Woensdag 03/06/2020

Gent Jazz

Gent Jazz zet de gitaar centraal met Gary Clark Jr. en Rodrigo Y Gabriela

Rodrigo Y Gabriela houden op Gent Jazz het midden tussen jazz, heavy metal en flamenco.Beeld Alex Vanhee

Je kon er de voorbije dagen niet naast kijken: het festivalterrein van Gent Jazz werd niet alleen herschikt maar ook gevoelig uitgebreid. En dat bleek nodig, want donderdagavond brachten soulzangeres Laura Mvula, bluesheld Gary Clark Jr. en Mexicaans gitaarduo Rodrigo Y Gabriela een heuse volksverhuizing op de been.

Laura Mvula (****) brak twee jaar geleden door toen de BBC haar tipte als een van de namen om in de gaten te houden, en toen later in 2013 Sing To The Moon verscheen, loste ze de hoge verwachtingen moeiteloos in. Daarop liet de kaalgeschoren zangeres een hoogst originele kruisbestuiving horen tussen jazz, gospel, orkestrale pop en soul. Momenteel werkt Mvula aan een opvolger, maar in Gent merkte je meteen dat ze ook in de toekomst niet zinnens was om zich te comformeren. Dat zag je aan de unieke opstelling -cello, viool, harp, bas, drums en veelstemmige samenzang- die haar sprookjesachtige muziek een extra dimensie gaf. Zelf had de Britse een warm, zwartgeblakerd stemtimbre, dat willens nillens je aandacht opeiste.

Laura Mvula.Beeld Alex Vanhee

Prachtige, dromerige nummers ook, al waren de thema's die ze erin behandelde -onbeantwoorde liefde, de drang naar vrijheid- even aards als herkenbaar. De titelsong uit Sing To The Moon ontplooide zich als een spartaans wiegeliedje, en het tot pianoballad uitgebeende 'Father Father' greep létterlijk naar de keel. 'Is There Anybody Out There?' werd dankzij een vraag-antwoordspelletje prompt opgepikt door de tent, en ook 'She' -het eerste nummer dat ze ooit schreef, kennelijk- werd warm onthaald.

Mvula opteerde vooral voor traag en subtiel materiaal, maar gek genoeg lukte het haar toch om de aandacht vast te houden En met het van Michael Jackson geleende 'Human Nature' had ze op de koop toe een slimme cover achter de hand. "Dit wordt een wereldster", juichte festivalpresentator Mark Lefever achteraf. Precies wat we zélf in ons notaboekje hadden opgetekend.

De redder van de Blues

Als Barack Obama je de toekomst noemt, en de verzamelde internationale media je naar voor schuiven als De Redder Van De Blues , moet je al stevige schouders hebben om al die verwachtingen op te torsen. Het leek Gary Clark Jr. (****) desondanks niet wezenlijk te hinderen. Meer nog: samen met z'n strak spelende begeleidingsband slaagde hij er meestal in al die lofbetuigingen waar te maken. Natuurlijk: als je een broertje dood had aan ellenlange gitaarsolo's en uitgesponnen jamsessies was de set van Clark er ééntje om een hartaandoening aan over te houden.

Ellenlange gitaarsolo's en uitgesponnen jamsessies bij Gary Clark Jr. op Gent Jazz.Beeld Alex Vanhee

Maar zelfs wanneer hij minutenlang te keer ging op de snaren, verloor de Amerikaanse stergitarist de melodie nooit uit het oog. Toegegeven: ondanks al die virtuositeit liet Clark nooit een nieuw geluid horen. In elk nummer ratelde de geest van Jimi Hendrix, maar zijn bevlogen manier van spelen maakte dat gebrek aan originaliteit ruimschoots goed. 'Nextdoor Neighbor Blues' werd aangedreven door een stompende beat, en ook elders klonk de band rauw, smeuïg en rechttoe-rechtaan. Met het aan B.B. King opgedragen '3'Clock Blues' bereikte de set nadien een fraaie apotheose. Daar had -kortom- gerust nog een toegift achter gemogen. Alleen: zo ver kwam het niet.

Flamenco en jazz bij Rodrigo Y Gabriela

Te oordelen aan de enorme volkstoeloop blijven Rodrigo Y Gabriela (***) graaggeziene gasten in ons land. De Mexicanen waren al eerder te gast op Gent Jazz -toen met een Cubaanse orkest- en hielden naar eigen zeggen uitstekende herinneringen over aan die vorige passage. Dit keer pakten ze het anders aan. De twee hadden niet echt een setlist opgesteld, dus iedereen kon zomaar zijn favoriete nummers roepen, en als het duo zich die vervolgens nog wist te herinneren, werd je meteen op je wenken bediend. Het verklaarde wellicht waarom het van Led Zeppelin geleende 'Stairway To Heaven' al heel vroeg in de set zat.

Rodrigo Y Gabriela.Beeld Alex Vanhee

De formule -en het is een formule- waarop Rodrigo Y Gabriela zich baseerden was inmiddels bekend: de twee bespeelden hun akoestische gitaren met vuur in de vingers, en opteren voor een stijl die het midden hield tussen jazz, flamenco en klassieke heavy metal. Daardoor ademde het optreden de kracht uit van een echt rockconcert, waarbij in een vlaag van euforie zelf een boel publiek het podium op werd getrokken. De invloeden van de twee -Paco Lucia en Al Di Meola lagen voor de hand, maar ook Jimmy Page- werden tot een gebald, eigentijds geheel versmolten. Het zichtbare spelplezier tussen de twee deed de rest. Een uitstekende apotheose voor een even fraaie als gevariëerde festivaldag.

Vanavond komen Bony King, Ginger Baker en Van Morrison naar Gent Jazz. Er zijn geen kaartjes meer beschikbaar.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234