Maandag 27/05/2019

Ultimas 2019

“Had ik in 1998 gezegd dat men uit het buitenland naar de Vlaamse architectuur zou komen kijken, zou ik gek zijn verklaard”

Marc Dubois. Beeld Stefaan Temmerman

Zijn naam staat misschien niet op de gevel van de hoogste gebouwen, maar zonder Marc Dubois (68) zou de Vlaamse architectuur vandaag geen hoogdagen kennen. En net dat maakt hem de perfecte laureaat van de Ultima Architectuur.

‘Marc Dubois lééft architectuur’, staat in het juryrapport. In een periode van ‘woestenij’ op het vlak van architectuur­beleid, nog voordat de functie van Vlaams bouwmeester in het leven werd geroepen, was hij een van de stemmen die de internationalisering van de Vlaamse architectuur stimuleerde.

Zo erkent men vandaag Dubois’ sleutelrol bij de aanstelling van een Vlaams bouwmeester. Onder meer in zijn journalistieke werk pleitte Dubois daar hevig voor. “Een headhunter heeft me toen ook gecontacteerd voor de job”, zegt hij. “Ik heb hen gezegd dat er maar één man was die capabel was om dit te doen: Bob Van Reeth. In 1998 werd hij dan ook aangesteld.

“Had ik toen gezegd dat men uit het buitenland naar ons land zou komen kijken, dan zou ik gek zijn verklaard. Maar dankzij de basis die onze generatie heeft gelegd, is die interesse er vandaag wél.”

Als docent aan Sint-Lucas (Gent) inspireerde Dubois nieuwe generaties. In 1991 organiseerde hij met Christian Kieckens de eerste Vlaamse architectuurexpositie Architects from Flanders voor de Biënnale van Venetië. Dubois was voorts mede-initiatief­nemer van het Jaarboek Architectuur Vlaanderen, in 1996 en 1998 directeur van de Biënnale Interieur in Kortrijk. En hij schreef veel over zijn vak.

Het is een vorm van maatschappelijke verantwoordelijkheid, vindt hij zelf. “Via mijn onderwijsopdracht heb ik nieuwe architecten opgeleid en veel onderzoek gedaan. Maar de derde poot – het maatschappelijk belang dienen – heb ik altijd even belangrijk gevonden. Artikels schrijven in kranten of tijdschriften bijvoorbeeld, waarin je een positie inneemt in de samenleving. Of lezingen geven in binnen- en buitenland over actuele architectuur, of over het oeuvre van bouwmeesters die te weinig aandacht hebben gekregen. Dit jaar verschijnt de monografie Gaston Eysselinck, mijn onderzoek naar een uitzonderlijke figuur en zijn meester­werk: De Grote Post in Oostende.”

De Ultima is de ultieme erkenning van Dubois’ inspanningen. Of zoals de jury het omschrijft: ‘We honoreren Dubois voor dit leven van ‘mee-delen over’ en ‘delen van’ architectuur.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.