Dinsdag 24/11/2020

Muziek

GOOSE viert tien jaar ‘Synrise’ in acht dimensies

Beeld Joris Casaer

GOOSE viert het tienjarige bestaan van ‘Synrise’ met een immersieve 8D-versie van die hymne. Dankzij dat vernuftige hoogstandje herleeft de virtuele dansvloer zelfs op een mistroostige maandag. Schuren tegen anderen blijft weliswaar verboden, luisteren onder de hoofdtelefoon warm aanbevolen.

“Het wordt niet beter dan dit… rechtstreeks terug naar Pukkelpop 2018!” klinkt één fan verrukt, onder een YouTube-filmpje met de gloednieuwe, immersieve versie van ‘Synrise’. Voor die jubelende opmerking valt zeker iets voor te zeggen in tijden van lockdown. GOOSE benadert het euforische live-gevoel voor zover dat kan in je eigen stulpje. “GOOSE is altijd een heel fysieke ervaring geweest,” knikt toetsenist en gitarist Dave Martijn. “Die illusie probeerden we nu dus te creëren. We bootsen de realiteit na met een “immersive mix” (audio waarin je jezelf kon “onderdompelen”; gva)  en een soort 360°-video om mensen even te doen wegdromen. We hadden vooraf geen idee of dit experiment zou lukken. Blij dat het inderdaad wérkt!”

Dit tour de force werd mee mogelijk gemaakt door Sennheiser, dat microfoons aanleverde en PXL Music, dat al jaren onderzoek voert naar 8D-audio. ‘Synrise’ maakt daarmee deel uit van hun onderzoeksprogramma. Eerder dit jaar maakte Billie Eilish ook al furore met een 8D-remix van het nummer ‘Ilomilo’. Mickael Karkousse blijkt evenwel niet zo zwaar onder de indruk van haar ingreep: “Wat de entourage van Billie Eilish deed, was met een muis slepen over een scherm en zo wat parameters aanpassen. Wij kozen voor de oldskool aanpak: we vulden de studio met microfoons, die de klank van de ruimte capteerden.” Martijn legt verder uit: “Technisch gezien is het eigenlijk niet letterlijk een ‘8D’ techniek die we gebruiken, omdat die laatste dus digitaal is. Daarom dat we liever ‘immersive’ mix zeggen.”

Ook op de steadycam die de groep volgt in één langgerekt shot, stonden microfoon opgesteld. “Die namen de klank op vier punten tegelijk mee,” zegt Karkousse. “Daardoor hoor je Dave bijvoorbeeld héél duidelijk spelen wanneer de camera zijn richting uitzwenkt.” 

More cowbell! 

Met die aanpak worden bepaalde details in de song extra in verf gezet. Op die manier lijk je eigenlijk naar een uitgekiende remix van ‘Synrise’ te luisteren. Deze luisterbeurt geeft zelfs verrassend veel nieuwe details prijs. “Voor de grote breakdown hoor je bijvoorbeeld Mickael laser-klanken spelen op zijn synth,” knikt Martijn. “In deze versie springen die er ineens uit. Ik ben ervan overtuigd dat heel wat mensen sounds zullen ontdekken die ze nooit eerder hebben opgemerkt in de song.”

Ons favoriete moment in ‘Synrise’ blijft evenwel het ogenblik waarop de cowbell heel onderkoeld tik-tik-tik-tik zegt. Een ogenschijnlijk banale ingreep, maar vervolgens barst de hymne helemaal open. “Ook wij kunnen het geluid van die koebel niet meer los zien van het effect dat ze heeft op het publiek, elke avond opnieuw,” lacht Karkousse. “Wanneer Bert (Libeert; drummer) vier keer tikt, weet iedereen meteen dat de explosie volgt. Dat is eigenlijk onze “one, two, three, four”, die een zanger zou gebruiken. Zo had ik het nooit bekeken, maar Dave wel. Met deze opname lijken we het nummer zélf ook te herontdekken, na tien jaar.”

Stiefmoederlijke behandeling van een publieksfavoriet

‘Synrise’ belandde de voorbije jaren in de videogame ‘Grand Theft Auto’ en in een Dior-reclamespot. Soulwax maakte er een remix van en Jef Neve een cover. Nog méér name-dropping? Het viertal wist de elektropopster Peaches aan zich te binden voor de oorspronkelijke zanglijn, die u sindsdien massaal hebt geadopteerd tijdens de concerten: oe-hoe-hoe-hoe-hoe! Oorspronkelijk had frontman Mickael Karkousse een tekst bedacht over de zon, de maan en zijn eigen hartslag. Uiteindelijk werd die geschrapt. De elektro-popster Peaches hield het bij drie noten. Een tikje respectloos misschien om zo’n artieste te herleiden tot een anonieme zanglijn? Welnee. Zij viel er zich alleszins geen buil aan: de titelsong van de tweede GOOSE-plaat zou dan ook uitgroeien tot een absolute publieksfavoriet.

Onbegrijpelijk dus dat de song aanvankelijk stiefmoederlijk werd onthaald. Bij de eerste albumvoorstelling in Nederland bleef de publieksreactie zelfs effenaf uit toen het ‘Synrise’ hoorde. Toch beweert Karkousse vandaag dat hij altijd heeft geweten dat ze “iéts” in handen hadden. “Wat dat “iets” precies was, daar kon ik mijn vinger in het begin niet helemaal op leggen. Aanvankelijk werd dat nummer inderdaad lauw onthaald, maar zelfs toen vond ik dat niet zo verontrustend. Alles wat we ooit deden, heeft wat tijd nodig om zijn echte waarde te tonen.”

Los van trends

Hij refereert daarmee ook aan 2010. Toen stonden de Kortrijkzanen voor de zware opdracht om een opvolger voor hun debuut Bring It On te bedenken. Ze hadden een behoudsgezind een-tweetje kunnen doen na het internationale succes van die bejubelde eersteling. Maar het viertal besliste om moedig voorwaarts te trekken, where synths surely have gone before… maar ook niet altijd heelhuids uit de strijd kwamen.

Karkousse voelde die vrees niet: “We hebben bewust nooit ingespeeld op gangbare trends van de radio of in de clubs. Toen Synrise uitkwam, was er bijvoorbeeld een golf van drum-’n-bass in Engeland. Dat was alles waar wij toen niét voor stonden. In Engeland hadden we dan ook niets meer te zoeken. De tijdsgeest zat ons gewoon niet mee. Maar uiteindelijk hebben we het gelijk wel aan onze kant gekregen: luister vandaag naar ‘Synrise’, en je moet toegeven dat die song totaal niet verouderd klinkt. Het staat los van alle mogelijke tendensen. En zelfs in eender welke niche van dance-muziek sluit het nummer niet aan bij een bepaald genre. Wél bij een groep die GOOSE heet.”

‘Synrise’ werd evenwel pas een hit nadat de song een knipbeurt had gekregen. Dave Martijn was eerst niet zo verguld met die opgelegde single-edit. “Nadiem Shah, die toen werkte voor Studio Brussel, hoorde als eerste iets in de song,” herinnert Martijn zich. “Hij raadde ons een ingekorte versie aan, omdat de radio het dan makkelijker zou kunnen oppikken. We hebben dat geprobeerd, en dat bleek inderdaad een schot in de roos.” Al voelde die triomf een beetje bitterzoet aan. “Live merk je goed dat die song eigenlijk juist een tragere en zorgvuldiger build-up nodig heeft. Dat mààkt het nummer. Maar ondertussen kunnen we wel leven met die edit, hoor. Het was een handig hulpmiddel voor mensen om onze muziek te snappen, om verliefd te worden op onze plaat.” 

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234