Woensdag 06/07/2022

DM ZaptJasper Van Loy

Gepest worden met Mastodon: in ‘Metal Lords’ krijg je geen flauwe karaoke, maar het echte spul

Adrian Greensmith als Hunter. Beeld Scott Patrick Green/NETFLIX
Adrian Greensmith als Hunter.Beeld Scott Patrick Green/NETFLIX

Jasper Van Loy zet de blik op oneindig. Vandaag: Metal Lords op Netflix.

Jasper Van Loy

Op het eerste gezicht is Metal Lords een highschoolkomedie zoals Netflix er al veel te veel in uw algoritme heeft proberen te mikken. Hoofdpersonages zijn Kevin en Hunter, twee verworpenen der aarde met een metalband die op het vrije podium het covergroepje van hun populaire schoolgenoten willen aftroeven. Ze hebben enkel nog een bassist nodig, maar vinden die niet. Misschien kan het dromerige meisje met de cello wel helpen? De ene jongen wil haar in de band en in zijn bed, de andere vindt haar maar niks.

Kan het nog meer cliché? Zeker wel, want in Metal Lords zijn de footballers klootzakken, heeft de schooldirecteur geen empathie en valt het veel te knappe meisje in katzwijm voor een nerd die een halve grap tussen puistenneus en droge lippen perst.

Interessant wordt het als je weet wíé die bingokaart vol highschoolplatitudes heeft ingevuld. Metal Lords is namelijk het geesteskind van D.B. Weiss, die samen met David Benioff acht seizoenen Game of Thrones bij elkaar heeft gepend. Blijkbaar heeft Weiss een voorliefde voor metal, die hij ook nog eens deelt met zijn zoon die ook in een bandje speelt. En de bandmaat van Weiss junior heeft zo mogelijk een nog coolere pa: Tom Morello van Rage Against The Machine, die speciaal voor de film een paar metalnummers schreef.

Daar heb je meteen de grote kracht van Metal Lords: de muziek wordt hier met respect behandeld. Geen gemusicaliseerde karaoke, maar het echte spul. Wanneer Hunter door de eikels van de school in elkaar wordt getrapt, hoor je ‘Blood and Thunder’ van Mastodon en bij een gezelschapsspel onder vrienden hoort Avenged Sevenfold – niet in onze jeugd, wel in deze film. Tussendoor zitten er meer dan genoeg losse riffs van Metallica, Pantera en Motörhead in om iedere metalfan te laten kwispelen.

Als toetje zit Morello zelf in de film. Hij duikt samen met Kirk Hammett, Rob Halford en Scott Ian op om Kevin ervan te overtuigen dat hij zijn celliste niet mag bedriegen. Geinig, maar niet een beetje afgekeken van Tenacious D, waar Jack Black en Kyle Gass al eens wijze raad durfden te vragen aan Ronnie James Dio.

In de tweede helft van de film probeert Weiss de gemeenplaatsen van de schoolkomedie te ontstijgen en voelt Metal Lords eindelijk aan als inhoud in plaats van content. Dat heeft vooral te maken met het personage Hunter: enerzijds een misfit die zo van zijn muziek houdt dat hij er een leven aan de zelfkant voor overheeft, anderzijds ook maar een tienerjongen die zijn plaatsje onder de zon zoekt.

Een paar jaar geleden zou Metal Lords de betere highschoolprent zijn geweest, maar die term heeft een heel andere betekenis gekregen sinds Euphoria en Sex Education. Laat ons het erop houden dat de film, met dank aan de personages en de soundtrack, net wat minder cliché is dan een onverwachte overhoring op maandag.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234