaanbare drang om een sneeuwpiemel te maken, in de voortuin van zijn pa”.
“Amaai, die durft nogal!”

1999. De vrouw die ik naar het oosten van Rusland ben achterna gereisd, weet niet wat aan te vangen met ons. ‘Ons’ zal uiteindelijk verdampen. Als ze me had gevraagd te blijven, had ik het misschien gedaan. Als ik haar had gevraagd met me mee naar België te komen, had ze geweigerd. Het cultuurverschil is te groot, de wederzijdse genegenheid ontegensprekelijk maar verwarrend. Een zuchtje van de millenniumwissel verwijderd, stijg ik op uit Moskou tegen een vaalrode wolkenlucht. Begrijpen doe ik het niet.

“Stel dat ik beroepshalve een aantal mannen masseer, mag ik dat blijven doen, kandidaat drie?”
“Mannen mag je zolang masseren als je wil, daar heb ik geen enkel probleem mee, als ik natuurlijk van tijd tot tijd eens mag binnenwippen. Allez, … voor een beurt. Hohoho. Hahaha.”

2008. We trekken door Nieuw-Zeeland. Ik wil bungeejumpen in Queenstown, van de Kawarau-brug boven een aquamarijnblauwe rivier. Zij wil parachutespringen. We zijn krèk hetzelfde. Nog even. Eén in een geruststellende waas. Twee jaar later komt er een kindje. Daarna eindigt alles. Iedereen in de war.

“Het lijkt mij zo tof om ne piemel te hebben. Hedde gijle da? Ik stel nu de vraag aan vrouwen. Wa moet da niet zijn, zo nen dag ne piemel?”

2018. Ze heeft ‘ja’ gezegd en ik ook. Omdat we geloven in elkaars verwarring. Nu is er plots een klein zusje. En een plusmama die alles beter begrijpt dan ik. Die samen met mij zich aan de veldslagen van alledag waagt. Niets is zeker en dat is zeker, tot we samen het loodje leggen, de vingertoppen tegen elkaar.

“Zou je mij een slippertje vergeven?”
“Nee.”
“Pffft! (rolt met de ogen). Heb je zelf ooit een vriendin bedrogen”.
“Ja.”

Blind Date is onfeilbaar. En men snapt er alles van de liefde. Gelukkig maar.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.