Vrijdag 20/09/2019

Film Parasite

Gouden Palm-winnaar ‘Parasite' toont de stank van armoede

De film ‘Parasite’ gaat over een arme Koreaanse familie die zich door een rijk gezin laat inhuren als personeel. Beeld RV

Om de grootste prijs uit zijn carrière (de Gouden Palm) binnen te halen, moest Bong Joon-ho het allemaal wat kleiner zien. Na twee peperdure internationale uitjes keert de regisseur van Snowpiercer terug naar zijn thuisland Korea met een thriller die op genadeloze wijze de diepe kloof tussen arm en rijk verkent.

Na het wereldwijde succes van The Host (2006), waarin een riviermonster vernieling zaait in Seoel, was het niet meer dan logisch dat de Zuid-Koreaanse regisseur Bong Joon-ho (51) internationaal zou gaan. In Snowpiercer (2013) en Okja (2017) verruilde hij het Koreaans voor het Engels, werkte hij met Hollywood-sterren als Chris Evans, Tilda Swinton en Jake Gyllenhaal en kon hij beschikken over budgetten van tientallen miljoenen dollars. Maar ook al bleef Bong lekker eigenzinnig zijn ding doen, toch voelde hij zich nooit 100 procent op zijn gemak in die nieuwe context.

Het gevolg: zijn nieuwste – en beste – film Parasite draaide hij opnieuw volledig in Korea, zonder Hollywood-sterren en met veel minder geld in de kas. “Het was niet zozeer dat ik mijn land miste”, vertelt de regisseur ons op het filmfestival van Cannes, enkele dagen voordat hij er de Gouden Palm wint, “maar ik had vooral zin om terug te keren naar een wat kleinschaliger manier van filmmaken. Parasite lijkt qua omvang meer op mijn Koreaanse films Memories of Murder en Mother. Dat voelde heel comfortabel.”

Economy versus first class

Net als Snowpiercer, een futuristische allegorie op de klassenstrijd, gaat Parasite over de verschillen tussen arm en rijk, maar dan specifiek toegepast op Zuid-Korea. “Ons land is tegenwoordig overal ter wereld gekend voor K-pop en in Azië zijn onze tv-series heel populair. Daardoor denkt iedereen dat Zuid-Korea een heel rijk, gesofisticeerd land is. Onze levensstandaard ligt inderdaad vrij hoog, maar er is toch ook veel armoede. Dat contrast wilde ik tonen.”

Acteur Song Kang-Ho (links) en regisseur Bong Joon-ho delen handtekeningen uit op het filmfestival in Toronto. Beeld REUTERS

Alleen: een goede invalshoek vinden was niet makkelijk, legt Bong uit. “Armen en rijken kruisen elkaar heel zelden in onze samenleving. Ze wonen in verschillende wijken, gaan naar andere restaurants en verplaatsen zich op verschillende manieren. Zelfs als ze het vliegtuig nemen, zitten ze in gescheiden ruimtes: economy en first class. Ik moest dus een heel specifieke situatie creëren waarin personages van verschillende klassen elkaar toch zouden tegenkomen. Daarom gaat deze film over een arme familie die zich door een rijk gezin laat inhuren als personeel.”

Zelf komt Bong naar eigen zeggen uit een middenklassegezin. “Mijn vader was leraar grafische vormgeving. Wij stonden precies in het midden tussen de arme en de rijke familie uit Parasite. Vandaag woon ik in een appartement in een hoge woontoren, dat heeft misschien een vijfde van de oppervlakte van de designvilla van het rijke gezin uit de film.” 

Lees hier de recensie van Parasite

‘De meest onweerstaanbare Gouden Palm in jaren’

Die woning is van essentieel belang. Bong gebruikt ze om het contrast tussen hoge en lage klassen visueel uit te spelen. “Ik wilde veel gebruik maken van camerabewegingen om het verhaal te vertellen”, legt Bong uit. “Je krijgt het arme gezin bijvoorbeeld voor het eerst te zien terwijl de camera verticaal naar beneden pant. Dat benadrukt hun sociale stand. De enige manier voor hen om die neerwaartse beweging te doen keren en omhoog te gaan, is geld verdienen. Dat is de trieste realiteit.”

Bong doet niet alleen een beroep op beelden, hij betrekt er ook een ander zintuig bij: reuk. Er hangt een geurtje aan de armen, zo vinden de rijke personages in de film. “Geur leek me een heel sterk en betekenisvol instrument in de context van deze film. Je ruikt iemand pas als je heel dichtbij komt – iets wat dus niet vaak gebeurt tussen rijken en armen. Maar als iemand van een lagere sociale klasse dan hoort dat een rijke vindt dat hij stinkt, kan dat heel hard aankomen.”

Er hangt een geurtje aan de armen, zo vinden de rijke personages in de film. Beeld RV

Parasite is een sociale film, maar ook een bijzonder entertainende en vaak grappige crowdpleaser. Een unieke mix die de film ronduit onweerstaanbaar maakt. “Ik kan gewoon niet zonder humor”, glimlacht Bong. “Niet in het dagelijkse leven en niet in mijn werk. Ik had dit verhaal ook op een bloedernstige toon kunnen vertellen, maar dan zou het wellicht minder blijven hangen. De kunst is om grappen met een scherp randje te schrijven. Eerst lach je ermee, maar als je later in je bed ligt, blijf je erover nadenken.”

Gestraft door Weinstein

Ook als het over zijn samenwerking met de inmiddels beruchte Harvey Weinstein gaat, heeft Bong meteen een mopje klaar: “Hij heeft me nooit aangeraakt!” Bongs werk maakte nochtans van dichtbij kennis met de grijpgrage handen van Weinstein. Nadat die met zijn Weinstein Company de Amerikaanse distributierechten van Snowpiercer had gekocht, eiste hij dat Bong de film grondig zou hermonteren. De regisseur weigerde resoluut. 

“Daar heeft Weinstein me toen voor gestraft. Snowpiercer zou oorspronkelijk een brede release krijgen in Amerika, maar werd uiteindelijk heel beperkt uitgebracht. Ach, ik heb er vrede mee. Ik ben blij dat ik mijn director’s cut heb kunnen verdedigen.”

Over Netflix, dat Okja financierde, is Bong veel positiever. “Ze gaven mijn film de breedst mogelijke release, Okja werd over de hele wereld gestreamd.” Maar dus wel op een klein scherm, merken we op. “Toegegeven, ik vind de bioscoop natuurlijk de beste omgeving om een film in te bekijken. Daar had Netflix ook oren naar: omdat wij er zo op aandrongen, hebben ze Okja uiteindelijk in 150 Koreaanse bioscopen geprogrammeerd. Daar was ik heel blij mee. Als ik de kans krijg, wil ik zeker nog eens met Netflix samenwerken.”

Parasite speelt vanaf 11/9 in de bioscoop.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234