Donderdag 24/10/2019

Laundry Day

"Geen zin om de Tomorrowland van den Aldi te zijn"

Luc Carpentier, bezieler van Laundry Day, Antwerpen, De Middenvijver. Beeld Stefaan Temmerman

Dit weekend beleeft Laundry Day een doorstart. Op de formule zat geen sleet, maar het zomerfestival belandde te nadrukkelijk in de slipstream van grote roerganger Tomorrowland. Bezieler Luc Carpentier: "We volgen de flow niet, we maken de flow."

Zijn ogen lichten jongensachtig op, wanneer hij vertelt hoe decorateurs hem voorstelden om een beeld van een tyrannosaurus rex op het terrein te zetten. Carpentier was direct gewonnen voor het idee. Met een brede grijns zegt de founding father van Laundry Day hoe hij speelde met de gedachte om die in het midden van het terrein te zetten, met hekken er rond en een groot bord: "Wij hebben òòk een draak."

Voor de slechte verstaander: afgelopen seizoen pakte Tomorrowland met een gigantische Chinese draak op hun terrein. Die kolderieke tegenzet van Laundry Day is evenwel niet kwaad bedoeld. Carpentier is gewoon het type dat al eens graag met de middelvinger in de pens van de koning pookt. Zo wilde hij ook bewust afstand nemen van deze Grootheid der Zomerfestivals. De jongste jaren was Laundry Day immers verworden tot een Tomorrowland voor pubers. Met gigantische decors die twijfelden tussen sprookje en kitsch, en met vetbetaalde dj's op de affiche, merkte je dat het septemberfestival steeds meer afweek van de filosofie uit de beginjaren. "Het was allemaal af", geeft Carpentier grif toe. "Maar ik hou juist van onaf. Van de kleine foutjes. Als alles 100 procent volmaakt is, merk je hoe de ziel verloren raakt. In de paar procenten chaos die je onaangeroerd laat, zie je tenminste dat iets lééft."

Feestje, geen festival

Op zijn ergst bleek Laundry Day bovendien één lang reclameblok geworden, met een handvol podia die genoemd waren naar dranksponsors en een merk van wasverzachter. Van het gezellige buurtfeestje dat ooit in de modieuze Kammenstraat was ontstaan, bleef eigenlijk niet veel meer over. "Geen kwaad woord over de afgelopen vijf jaar", zegt Carpentier vandaag.

"Want die waren een commercieel succes. Maar Laundry Day moet iets anders zijn. Het is in de eerste plaats een feestje, en geen festival. Wat we in de pioniersjaren deden, was ook behoorlijk ongezien. Laundry Day werd in 1998 opgevat als bescheiden block party en heeft altijd zijn eigen koers gevaren. Het was ook een van de eerste dancefestivals waar de line-up alleen uit dj's bestond. Iedereen is ons daarna gevolgd. Maar plots namen wij die voortrekkersrol niet langer op ons. Laundry Day innoveerde niet meer. En om de Tomorrowland van den Aldi te worden? Nee, daar had ik ook geen zin in."

"Sinds begin dit jaar ben ik daarom terug van weggeweest. Omdat de essentie uit het oog raakte. Laundry Day is begonnen for the love of music. Met dat feestje wilde ik indertijd de dj's uit het nachtleven voorstellen aan mensen die nooit een voet in een discotheek zouden zetten."

Laundry Day, 2013. Beeld Alex Vanhee

Vandaag neemt hij exact dezelfde missionarishouding aan, dit keer met Hans 'Murdock' Machiels als sparringpartner. Opvallend is dat zowat de helft van de affiche een podium biedt aan Antwerps talent, maar je net zo goed twee obscure Mexicaanse acts aantreft. "Het merendeel van het jaar leef ik in Lanzarote", legt Carpentier uit. "Daardoor bouwde ik een Spaanstalig netwerk op. Zo stootte ik op een klein festivalletje in Mexico, waar AntiGravity draaide: een producer uit Mexico, die techno maakt met een stevige beat eronder. Het doet me wat denken aan Burial. Op podium houdt hij zijn gezicht ook altijd verborgen. Toen ik hem vroeg waarom, antwoordde hij: "AntiGravity is not about me, it's about the music." Die gedachte sluit perfect aan bij de filosofie van Laundry Day."

Een grote lijsttrekker als Tourist LeMC werd dan weer aan de affiche toegevoegd, omdat die net als Carpentier uit de Seefhoek komt, en zich van daar opstootte in de vaart der volkeren. En met Netsky hebben ze in Vlaanderen een exclusieve headliner vast. "Wij waren dan ook het eerste festival - nee, feestje - dat Netsky ontdekt en uitgenodigd heeft. Dat was in 2009, aan de vooravond van zijn succes. Toen heeft die het drum-'n-basspodium geopend voor 100 euro. (lacht) Een jaar nadien hebben we hem een goede plaats op de affiche gegeven, en nog een jaar later hebben we Boris (Daenen, ofte Netsky, GVA) gepusht om een liveshow te geven op de Main Stage, hoewel zijn management dat niet goed zag zitten. Het succes heeft hij louter en alleen aan zichzelf te danken, maar ik ben er wel trots op dat we de ballen hadden om hem indertijd die kansen te bieden. Dan voel ik mij tevreden, ja. Ook omdat we dit jaar een affiche hebben samengesteld met artiesten die denken met hun hart, en niet met hun portemonnee. Niét voor artiesten die hopen dat we hun vlucht met een privéjet zullen betalen. Of voor rappers die je op elk festival aan het werk kunt zien."

Luc Carpentier. Beeld Stefaan Temmerman

Die mallemolen van de festivals maakte dat Carpentier er vijf jaar geleden even geen zin meer in had. Al speelde meer mee in zijn beslissing om er tussen uit te knijpen. "Er zijn mensen die zich in hun midlifecrisis een Harley Davidson aanschaffen, en dan zijn er mensen zoals ik die ineens beseffen dat ze een dochtertje hebben en dat zoiets een once in a lifetime opportunity is. Die magische jaren wilde ik voor geen geld missen. In 2005 heb ik bovendien een heel zware hersenbloeding gehad. Vijf dagen op intensive care gelegen. Daar lag ik dan, en plots herinnerde ik wat iemand me ooit vertelde: "Luc, ge moogt nooit vergeten dat uwe loatste frak geen zakken heit." Die gast had fuckin' gelijk. (lacht) Steeds beter besef ik wat het allerbelangrijkste is in dit leven."

"Daarom wilde ik nu ook dat we back to basics zouden gaan. Die ommezwaai gaat niet zonder slag of stoot, maar ik weet dat het de moeite loont. Al is het maar om de gelukkige gezichten te zien, om achteraf te horen dat iemand een geweldig lief heeft opgescharreld of naar huis ging en direct de naam van de dj opzocht omdat die hem compleet van de kaart heeft gebracht."

Laundry Day, 2012. Beeld David Ponnet.

Met die hernieuwde back to basics-filosofie maakt Laundry Day evenwel ook van de nood een deugd. "De meeste zomerfestivals gaan door zwaar weer", weet Carpentier. "De veiligheidsomstandigheden en concurrentie maken de organisatie zwaarder dan ooit - ook met het buitenland. Maar net daarin zie ik mogelijkheden. Wanneer je het niet breed hebt, moet je vertrouwen op je verbeelding. We moeten opnieuw creatief worden, zonder te denken aan het geld. Heel bewust zijn we daarom ook teruggevallen op dj's uit de eigen provincie, met het beste wat Antwerpen te bieden heeft. De natuur geldt als decor, en de podia zijn zo klein dat we de dj's terug dichter bij het publiek brengen."

Naughty I is terug

Zelf sluit Carpentier de banden met zijn eigen verleden nauwer aan: tijdelijk wekt hij zijn eigen vintage tweedehandswinkel in de Kammenstraat opnieuw tot leven. Voor een appel en een ei kun je de ultieme festivaloutfit scoren in de pop-upshop Naughty I. Van 1996 tot 2006 groeide die winkel uit tot een begrip in 't Stad. Grote namen als Sharleen Spiteri van Texas, Blondie en Basement Jaxx kwamen zelfs al eens snuisteren in de rekken.

Of die iconische winkel binnenkort opnieuw het daglicht ziet? Carpentier glimlacht even. "Ik neem me voor om nooit iets uit te sluiten in mijn leven. Maar om eerlijk te zijn: ik denk dat ik die winkel nog eerder openhield voor de discobar dan voor de kleren zelf. Ik zoek eigenlijk al mijn hele leven een reden om een feestje te houden."

Laundry Day, zaterdag 3 september, Middenvijver, Antwerpen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234