Donderdag 09/04/2020

ReportageLa Casa Del Artista

George Sand droeg graag mannenkleren, rookte sigaren en organiseerde mondaine feesten

Het schilderachtige landhuis van George Sand, waar meer dan 70 romans uit haar pen vloeiden.Beeld Alamy

Waar en hoe leefden beroemde kunstenaars? Deze week: het schrijvershuis van Française George Sand in het gehucht Nohant, in de Berry-streek.

Ja, het Franse landhuis van George Sand (1804–1876) – ­geboren als Aurore Dupin – staat vol met herinneringen aan haar ­turbulente leven. Maar de ­interessantste souvenirs zijn onzichtbaar: er klonk muziek van Liszt, sopraan Pauline Viardot kwam aria’s zingen, Gustave Flaubert las er zijn manuscripten voor, Honoré de Balzac kwam er discussiëren en Frédéric Chopin kwam vrijen. Sands guestlist is al even indrukwekkend als het oeuvre dat ze er schreef: dik 70 romans, theaterstukken en een opgesmukte autobiografie, Histoire de ma vie.

George Sand, pseudoniem van Aurore Dupin.Beeld Alamy

Haar extraverte leven en veel van haar boeken speelden zich af in de Berry, een afgelegen streek in midden-Frankrijk. Dankjewel oma Marie-Aurore de Saxe van wie ze er een manoir in Nohant erfde, met 200 hectares land erbij. Hoewel de tuin nu tien keer kleiner is dan toen, is de ­ligging nog steeds pastoraal. Nohant is nog steeds een ­boerengat, maar een plattelandsmentaliteit had Sand totaal niet. Ze droeg graag mannenkleren, rookte sigaren en ­organiseerde mondaine drinks met muziek.

Van haar vele liefdes was Chopin de bekendste. Elke zomer kwam hij in haar landhuis componeren op een piano die zijn lievelingsbouwer Pleyel speciaal kwam leveren. De twee begonnen een relatie in 1838, maar twee jaar ervoor zei Chopin nog tegen een vriend: “Wat een antipathieke vrouw is die Sand! Is het wel echt een vrouw?”

De werkkamer.Beeld Alamy

In 1847, toen ze uit elkaar gingen, noemde zij de ziekelijke componist op haar beurt een “ondankbaar kadaver”, omdat ze hem als een mama had gepamperd. Ze skipte zijn begrafenis, maar ­verbouwde uit frustratie wel zijn slaapkamer tot ­bibliotheek slash werkruimte. Haar eigen blauwe ­slaapkamer is wél nog intact. Ze stierf er vredig in 1876, ­uitkijkend over de twee ceders die ze noemde naar haar kinderen Solange en Maurice.

Het theater, waar veel optredens werden gegeven.Beeld Alamy

Sand stond erop om begraven te worden in Nohant. Maar toen president Chirac in 2004 ­aandrong om haar lichaam naar het Pantheon over te brengen – de grootste postume eer voor Franse intellectuelen – was er heftig protest uit haar geboortestreek. Het landhuis en haar begraafplaats zouden niet alleen ­tienduizenden toeristen mislopen, het was ook Sands ­uitdrukkelijke wens om in Nohant eeuwig te rusten. Toch een gemiste kans voor een geëmancipeerde feministe als zij. Na Marie Curie en Sophie Berthelot zou zij de derde vrouw in het Pantheon zijn geweest. Van een ondankbaar ­kadaver gesproken.

Maison George Sand, Nohant-Vic. maison-george-sand.fr

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234