Vrijdag 26/04/2019

Gent

Gent ontwaakt met nieuwe kunstwerken: "Is dat voor de kerstmarkt?"

Terwijl het bier langs het Sint-Pietersplein de Overpoort ingutste op de Student Kick Off, werd op de Korenmarkt in Gent in het holst van de nacht aan net iets hogere cultuur gedaan. Dat mag u zelfs vrij letterlijk nemen: twee elegante reuzen van om en bij de 25 meter werden in het hart van de stad geplant. De kunstwerken zijn van de hand van Ayşe Erkmen en Ann Veronica Janssens, en ze vormen het sluitstuk van het KoBraplan om het historisch centrum te moderniseren.

Beeld Lilith Geeraerts

Terwijl vannacht twee keer een halfmiljoen euro loodrecht wordt getild op de Korenmarkt, zwalpen een hoop studenten, een ouder koppel en één nachtburgemeester vrolijk langs. “Wa is dá gast?”, roept een verloren ziel met rood petje. Een sluitend antwoord op die vraag hebben we zelf ook nog steeds niet, maar in de loop van de nacht wagen enkele omstaanders al wel een poging.

“Is dat voor de kerstmarkt?” Een vrolijke jongedame aan de nachtwinkel in Klein Turkije is bloedserieus. En ze is niet de enige: het werk van Ayşe Erkmen dat rond drie uur ’s nachts de lucht in wordt gehesen, doet ook een student culturele studies denken aan een kerstboom. Of het ter vervanging is van de bomen die op de Korenmarkt zouden komen, wil het meisje ook nog weten. En ook niet onbelangrijk: blijven ze er voor altijd staan? 

Op de nieuwe kunstwerken werd vannacht op de Korenmarkt alvast stevig getoast, alsof het kerstmis was. Beeld Lilith Geeraerts

De Gentse nachtburgemeester Edmond Cocquyt trommelt iedereen in en rond de nachtwinkel op om even om de hoek te gaan kijken. Twee jongens van Turkse origine zijn met verstomming geslagen. “Ik wist van niks, en ik ben nochtans een echte Gentenaar!” Een trotse Gentenaar ook: “Het is echt prachtig!” De nachtburgemeester lacht minzaam, de jongens ook. “Dat gaat mooi zijn”, zegt de andere. “Ik ben blij voor Gent.” De nachtburgemeester verbetert de schemer: “Nee, ge zijt contént.”

Drie landmeters en een aannemer slaan vanop een afstandje het zwevende gevaarte gade. “Precies verwarmingsbuizen”, zegt de oudste van het gezelschap. “Schoon, maar ik zou het niet uit de catalogus kiezen”, vindt de aannemer. “Naar ’t schijnt is het bladgoud”, vertelt de enige vrouw onder het technische gezelschap. Ze neemt plaats achter de meetmachine, die haar moet vertellen of het kunstwerk al dan niet recht staat. “Die paal, zou dat inox zijn?”

Beeld Lilith Geeraerts

Maar er zijn ook kritische geluiden te horen. “Het is niet omdat geometrische figuren hip zijn dat je er zo’n gigantisch kunstwerk rond moet maken”, meent Robin, een vijfentwintigjarige Oostendse. Ze is niet zozeer verbouwereerd, maar ronduit kwaad. “Dit is ook totaal onpraktisch. Verplaats dat maar eens bij een evenement! Ik zou zo’n hoop metaal in Dubai zetten. Toch niet in Gent?!”

Sportstudenten Juul en Dante treden haar bij. “Moet dit een symbool zijn voor onze warme, charmante stad? Ze hadden dat beter aan Yannick zijn pa gevraagd”, zegt Juul. “Die had dat beter gedaan.” We weten niet wie Yannick is, laat staan dat we zijn pa kennen. Maar één ding is duidelijk: Juul is allerminst tevreden. “Dit is gewoon een artsy fartsy bliksemafleider. En daarbij, ik dacht dat er bomen gingen komen?” 

Beeld Lilith Geeraerts

Dat laatste is zowat de meest gehoorde verzuchting van de nacht: de Gentenaar had groen verwacht op de Korenmarkt, maar hij moet zich ‘tevreden’ stellen met kunst. Nochtans hebben in het plan voor de heraanleg van de Korenmarkt nooit bomen gestaan. Groen in de stad, stel je voor! En Robin moet uiteindelijk ook toegeven dat het kunstwerk misschien wel beter is dan een boom. “Het ziet er handiger uit om in te klimmen”, werpt ze op, voor ze met uitgestreken gezicht de ontnuchtering tegemoet wandelt.

Een medewerkster van de dienst Cultuur nuanceert het tekort aan groen. “Er staan nu zelfs meer bomen dan voor de heraanleg”, vertelt ze. Ze vallen niet op in het massief stenen landschap, maar er staan inderdaad enkele frêle exemplaren te wiegen in de wind. “Het is iets van deze tijd om sneller een mening te vormen, dan om even stil te staan bij de feiten.” 

Niet iedereen weet kunst even hard te appreciëren. Beeld Lilith Geeraerts

Het wordt steeds duidelijker dat naarmate de leeftijd stijgt, de mildheid in het oog van de toeschouwer sluipt. Didier en Nicole stonden hier al om middernacht op vinkenslag. Ze weten niet of de Gentenaar gelukkiger zal worden van van al die kunst, maar zelf gaan ze elke zondagvoormiddag wel naar het SMAK, “want dan is het gratis en voor niets”. Zij vinden het kunstwerk alvast mooi. 

Op de tonen van ‘Psycho Killer’ van Talking Heads, danst de bazin van Het Damberd tegen vier uur uitgelaten in haar lege café. Het regent, maar toch zit er nog volk op haar terras: Rik. “Wie gaat dat kuisen?”, vraagt hij zich af. Rik vermoedt dat de regen haar werk zal moeten doen. De net uitgepakte gigant op de Korenmarkt, blinkt in elk geval van de voorbije bui. “En de epileptici? Die gaan zeker helemaal loos van de weerspiegeling”, graaft Rik steeds dieper in zijn geleidelijk aan sneuvelende bewustzijn.

De Gentse nachtburgemeester Edmond Cocquyt (rechts) is alvast ‘vree content’. Beeld Lilith Geeraerts

Ondanks zijn ergens ook aandoenlijke bezorgdheid over zijn epileptische medemens, maken we ons al snel weer uit de voeten, om iets verderop op twee grote, blonde vrouwen te stoten - even rijzig als de kunstwerken. Ze lijken zich eveneens het hoofd te breken over de reiniging ervan. “Dat gaat gewoon eroderen”, zegt de ene tegen de andere. Gelukkig staat de kunstenaar dik honderd meter verderop, en praat ze ook geen Nederlands. Als een norse werfleider kijkt ze onbewogen toe, terwijl ingenieurs haar kunstwerk verder uit de verpakking halen.

“Die poutrel interesseert mij vree”, zegt de nachtburgemeester. “Kunst in de openbare ruimte is eigenlijk oninteressant. Maar deze twee dingen zijn indrukwekkend, en juist daarom wél interessant. Kom, we gaan het eens aanraken.” En zo geschiedde. Samen strelen we een buis van een halfmiljoen die exact aanvoelt zoals ze eruit ziet. En neen, het is geen inox, en ook geen bladgoud. Maar wat het ook is, het is hopelijk wel roestvrij.

Beeld Lilith Geeraerts
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.