Maandag 19/04/2021

ReportageReizen

Globetrotten in lockdown: van Schotland naar Afrika in één muisklik

null Beeld Maarten Peeters
Beeld Maarten Peeters

De coronacrisis is zeker een marteling voor iedereen die dolgraag reist. Maar je kunt ook achter je computerscherm de hele wereld rondtrekken. Tom Peeters hing een week lang de globetrotter uit zonder één keer zijn huis te verlaten, en kan nu eindelijk de tango dansen. Nu ja...

Gewaagde bekentenis in ­tijden van reisschaamte: ik ben een reisjunk. Nu en dan moet ik andere horizonten opzoeken. En dan mag het gerust wat meer zijn dan een weekend Blankenberge. Ik ben lang niet de enige: volgens het World Travel & Tourism Council wil 70 procent van de mensen koste wat het kost weer reizen in 2021. Ook in ‘eerstewereldprobleem’ schuilt het woord probleem. Maar, in tegenstelling tot de halvezolen die onlangs de luchthavens overspoelden op weg van en naar skioorden, breek ik ­liever geen regels om mijn Fernweh, het pijnlijk gemis van het verre, te stillen.

Om toch een beetje mentaal gezond te blijven, wil ik in plaats daarvan een wereldreis maken vanuit mijn appartement. De kans lijkt me namelijk klein dat ik in de nabije toekomst met 37 Guatemal­teken in een aftandse kippenbus ga kruipen, lekker knus bij elkaar. Een virtuele trip is het beste alternatief dat momenteel voorhanden is, een zoethoudertje ­totdat ik weer in levenden lijve op pad kan.

Ergens moet ik vooral blij zijn dat ik die optie heb. Kregen we deze pandemie 25 jaar geleden op ons dak, ik had me tevreden moeten stellen met een bestoft fotoboek over Amerikaanse nationale parken, geduldig bijeengespaard met Artis Historia-punten, of die ene wekelijkse aflevering van Vlaanderen vakantieland. Nu ­teleporteert één klik me naar het Louvre, de Noorse fjorden of het regenwoud van Colombia.

Reisorganisaties bieden online-ervaringen aan, toeristische diensten maken ons warm met virtuele tours en er bestaat geen plek op aarde waar geen webcam op gericht is. Een week lang trok ik zo virtueel de wereld rond. Op zoek naar dat magische reisgevoel. Een gevoel dat, laten we wel wezen, je enkel écht voelt wanneer je een nacht op een hurktoilet in een hut in Laos doorbrengt.

Europa

Een wandeling door de Schotse Hooglanden

null Beeld Maarten Peeters
Beeld Maarten Peeters

Veel Schotser dan Craig kan een man er zonder kilt niet uitzien. Van achter een rosse baard brabbelt hij in een dik accent. De toon is gezet. Ik ben plotsklaps in Glencoe, een dorp in de Schotse Hooglanden. Craig draait zijn smartphone om en onthult een landschap met een glen (vallei) en een besneeuwde berg. Terwijl hij door dennenbossen en voorbij kabbelende beekjes host, vertelt hij over het bloedbad dat deze schijnbaar vredevolle ­contreien drie eeuwen geleden opschrok. Toen moordden overheidstroepen de clan MacDonald uit omdat die geen loyaliteit toonde aan Willem III van Oranje. En u die al klaagde over die avondklok.

Ik boekte deze ervaring op Virtualtrips, een platform waarop gidsen hun tours kunnen livestreamen. De site werd oorspronkelijk opgericht om mensen die om een of andere reden niet kunnen reizen – werk- of familieverplichtingen, een beperking – de kans te geven andere culturen te ontdekken. Wisten zij veel dat we snel allen in dat schuitje zouden zitten. Op Virtualtrips kunnen fauteuilreizigers niet-toeristische hoekjes van Moskou ontdekken, de warmwaterbronnen in Yellowstone vanuit hun living bekijken of een wandeling maken over de markt van Bangkok.

Elke tour wordt live opgenomen. Je kunt niet doorspoelen en weet niet wat er komen gaat. Dat is het fijne eraan. “Ik heb nog geen mens gezien”, snoeft Craig. Waarna een andere wandelaar hem prompt inhaalt. Wie de (gratis) tour volgt, kan live een fooi geven of via een chat vragen stellen. Online duiken dezelfde types op als in het echt. De aandachtige volgers, mensen die zich in het zog van de gids ­nestelen en elke vijf meter een domme vraag stellen, de blaas­kaken en de betweters: allemaal zijn ze van de partij. Ergens is dat een geruststelling.

virtualtrips.io

Afrika

Safari’s en werelderfgoed

null Beeld Maarten Peeters
Beeld Maarten Peeters

Van Schotland rechtstreeks naar Afrika, virtueel kan het. En ik moet me niet eens zorgen maken over mijn ecologische voetafdruk. Plots sta ik te midden van een grote tourgroep, inclusief gidsen met paraplu’s in alle kleuren. Het volk staat zo niét coronaproof te wezen dat ik lichtjes onwennig naar mijn mondmasker grijp. In de verte blinken de piramides van Gizeh.

Het is een van de dertig Werelderfgoedsites van UNESCO die je met Google Earth in 3D kunt bezoeken. Ook hier word ik eerst herinnerd aan de aspecten van reizen die ik níét mis. De massa’s, de bleekscheten op sandalen die op een rijtje voor de foto doen alsof ze de piramides op hun hand laten balanceren, de venters die leuren met sjaaltjes en flessen met gekleurd zand. Ik kan me het kabaal levendig voorstellen.

Dan is het in het Zuid-Afrikaanse Tembe Elephant Park rustiger. Vijf olifanten slurpen van een waterplas. Er weerklinkt getjilp van vogels, witte ruis die het gemoed meteen verdooft. Elk moment verwacht ik de stem van Martine Prenen die me vertelt over het matriarchaat waarin deze olifanten leven. Bij de webcams van explore.org moet ik het qua communicatie evenwel alweer met een chatbox stellen. Op deze site, de grootste aanbieder van natuurwebcams, kun je daarnaast ook naar bruine beren loeren, stoeiend in een rivier in Alaska, een close-up van een arendsnest of een stel luierende zeehonden. Een aanrader voor wie een injectie zen behoeft.

earth.google.com, explore.org

Azië

Indiaas koken in Delhi

null Beeld Maarten Peeters
Beeld Maarten Peeters

Webcams en virtuele tours: ­allemaal goed en wel, maar ik mis actie. Zo kom ik bij Urban Adventures terecht. Doorgaans biedt die website reiservaringen ter plaatse aan, maar tijdens de ­pandemie verlegde het zijn actieterrein deels naar het web. Vanachter je scherm kun je ­pierogi’s – Poolse dumplings –maken met een kok uit Krakau, mediteren met een Indiase goeroe of een ceremonie ‘cocablad lezen’ beleven in de Boliviaanse Andes. Ik opteer voor een les Indiaas koken van anderhalf uur. Die kost me 25 dollar (20,6 euro).

Via e-mail laat Urban Adventures weten dat ik me dien op te maken voor de ‘Best. Day. Ever.’ Een joviale dame, van wie de naam me helaas ontgaat, ­verwelkomt me in haar keuken in Delhi. Ze geeft al vier jaar kookles aan toeristen. Bij gebrek daaraan schakelde ze over op onlinelessen. Aan haar enthousiasme is het niet te merken. Ik ben de enige gast, maar met veel geduld legt ze uit welke kruiden ze gebruikt en waarom een Indiase keuken zoveel deegrollen telt. Niet omwille van de ondeugd van de plaatselijke mannen, wel omdat Indiërs meerdere keren per dag brood maken.

We koken samen masala chai (kruidenthee), parantha (plat brood) en kadai paneer (een stoofpotje met tomaten en cottagecheese). Elk gerecht is om vingers en duimen bij af te likken. Ik waan me in India – of op z’n minst in het Indiase restaurant om de hoek, dat al maanden dicht is. Wanneer ik de lerares een compliment toewerp, waait ze dat weg. “Het komt niet door de leraar dat het zo smaakt, wel door de bereidheid van de leerling.” Ook een pluim die van de andere kant van de wereld komt, blijft welgekomen.

urbanadventures.com

Zuid-Amerika

De tango dansen in Argentinië

null Beeld Maarten Peeters
Beeld Maarten Peeters

Ook Airbnb Experiences zet in op de persoonlijke connectie tussen local en toerist, tussen leraar en leerling. Voordat de coronacrisis het globale reisverkeer lamlegde, waren er 50.000 ervaringen in meer dan 1.000 steden te beleven. Maar ook nu nog kun je online ­sangria maken met Portugese dragqueens of trainen met een Britse olympische roeister. Zelf kies ik voor een tango-initiatie in Argentinië. Niet dat ik zelf zo’n danser ben, maar mijn vriendin Anete sleurt me, vooral op reis, te pas en te onpas mee naar workshops lindy hop of salsa.

Tot mijn grote opluchting zijn we de enigen in de onlineles van Manuel, een Spaanse dansleraar in Buenos Aires. We hebben een kleine 17 euro neergeteld voor een introductie van een uur. Na een korte geschiedenisles – tango ­ontstond in de cabarets, toen ­mannen op hun beurt bij de ­prostituees wachtten – benadrukt hij dat hij ons geen voorgekauwde pasjes gaat aanleren. “Dansen is intuïtie. Zulke basispasjes ben je over twee weken vergeten. In plaats daarvan wil ik het juiste gevoel ­aanwakkeren.”

Op aanwijzing van Manuel dans ik drie kwartier lang even vlot als Wouter Beke op een Chirofeest. Onze leraar slaagt erin om op de meest ­diplomatische manier mogelijk te zeggen dat ik schuifel als een ­pinguïn. Maar aan het einde van de les concluderen Anete en ik wel dat we in weken niet meer zo goed hebben ­gelachen. Missie geslaagd.

airbnb.be/s/experiences

Wereldwijd turen uit ramen

null Beeld Maarten Peeters
Beeld Maarten Peeters

Window Swap is een soort Chatroulette. Tien minuten lang kun je uit een raam kijken, waar ook ter wereld. Best verslavend. Ik hoor vogeltjes fluiten in het Zuid-Afrikaanse Roodepoort, zie Vespa’s voorbij snorren in Rome en luister naar luide bachata in Bogota. Even­goed staar ik naar een kale binnenmuur in Madrid of naar het verkeer dat voorbij een fish-and-chipstent in Glasgow schuift. Onverwacht voel ik de reismicrobe kriebelen. Omdat reizen, meer dan om toeristische plaatjes, om het willekeurige draait, het onverwachte. Om vreemde geuren en geluiden die je niet kunt thuisbrengen.

Juist daarom zal virtueel reizen nooit opwegen tegen een echte stap in de wereld. Niet alleen omdat het per definitie achter een scherm gebeurt en ik me op reis juist wil bevrijden van die kettingen, maar vooral omdat reizen meer is dan mooie momenten. Het is ook een uitdaging. Stinken tijdens een veel te lange busrit, diarree, kakkerlakken in de badkamer. Wanneer ik door een vensterkozijn het Russische Saratov aanschouw, wil ik vooral weten hoe het is om daar te wonen, wil ik met de mensen praten en hun eten proeven. Pas in het echt komt een plek werkelijk tot leven. In afwachting daarvan is virtueel reizen een pleister op de wonde.

window-swap.com

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234