Maandag 24/06/2019

Blood Father

Gevallen superster Mel Gibson staat op

Mel Gibson in Blood Father. Beeld RV

Wie zijn billen brandt, moet op de blaren zitten. Mel Gibson zorgde er met enkele uitspraken en acties voor dat zijn topcarrière implodeerde. Op zijn zestigste is hij nu terug als acteur in Blood Father en als regisseur van Hacksaw Ridge.

Blood Father is een geslaagde variant op het vader-redt-dochter-thema waarmee na Liam Neeson nog meer overrijpe acteurs hun carrières een nieuwe zwier hebben trachten te geven. De betere exploitatiefilm, met stevig actiewerk, hier en daar wat humor, en zelfs een beetje inhoud. De mix die Gibson destijds tot een topper maakte in de liga waarin later ook Bruce Willis en Tom Cruise speelden. Namen die nu stilaan wegdeemsteren. Maar Gibson had een plan B voor zijn oudere dag. Met films als Braveheart, The Passion of the Christ en Apocalypto ontpopte hij zich tot een regisseur die volwassen entertainment maakte waar toch massa's op afkwamen. De kritieken waren uitbundig.

Maar toen hielp hij alles om zeep. Eerst door heel hard tekeer te gaan tegen de agenten die hem dronken van achter het stuur haalden, later door in interviews de joden, de Afro-Amerikanen en de vrouwen door de mangel te halen. Toen hij er iets later ook van beticht werd een van zijn exen mishandeld te hebben, kreeg Gibson zijn projecten nog moeilijk gefinancierd.

Maar de storm lijkt te zijn gaan liggen, en hij wekt de indruk zijn leven te hebben gebeterd. Mensen beledigen doet hij voorlopig niet meer in interviews, en er zijn ook geen aanklachten van fysieke bedreigingen.

Op zijn zestigste speelt hij dus weer mee in een actiefilm: een man die bij de AA zit en tot inkeer is gekomen. Hij doet zijn best om zichzelf niet in de man te herkennen en verwijst liever naar mensen uit zijn omgeving. "Ik ken zulke mensen", zegt hij, om duidelijk te maken dat hij niet over zichzelf praat. "Ik ken mensen die een wild leven achter de rug hebben, maar tot inkeer zijn gekomen. Ik ken iemand die van alles heeft uitgespookt, maar nu reclasseringsambtenaar is. Hij staat mensen bij na een gevangenisstraf, maar hij heeft zelf een donker verleden. Het is interessant om te zien wat er gebeurt met mensen, hoe ze veranderen, hoe ze zich kunnen herpakken. Dat was ook wat me tot de rol aantrok."

Gibsons manier misschien om te zeggen dat iedereen een tweede kans verdient, een comeback. Al geeft hij toe dat hij wel een beetje bang was dat hij zijn charisma kwijt was. Dat wat hem groot maakte op het scherm. "Je vraagt je inderdaad af of er geen sleet op zit. In feite zou je beter moeten worden als acteur, maar ik zie ook dat sommigen slechter worden. Je kunt devalueren of evolueren. Ik weet niet hoe ik ervoor sta. Misschien blijf ik gewoon op hetzelfde niveau. Ik tracht wel beter te worden, en verschillende dingen uit te proberen. Maar het is moeilijk om aan jezelf te ontkomen, verleidelijk om de makkelijkste weg te nemen. Een mens heeft nogal snel de neiging het gemak op te zoeken, en niet te proberen. Maar het is juist door uit je comfortzone te treden, door te vermijden wat je al kunt, dat je kunt vooruitgaan."

Beeld RV

Gedateerd

Zijn personage is dan wel een schurk die tot inkeer is gekomen, maar ook een held. Zelf is Gibson dat niet. Op de vraag wat het meest heroïsche is dat hij ooit heeft gedaan, zegt hij: "Ik heb ooit geluncht aan dezelfde tafel waar een stuntman zat. Nee, ik kan niets bedenken."

Als hij al aanspraak kan maken op een heldentitel, dan zal hij die te danken hebben aan wat hij als regisseur doet. Want ook in die hoedanigheid is hij weldra terug in onze bioscopen. Oorlogsfilm Hacksaw Ridge opende net in Venetië en werd er goed ontvangen. Een kleine productie die er groot moest uitzien. De film komt bij ons in november in de zalen.

"Episch, maar met een budget dat lang niet zo episch was. We moesten het doen met de helft van het budget dat ik twintig jaar geleden kreeg om Braveheart te maken. De financiering is helemaal in Australië gebeurd. We hebben ook daar gedraaid. Ik woon al jaren in Los Angeles, maar ben tien maanden naar mijn vaderland teruggekeerd. Het is dus een Australische film over de VS geworden. Noodgedwongen."

"Tegenwoordig is er in Hollywood alleen nog geld voor superheldenfilms. Die krijgen eindeloze budgetten én tijd. Het is echt opvallend hoe niemand nog risico's neemt met verhalen die ergens over gaan. Na de testvertoningen hoorde ik zeggen dat het een film is zoals ze ze vroeger maakten. Eerst vreesde ik dat ze bedoelden: gedateerd. Maar toen zeiden ze dat het betekent dat ze emotioneel betrokken waren."

Ook voor The Passion of the Christ vond hij moeilijk financiering. "We moesten alles zelf doen. Het was een project waarmee niemand iets te maken wilde hebben. Velen hebben het zich achteraf beklaagd. Rupert Murdoch heeft dagen lopen razen door zijn kantoren, op zoek naar wie hij door het raam kon keilen. Want hij had de raad gekregen de film niet te verdelen." Wereldwijd bracht die uiteindelijk ruim 600 miljoen euro op.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden